Του Χριστόφορου Γιακουμέλου, φοιτητή Νομικής Αθηνών, υποψηφίου με τη Λαϊκή Συσπείρωση στο Δήμο Πύργου
Πολλά έχουν γραφτεί για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές της 18ης Μάη. Και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα, όσο πλησιάζουμε στην τελική ευθεία της εκλογικής αναμέτρησης. Οι νεολαίοι θα ακούσουμε-αν δεν έχουμε ήδη βαρεθεί ν’ ακούμε-πολλά, μεγάλα λόγια από επίδοξους «μνηστήρες» του Δήμου και της Περιφέρειας, λόγια που βγαίνουν απ’ τα χείλη πρώην αντιδημάρχων και όχι μόνο, ανθρώπων που υπηρέτησαν μέχρι κεραίας την αντιλαϊκή πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ σε όλα τα επίπεδα.
Οι ίδιοι άνθρωποι έρχονται πλέον ανερυθρίαστα να υποκλέψουν την ψήφο των νέων εργαζομένων, των φοιτητών, των μαθητών, των ανέργων. Οι ίδιοι άνθρωποι που μέχρι πρότινος αποθέωναν τη «φιλολαϊκή Ε.Ε.» που θα μας έδινε να τραφούμε με «χρυσά κουτάλια». Οι ίδιοι άνθρωποι που πρώτοι πέρασαν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, που προσπάθησαν να μας πείσουν πως τα ανταποδοτικά τέλη του Δήμου θα απέβαιναν προς όφελός μας ή τα τροφεία στους βρεφονηπιακούς σταθμούς ήταν «εκσυγχρονιστικό» μέτρο. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που διαμόρφωσαν τις συνθήκες, ούτως ώστε η πόλη μας να πνίγεται ανά δύο μήνες στα σκουπίδια. Και έρχονται οι ίδιοι, φορώντας τη μάσκα του ακομμάτιστου, του πολιτικά ανεύθυνου, του άσπιλου παράγοντα, να καλέσουν τη νεολαία να συναινέσει στον αντιλαϊκό οδοστρωτήρα που θα έρθει μετά τις εκλογές.
Φτάνει πια! Η Ε.Ε. που οι ίδιοι ευαγγελίζονται, ομνύουν στο όνομά της και που πρέπει «πάση θυσία να μείνουμε εντός των τειχών της», είναι η ίδια Ε.Ε. που γέννησε 22,7 εκ. ανέργους, και σχεδόν 120 εκ. άνθρωποι δοκιμάζονται απ?τη φτώχεια καθημερινά στους κόλπους της. Σήμερα εντός των τειχών της Ε.Ε. το 60% των νέων είναι άνεργοι, απομονωμένοι από το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Βασικά δικαίωματα όπως η δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Αθλητισμός είναι όνειρα θερινής νυκτός και οι ανάλογες υποδομές-και σε τοπικό επίπεδο- έχουν εγκαταλειφθεί ή παραδοθεί στην κερδοσκοπία των επιχειρηματικών ομίλων.
Μα θα αναρωτηθούμε; Μπορεί ένας Δήμαρχος, ένας Περιφερειάρχης να εμποδίσει όλες αυτές τις κατευθυντήριες οδηγίες που εκπορεύονται από κεντρικό πολιτικό επίπεδο; Εμείς σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε πως με μια απλή τοπική πολιτική εναλλαγή τα πράγματα θα αλλάξουν έτσι απλά προς όφελος του λαού. Αλλά έχουμε χρέος να βάλουμε όσα εμπόδια μπορούμε, όσα αναχώματα μπορούμε να στήσουμε-και ειδικά σε τοπικό επίπεδο- απέναντι σ’ ένα μέλλον κακοπληρωμένης δουλειάς και εργασιακής γαλέρας. Οι Δήμοι αποτελούν κι αυτοί μοχλούς εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής (ας μην ξεχνούμε άλλωστε πως ο θεσμός των νέων μορφών απασχόλησης-βλ. Stage- εφαρμόστηκε εκεί πρώτη φορά).
Συνεπώς, και σε τοπική κλίμακα, οφείλουμε να δείξουμε και με τη ψήφο μας, όλοι όσοι συναντηθήκαμε στους αγώνες και σε τοπικό και σε ευρύτερο επίπεδο, σε μικρούς ή και σε μεγαλύτερους, πως μπορούμε να δώσουμε τη δική μας απάντηση! Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα απ?το «τρικέφαλο» σχήμα του ΠΑΣΟΚ και τον υποψήφιο της ΝΔ, ούτε επίσης απ’ τους υποψήφιους του ΣΥΡΙΖΑ που ονειρεύονται κυβερνητικούς θώκους και το λαό αμέτοχο στις εξελίξεις’ πολλώ δε μάλλον επιτακτική είναι και η απομόνωση του ναζιστικού-φασιστικού εκτρώματος της «ΕΔΗ»-«Χρυσής Αυγής», που είναι οι πρώτοι που θέλουν ιδιωτικοποιημένες τις υπηρεσίες του Δήμου!
Ίσως σε κάποιες τέτοιες περιστάσεις λοιπόν όλοι εμείς οι νεολαίοι μπορούμε να δείξουμε ότι δεν είμαστε χειροκροτητές μιας πολιτικής που αδειάζει τις τσέπες μας και μας θέλει ταυτόχρονα πελάτες! Για να διεκδικήσουμε να είμαστε εμείς οι «κυματοθραύστες» μιας πλημμύρας που θα προσπαθήσει να σαρώσει τα πάντα. Γι’ αυτό, όπως είχε τονίσει και κάποιος αγωνιστής πριν από πολλά χρόνια και κάτω από πολύ πιο αντίξοες συνθήκες, ενώπιον των ναζιστών δικαστών του : «Όποιος δε θέλει να είναι το αμόνι, πρέπει να είναι το σφυρί!»*. Και σίγουρα δεν μπορεί να υπάρξει άλλο σφυρί εκτός από τα κατακόκκινα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης με το γαρίφαλο για το Δήμο και του ΚΚΕ για την Ευρωβουλή!
*Γκ. Δημητρώφ, στην απολογία του κατά τη δίκη της Λειψίας.
