Για τους άξονες ανάπτυξης της Δυτικής Ελλάδας, καθώς επίσης και για τις υποψηφιότητες Γιάννη Δημαρά για τον Δήμο Πατρέων και Θύμιου Σώκου για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλη στην εκτενή συνέντευξή του στην εφημερίδα Πελοπόννησο της Κυριακής, σελίδες 8-9 στις 16 Μαρτίου 2014
(ολόκληρη η συνέντευξη http://www.dimokratikiaristera.gr/home/oo-proedros/synenteykseis/7126-synentefksi-tou-proedrou-tis-dimar-foti-kouveli-stin-efimerida-peloponnisos-tis-kyriakis).
– Πώς βλέπετε τη μάχη στις αυτοδιοικητικές εκλογές στη Δυτική Ελλάδα, στηρίζοντας τον Θ. Σώκο και τον Γ. Δημαρά;
Οι υποψηφιότητες των Γιάννη Δημαρά και Θύμιου Σώκου, για τον Δήμο Πατρέων και την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας αντίστοιχα, συμπυκνώνουν την αντίληψη της ΔΗΜΑΡ για την αυτοδιοίκηση.
Ο Γιάννης Δημαράς, μέλος της ομάδας των 5 Δημάρχων, υπηρέτησε πιστά τη χειραφετημένη αυτοδιοίκηση μακριά από κομματικές και συντεχνιακές αντιλήψεις, την πιο δύσκολη περίοδο του θεσμού με τις δύσκολες απαιτήσεις του Καλλικράτη και κυρίως της οικονομικής κρίσης. Δήμαρχος στο τρίτο αστικό κέντρο της χώρας που επλήγη ιδιαίτερα από την κρίση, με μεγάλες ανισότητες και αυξημένα ποσοστά ανεργίας, «ψαλιδισμένους» κατά 50% τους οικονομικούς πόρους, αποψιλωμένος από προσωπικό, κατάφερε με την δημοτική του ομάδα να κρατήσουν τον Δήμο όρθιο, να τον μετατρέψουν σε υπόδειγμα χρηστής διαχείρισης, και εντέλει να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τα ευρωπαϊκά προγράμματα.
Ο Θύμιος Σώκος συνιστά αυθεντικό πρόσωπο της αυτοδιοίκησης, άνθρωπος με πλήρη γνώση της ανθρωπογεωγραφίας και των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής, με ολοκληρωμένη άποψη για τη διαχείριση και προώθηση τοπικών-περιφερειακών υποθέσεων, με σαφή δείγματα γραφής της μακρόχρονης θητείας του στην αυτοδιοίκηση, ποτέ δεν χρησιμοποίησε το θεσμό ως εφαλτήριο για άλλου είδους πολιτικές επιλογές.
– Ποιος κατά τη γνώμη σας θα πρέπει να είναι ο αναπτυξιακός άξονας στην περιοχή;
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας διαθέτοντας το τρίτο αστικό κέντρο της χώρας, συνδέοντας την Πελοπόννησο με την υπόλοιπη Δυτική Ελλάδα, θα έπρεπε να είναι η αναπτυξιακή «ατμομηχανή» ολόκληρου του Δυτικού άξονα. Αντ? αυτού αποκομμένη εντελώς χωροταξικά, κυκλοφοριακά, ενεργειακά και αναπτυξιακά από τον Ανατολικό άξονα, αλλά και εγκλωβισμένη σε εσωστρεφή λειτουργία προκαλεί τη σοβαρή υποβάθμιση ολόκληρου του Δυτικού άξονα της χώρας. Παγιδευμένη στον απαράδεκτο εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, χωρίς οδική και σιδηροδρομική σύνδεση με τον Ανατολικό άξονα, χωρίς φυσικό αέριο και χωρίς κάθετη σύνδεση με την Εγνατία, αποκλίνει συνεχώς από την υπόλοιπη χώρα.
Αδύναμη να εκμεταλλευτεί στοιχειωδώς τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των τριών νομών της ? Ηλείας με τον κορυφαίο τουριστικό-πολιτιστικό προορισμό της Ολυμπίας, Αιτωλοακαρνανίας με το πλουσιότερο υδατικό διαμέρισμα και γη υψηλής παραγωγικότητας και Αχαΐας με κορυφαίες δομές υπηρεσιών ? όχι μόνο έχει παραμείνει σε στασιμότητα αλλά συνεχώς απαξιώνεται.
Απόδειξη για αυτό αποτελεί η κατάταξη της Π.Δ.Ε. στην απορρόφηση κοινοτικών κονδυλίων, όπου από πρώτη που θα έπρεπε να είναι, κατέχει την τέταρτη θέση από το τέλος.
