Όπως γράφουν οι ερευνητές σε άρθρο τους, που θα δημοσιευτεί σε επερχόμενο τεύχος της «Επιθεώρησης της Αμερικανικής Εταιρείας Νεφρολογίας» (JASN), ανέλυσαν στοιχεία για την καρδιολογική και νεφρολογική ηλικία από 13.241 εθελοντές, ηλικίας 45 έως 64 ετών, οι οποίοι συμμετέχουν σε μακροχρόνια μελέτη για την αρτηριοσκλήρυνση.
Στους εθελοντές με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης νεφρικής νόσου, παρατήρησαν υψηλό καρδιακό παλμό σε κατάσταση ηρεμίας και μεγάλη ομοιομορφία μεταξύ των παλμών.
Στην πραγματικότητα, όσοι είχαν πολλούς παλμούς όταν αναπαύονταν, διέτρεχαν διπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν νεφροπάθεια χρόνια αργότερα, ενώ όσοι είχαν μονότονους κτύπους καρδιάς είχαν 1,5 φορά υψηλότερο κίνδυνο.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ελέγχει τις σωματικές λειτουργίες που δεν εξαρτώνται από τη θέλησή μας (όπως ο καρδιακός παλμός, η αρτηριακή πίεση, η σωματική θερμοκρασία και οι σωματικές αντιδράσεις στο στρες).
Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει πως η δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος (επιστημονικά λέγεται δυσαυτονομία) σχετίζεται με την χρόνια νεφροπάθεια και την εξέλιξή της.
Όπως σημειώνουν ο δρ Ντάνιελ Μπρότμαν, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς, και οι συνεργάτες του, σε γενικές γραμμές όσο πιο χαμηλοί είναι οι καρδιακοί παλμοί σε κατάσταση ηρεμίας και όσο μεγαλύτερη η «ποικιλία» στους κτύπους της καρδιάς, τόσο πιο υγιές είναι το αυτόνομο νευρικό αλλά και το καρδιαγγειακό σύστημα.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα προβλήματα στο αυτόνομο νευρικό σύστημα προκαλούν προοδευτικές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία των νεφρών, με συνέπεια να αναπτύσσεται τελικά νεφροπάθεια.
Πηγή: tanea.gr
