Το ξεκαθάρισμα

Παρ, 01/25/2019 - 20:02

Γράφει η Γωγώ Ζάρκου, φοιτήτρια Χημείας

 

Εδώ και μέρες έχει ξεκινήσει η νέα χρονιά και σίγουρα για τους περισσότερους από εμάς οι στόχοι του 2019 έχουν καταγραφεί και έχουν μπει σε εφαρμογή. Τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο μήνα, όπου η διαδικασία θα μας έχει κουράσει και ότι στόχο είχαμε θέσει θα τον αφήσουμε στην άκρη μαζί με τους στόχους της επόμενης Δευτέρας, του επόμενου μήνα, της επόμενης χρονιάς. Και αυτό γίνεται κάθε χρόνο. Δεν μπορούσα λοιπόν παρά να αναρωτηθώ: τι είναι αυτό που δε μας επιτρέπει να δεσμευτούμε με ένα στόχο και να τον κυνηγήσουμε μέχρι να τον πιάσουμε και να γίνει δικός μας;

Αυτό που πιστεύω ότι λείπει από τον σύγχρονο άνθρωπο είναι κίνητρο και το κυριότερο χρόνος. Ο χρόνος βέβαια είναι μια πολύ σχετική έννοια και έχει την διάρκεια που εμείς του δίνουμε. Από την προσωπική μου εμπειρία, έχω χρόνο για τα πάντα και παράλληλα για τίποτα. Πάντα το πρόγραμμα μου είναι κενό και ξαφνικά γεμίζει. Και συνήθως γεμίζει ανούσια. Από συναντήσεις που δεν είναι αναγκαίες, από έναν παραπάνω καφέ που δεν χρειάζεται να πιώ, από κάποιο άτομο που δεν έχω ανάγκη στην ζωή μου, από πράγματα που δεν χρειάζομαι να έχω για να είμαι χαρούμενη. Και αυτό που ξεχνάω ή καλύτερα ξεχνάμε στο τέλος της ημέρας είναι αυτό που πραγματικά έχει σημασία. Ο εαυτός μας.

Δεν πετυχαίνουμε τους στόχους μας γιατί δεν αφιερώνουμε τον χρόνο να ανακαλύψουμε τι η ψυχή μας έχει ανάγκη. Δεν αφιερώνουμε τον χρόνο να μάθουμε ποιοι πραγματικά είμαστε, τι θέλουμε και ποιοι είναι οι δικοί μας στόχοι και τα δικά μας θέλω. Αντίστοιχα προσθέτουμε τόση πληροφορία στην ζωή μας που ποτέ δεν είναι αρκετή και δεχόμαστε τόσες πολλές γνώμες και απόψεις που επιβάλλονται και εδραιώνονται και γίνονται η δική μας πραγματικότητα. Πως θα έχεις την ζωή που εσύ θέλεις, όταν δεν έχεις τον χρόνο να σκεφτείς τι είναι αυτό που θέλεις. Όταν φοβάσαι τόσο πολύ να μείνεις για λίγο μόνος και να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη.

Ο Καβάφης σε ένα από τα ποιήματά του λέει «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς : μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες».

Και δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με τον Καβάφη. Ίσως ήρθε η στιγμή να κάνουμε ένα γερό διάλογο με τον εαυτό μας. Να καθαρίσουμε την συνείδησή μας, να φύγουμε μακριά από καταστάσεις και άτομα που δεν μας προσφέρουν όσο μας αξίζουν. Μακριά από τις πτυχές του εαυτού μας που δεν μας κάνουν καλό και δεν εξευγενίζουν την ψυχή μας. Μακριά από πάθη, μακριά από καταχρήσεις , μακριά από τον ζοφερό εαυτό μας. Μακριά από τον φόβο του να αφήνεις πράγματα ή ανθρώπους να φύγουν. Γιατί μεγάλο εμπόδιο είναι ο φόβος. Ο φόβος του να ξεβολευτούμε από ότι έχουμε συνηθίσει, γιατί διαταράσσει την πραγματικότητα που, αν και δεν μας ικανοποιεί έχουμε πλέον συνηθίσει.  Κάνουμε εκπτώσεις διαρκώς στα πράγματα που αναζητούμε επειδή κωλυόμαστε να εγκαταλείψουμε καταστάσεις που μας βυθίζουν και εμάς μαζί τους. Γιατί έτσι μάθαμε. Γιατί καιρό τώρα δεν εγκαταλείπουμε το πλοίο που ξέρουμε ότι βυθίζεται και αντί για λέμβο ψάχνουμε έναν κουβά να διώξουμε το νερό.

 

Η πορεία που θα χαράξουμε, λοιπόν, πρέπει να είναι πλέον ανοδική όσο και αν η κοινωνία, η απαίσια ηθική των μικροαστών ή  τα άτομα γύρω σου την εμποδίζουν. Και μπορείς να το κάνεις, γιατί έχεις όλη την δύναμη που χρειάζεσαι μέσα σου. Και κάπως έτσι οποιαδήποτε αλλαγή θέλεις να κάνεις θα είναι απλή. Όχι όμως εύκολη. Θα πρέπει να μάθεις να σε εκτιμάς περισσότερο και να φοβάσαι λιγότερο. Θα πρέπει να μάθεις να διεκδικείς ότι σου ανήκει και να παλεύεις για ότι θα ήθελες να σου ανήκει. Γιατί το αξίζεις. Και αυτός είναι λόγος και αιτία αναγκαία και επαρκής για να διεκδικήσεις τα θέλω σου σήμερα και όχι αύριο.

Ξεκίνα λοιπόν το ξεκαθάρισμα των σκέψεων, των πραγμάτων και των ανθρώπων αυτό το λεπτό. Δεν χρειάζεσαι πολλά πράγματα για να είσαι χαρούμενος. Χρειάζεσαι ποιότητα και αυτό να θυμάσαι ότι δεν κρύβεται αναγκαία στην ποσότητα. Μην αναλώνεσαι σε οτιδήποτε σε φθείρει. Βάλτου φωτιά και να δεις που μέσα από αυτό θα αναγεννηθείς πιο δυνατός και πιο σίγουρος από ότι νομίζεις. Η φωτιά δεν μπορεί να κάψει τον φοίνικα. Αυτό να θυμάσαι. Το μόνο εμπόδιο μεταξύ του που είσαι και το που θέλεις να είσαι, είσαι εσύ. Αλλά μην ανησυχείς γιατί για αυτό το μεγάλο εμπόδιο υπάρχει ένα ολόκληρο επιτελείο ανθρώπων που μπορεί να σε βοηθήσει να το ξεπεράσεις.

Θα κλείσω λοιπόν με μια ευχή που κάποιος άλλος έδωσε σε εμένα. Εύχομαι την νέα χρονιά να  την περάσεις δίπλα σε άτομα που αγαπάς και εκτιμάς όσο και τον εαυτό σου. Αναλογίσου λοιπόν τον βαθμό της αγάπης και της εκτίμησης προς τον εαυτό σου και επίλεξε τα κατάλληλα άτομα.

Share