Tο Πάσχα της μοναξιάς, της απομόνωσης - Καμία βιντεοκλήση δεν μπόρεσε να πάρει τη θέση της αγκαλιάς…

Κυρ, 04/19/2020 - 16:00
Το φετινό Πάσχα βρίσκει τη Χώρα μας να δίνει τη μάχη με την πανδημία.

Ο κορωνοιός άλλαξε τα δεδομένα.

Όταν έγινε Ανάσταση, χωρίς καμπάνες, χωρίς ανοιχτές εκκλησιές, κάποιοι άνθρωποι στα μπαλκόνια άρχισαν να χειροκροτάνε, να εύχονται το “Χριστός Ανέστη” είτε μεταξύ τους οι συγγενείς είτε από μπαλκόνι σε μπαλκόνι, από παράθυρο σε παράθυρο. Ευχήθηκαν ο ένας στον άλλο και άνθρωποι από απέναντι μπαλκόνια, που δεν είχαμε ξαναμιλήσει. 

Τίποτα όμως δεν θύμιζε τα παλιά χρόνια το παραδοσιακό Ελληνικό Πάσχα.

Τις όμορφες πασχαλινές μέρες που όλη η οικογένεια ήταν συγκεντρωμένη γύρω από το γιορτινό τραπέζι, το στολισμένο με αγάπη και φροντίδα! Τότε που το σπίτι ήταν γεμάτο με παιδιά, αδέρφια, ανίψια, γιαγιάδες… 

Το φετινό Πάσχα μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων δυσκολεύτηκε πολύ, συναισθηματικά αλλά και οικονομικά…
Γιατί το εορταστικό τους μενού περιελάμβανε άγχος, μοναξιά, φτώχεια, αδιέξοδα, γκρεμισμένα όνειρα…
Πολλοί έκαναν Πάσχα ολομόναχοι, χωρίς τα παιδιά τους, χωρίς τους συγγενείς τους …
Οι οικογένειες δεν έσμιξαν! Οι παππούδες δεν αγκάλιασαν τα εγγόνια τους!
Πολλοί νέοι, φοιτητές, εργαζόμενοι, έμειναν εγκλωβισμένοι σε μια γκαρσονιέρα, γιατί δεν έπρεπε να πάνε στους δικούς τους!
Ζήσαμε το Πάσχα της προσωπικής αυτοάμυνας.
Όλα τα αντικατέστησε η τηλεόραση και το διαδίκτυο. Τα πάντα σε μια οθόνη. Η αμεσότητα της επικοινωνίας έδωσε τη θέση της στην τεχνολογία…
 
Πειθαρχημένοι και υγιείς ας είναι αυτό το Πάσχα της Ελπίδας.
Ας ελπίσουμε και ας ευχηθούμε να είμαστε όλοι καλά!
Να επιστρέψει η κανονικότητα στη ζωή μας!
Να έχει περάσει ο εφιάλτης που σκορπά τον θάνατο!
Να μπορούμε ελεύθεροι να αγκαλιάσουμε τα δικά μας πρόσωπα!
Να γιορτάσουμε το Πάσχα πραγματικά ελεύθεροι και όχι ελεύθεροι πολιορκημένοι…
 
Share