Στα αυτιά της πλειοψηφίας των Αθηναίων, που κατέχουν έστω στοιχειώδεις γνώσεις γύρω από την ιστορία της πόλης τους, το όνομα «Ερνέστος Τσίλερ» σίγουρα δεν ηχεί άγνωστο: μία πλειάδα ιδιωτικών και δημόσιων κτιρίων αποτελούν έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα που το 1861, σε ηλικία μόλις 24 ετών, έφτασε στην Ελλάδα για να εγκατασταθεί μόνιμα, να σχεδιάσει και να ανοικοδομήσει την σημερινή πρωτεύουσα.
Λίγοι, όμως, γνωρίζουν ότι η δράση του Τσίλερ δεν περιορίστηκε στο κέντρο της Αθήνας, αλλά επεκτάθηκε και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως ο Πειραιάς, η Πάτρα, η Θεσσαλονίκη, η Τρίπολη, το Αίγιο κ.α.: εκτιμάται ότι έργο Τσίλερ αποτέλεσαν περί τα 900 κτίρια στην ελληνική επικράτεια, κατά τις πρώτες δεκαετίες σύστασής της ως κράτους.
Και από αυτούς τους λίγους ελάχιστοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν το μεγαλεπήβολο, πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη σχέδιό του για τη δημιουργία μίας ιδιότυπης συνοικίας, με διαφορετικό ύφος και αύρα, μεταξύ Πασαλιμανίου και Καστέλλας πάνω από τη σημερινή Πλατεία Αλεξάνδρας, η οποία τότε ονομαζόταν Πλατεία Τσίλερ.
Ο Γερμανός εγκαταστάθηκε εκεί το 1875 χτίζοντας την έπαυλή του στο οικόπεδο όπου βρίσκεται σήμερα η Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, για να συνεχίσει το έργο του και να χτίσει μία σειρά από εξοχικές επαύλεις – πολλές από αυτές έχουν σήμερα γκρεμιστεί ή τελούν υπό διάλυση – τις οποίες νοίκιαζε σε πλούσιους Αθηναίους.
Viaiefimerida
