«Πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ειρημένοι», η εικόνα που αντικρίσαμε σήμερα στον οικισμό Άγιος Ιωάννης Αμαλιάδας. Το αρχαιότερο και ιστορικότερο μνημείο δεν υπάρχει πια. Η ανεύθυνη αδράνεια των αρμοδίων, μετέτρεψε την ιστορία του, σε μια άμορφη μάζα (σωρό) από οικοδομικά υλικά.
Ένα μνημείο διακοσίων και πλέον ετών, που κουβαλούσε στις πλάτες του, μια πολύχρονη ιστορία αποτελούμενη απ’ αρχής από το διώροφο Χάνι του Καρζή με θερμότατο επεισόδιο στα τέλη του 1799 και με νεκρή την Αστρινιά Καρζή, για πολλές φορές επαναλαμβανόμενη λεηλασία και πυρπόληση από τους Τούρκους.
Μετά την επανάσταση του 1821, ο διοικητής του 4ου Αιγυπτιακού Συντάγματος Χουσεΐν Μπέης, ανώτατος αξιωματούχος του Ιμπραήμ Πασά, μαζί με τον Λαλαίο Φεϊζούλ- Αγά, και τον Τζιαφέρ Φιδά, την Δευτέρα στις 9 Νοεμβρίου 1825, σύλησαν και στην συνέχεια πυρπόλησαν το χάνι και το μικρό εκκλησάκι του Αγιάννη.
Επίσης και μια δεύτερη επιχείρηση, έγινε και τον Γενάρη του 1826. Όμως άντεξε στις ορδές των βαρβάρων και με την απελευθέρωση, μετά από τις αναγκαίες επισκευές, συνέχισε να λειτουργεί ως Χάνι, όπως του Λώλου, του Ρετσινά, του Θανάση Τσούμπα, και του Καρακίτσου.
Στην συνέχεια ως κατάστημα όπως του Καρακίτσου, του Θεοφιλόπουλου, και του Χρήστου Σαχλά. Οικία όπως του Μαρτζάκλη, αποθήκη, Δημοτικό Σχολείο, και τέλος επιχείρηση μαρμαροβιοτεχνίας.
Η αδράνεια των εκκλησιαστικών αρχών (λόγω του ότι είναι ιδιοκτησίας του Ιερού Ναού του Αγίου Ιωάννη), σήμερα μας το παραδίδει σε μορφή μπάζων («πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ειρημένοι»).
Όπου, μπροστά από το χωματουργικό μηχάνημα, εμείς οι Αγιανναίοι, χωρίς καμιά ευθύνη, απολαμβάναμε την διαδικασία της κατεδάφισης, έχοντας επιτελέσει το έργο μας εις το ακέραιον.
