Μετά από πολύμηνες σκληρές διαπραγματεύσεις, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το PSI, με το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που κατείχε ο ιδιωτικός τομέας (τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, φυσικά πρόσωπα και οι λοιποί κάτοχοι ομολόγων, εκτός από τα κράτη της ευρωζώνης, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ).
Έτσι οι παραπάνω αποδέχτηκαν την μείωση της αξίας των ομολόγων που κατείχαν, κατά 53,5%.
Για το υπόλοιπο ποσό (46,5%) πήραν :
- To 15% σε διετή ομόλογα του ευρωπαϊκού ταμείου EFSF, τα οποία ισοδυναμούν με μετρητά, αφού μπορούν να τα πουλήσουν οποτεδήποτε στην ονομαστική τους αξία.
- Το 31,5% σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που λήγουν σε χρονικό διάστημα από 10 έως 30 χρόνια και συγκεκριμένα μετά το 2023.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, θα επιχειρήσουμε μια πρώτη αποτίμηση σε κέρδη και ζημιές της ελληνικής οικονομίας, από το «κούρεμα» του χρέους.
Στα θετικά προσμετρώνται ως κέρδη, τα εξής :
- Η Ελλάδα φαίνεται ότι ξεπέρασε προς το παρόν το επίμονο δίλημμα ευρώ ή δραχμή.
- Τα κεφάλαια για την χρηματοδότηση της χώρας, ύψους 130 δις. ευρώ, εξασφαλίζονται με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και καλύπτουν τις ανάγκες της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
- Απομακρύνεται το ενδεχόμενο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, δηλαδή η περίπτωση να βρεθεί η Ελλάδα σε θέση να μην μπορεί να πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν.
- Μέχρι το 2023 θα λήγουν μόνο ομόλογα των κρατών της Ευρωζώνης, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Έτσι μέχρι τότε, σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής ομολόγων, η παραμονή στην ευρωζώνη θα εξαρτάται από τις προθέσεις των ευρωπαίων εταίρων.
- Ένα σημαντικό όφελος του κουρέματος είναι η μείωση των δαπανών για τόκους, που υπολογίζονται, σε ετήσια βάση, ότι θα είναι πάνω από 3 δις ευρώ.
Στα αρνητικά δηλαδή στις ζημιές, προσμετρώνται τα εξής :
- Η χώρα θα παραμείνει εκτός των αγορών για πολλά χρόνια, τα οποία δεν μπορούν να προσδιοριστούν εκ των προτέρων.
- Μπήκε και επίσημα η σφραγίδα του κακοπληρωτή και οι κάτοχοι ομολόγων δέχτηκαν να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που επένδυσαν, για να διασφαλίσουν τα υπόλοιπα.
- Τα νέα ομόλογα θεωρούνται ως χρέος προς τα αντίστοιχα κράτη και είναι εξασφαλισμένο με αυστηρές και ισχυρές εγγυήσεις.
- Δεν υπάρχουν 130 δις. ευρώ στην διάθεσή μας για να αντλούμε πιστώσεις κάθε φορά που έχουμε ανάγκη. Υπάρχει η επόμενη δόση κάθε φορά και για την εκταμίευσή της πρέπει να προηγούνται συγκεκριμένες και μετρήσιμες δράσεις, μέτρα και διαρθρωτικές αλλαγές.
- Το Ελληνικό Δημόσιο επιβαρύνεται με το κόστος επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και από το πακέτο των 130 δις., τα 30 δις. θα χρησιμοποιηθούν άμεσα για να καλυφθούν οι ζημιές του τραπεζικού συστήματος, από το κούρεμα των ομολόγων.
- Το PSI δεν λύνει από μόνο του το πρόβλημα χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας.
Συμπερασματικά, πρέπει να επισημάνουμε, ότι το ελληνικό κράτος θα εξακολουθήσει να παραμένει υπερχρεωμένο και με τα σημερινά δεδομένα το χρέος, όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται. Για να αρχίσει η μείωση πρέπει η χώρα, την επόμενη δεκαετία, να ζει με τα δανεικά που έχουν εγκριθεί και όσα παράγει και να μείνει και περίσσευμα.
Ένας δύσκολος στόχος και πολλές θυσίες. Μακάρι να τα καταφέρει.
