Μέσα από την εποποιία του 1940 που γιορτάζουμε και φέτος με τιμή και εθνική υπερηφάνεια, βγαίνουν πολλά και σημαντικά διδάγματα, που μας δείχνουν το δρόμο προς το πεπρωμένο του έθνους μας.
Θα σταθώ σε μια περίπτωση μόνο: οι Έλληνες πατριώτες που πορεύονταν προς το μέτωπο, μέσα σ’ εκείνο το ζοφερό κλίμα του πολέμου, δεν ήταν σκυθρωποί, κατσούφηδες και φοβισμένοι, όπως θα περίμεναν κάποιοι. Ήταν γελαστοί, αισιόδοξοι, γεμάτοι ελπίδα και πίστη ότι θα τα καταφέρουν. Αυτή η αισιοδοξία οδήγησε γρήγορα στις πρώτες νίκες κατά των Ιταλών εισβολέων, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, στα δυσπρόσιτα βουνά της Αλβανίας.
Εύχομαι, η ίδια αισιοδοξία, η ίδια πίστη και ελπίδα να καθορίζουν πάντα τη στάση του Ελληνικού λαού μπροστά σε δύσκολες και επίπονες καταστάσεις, ώστε με γενναιότητα και ψυχραιμία να τις αντιμετωπίζει και να νικά πάντα.
