Ως προϊόν διαλόγου και συναίνεσης επιχειρεί να εμφανίσει η κυβέρνηση το εκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο που συζητείται αυτές τις μέρες στη Βουλή. Χρειάζεται περισσό θράσος να υποστηρίζει κάτι τέτοιο, όταν το νομοσχέδιο αυτό, όπως και η πολιτική που προωθεί, δέχτηκε χθες σκληρή κριτική από όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς που πήραν μέρος στην προκαταρκτική συζήτησή του στη Βουλή; Αναρωτιέται κανείς ποιους τάχα διαβουλεύτηκε το Υπουργείο Παιδείας, αν όχι με τους πιο αρμόδιους εκπαιδευτικούς παράγοντες, μαζί και τον Συνήγορο του Παιδιού, που όλοι τους εκφράζουν έντονες επιφυλάξεις και πλήρη διαφωνία για την ψήφιση του νομοσχεδίου.
Η καθολική απόρριψη του νομοσχεδίου, φυσικά, δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που μεταξύ άλλων:
Δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την αποφοίτηση των νέων από το Λύκειο, το οποίο το έχει μετατρέψει σε ένα απέραντο εξεταστικό ναρκοπέδιο με αλλεπάλληλες εξετάσεις πανελλαδικού τύπου σε πληθώρα μαθημάτων. Διευρύνει έτσι την πελατεία των φροντιστηρίων σε βάρος των πενιχρών εσόδων της ελληνικής οικογένειας.
Σε όλη τη βαθμίδα του Λυκείου περιορίζει ασφυκτικά τους μορφωτικούς ορίζοντες των νέων, οδηγώντας τους σε περισσότερη κατάρτιση, στην επαγγελματική εξειδίκευση από τα άγουρα χρόνια τους, και στη μαθητεία κατά τις ορέξεις και τα συμφέροντα των εργοδοτών.
Περιορίζει την ανθρωπιστική καλλιέργεια και των αισθητική αγωγή των νέων, η οποία δεν φαίνεται να συνάδει με την τρέχουσα ?αγοραία?, τεχνοκρατική εκπαιδευτική πολιτική και με τη γενικότερη ?λογιστική? αντίληψη των μνημονιακών πολιτικών.
Συρρικνώνει και υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο τη δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση, ιδίως την τεχνική ? επαγγελματική, χαρίζοντας εκπαιδευτικά φιλέτα στους σχολάρχες και στο ιδιωτικό επιχειρηματικό κεφάλαιο.
Υπονομεύει τα πτυχία και τα επαγγελματικά δικαιώματα των νέων με την πιστοποίηση δεξιοτήτων που αποκτώνται έξω από το τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Καθιερώνει τη μαθητεία -ουσιαστικά την απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία- ακόμα και ανήλικων μαθητών ως υποκατάστατο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μάλιστα προβλέπεται να εκχωρηθούν από το ΕΣΠΑ μεγάλα χρηματικά κονδύλια σε εργοδότες για την υλοποίησή της.
Οδηγεί σε υποχρεωτικές μετακινήσεις, στη διαθεσιμότητα και τελικά σε απόλυση χιλιάδες εκπαιδευτικούς, αυξάνοντας έτσι περισσότερο τους δείκτες της ανεργίας και τη δυσπραγία στην ελληνική κοινωνία.
Αυτές οι νεοφιλελεύθερης έμπνευσης αλλαγές στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα δημιουργήσουν ένα ακόμα πιο δύσκολο και ανταγωνιστικό σχολείο από αυτό που ξέρουμε, διώχνοντας τους πολλούς μαθητές από το λύκειο και οδηγώντας τους στη φτηνή και υποβαθμισμένη κατάρτιση. Θα διευρύνουν τις μορφωτικές ανισότητες σε βάρος των πιο αδικημένων και θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τις οικογενειακές δαπάνες για μια παιδεία που δεν θεωρείται από την πολιτεία δικαίωμα για όλους αλλά προνόμιο για λίγους.
Γι? αυτό και πρέπει να τους σταματήσουμε έγκαιρα! Μόνο μια πανστρατιά του κόσμου της παιδείας, του μόχθου και της δημιουργίας μπορεί να βάλει τέρμα σε αυτό τον φρενήρη κατήφορο και να ανοίξει το δρόμο για μια ριζική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που θα διασφαλίσει την πρόοδο και την ευημερία. Σε αυτή την κατεύθυνση εργάζεται συστηματικά και υπεύθυνα ο ΣΥΡΙΖΑ.
