Καρκινοπαθής.
Υδραυλικός στο επάγγελμα.
Δεν προέρχεται από κάποιο πολιτικό τζάκι.
Δεν είναι παιδί του κομματικού σωλήνα.
Αρχές του έτους κοινοποίησε δημόσια τη μάχη που δίνει με τον καρκίνο,
εκφράζοντας την ισχυρή του πίστη ότι θα επιστρέψει στα καθήκοντά του μετά τις απαραίτητες θεραπείες.
“Πάω να πατήσω κάτω το θηρίο και να γυρίσω.Γιατί εγώ είμαι μεγαλύτερο
θηρίο απ’ αυτό.”
Και γύρισε.
Στις 25 Μαρτίου κατέθεσε στεφάνι-με πατερίτσα παρακαλώ-στο Ηρώο της κεντρικής πλατείας του νησιού.
Από το νοσοκομείο και την κρίσιμη χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε,κατ’ευθείαν στο αεροδρόμιο,αεροπλάνο για Λήμνο κι από εκεί πλοίο για Άι Στράτη.
Την ίδια στιγμή σε κεντρικές εξέδρες “επισήμων”-τρομάρα τους και τρομάρα μας- μεγαλόσχημοι πολιτικάντηδες ανάμεσα σε δημοσιοσχετίστικα χαμόγελα,εκφράσεις βαρεμάρας,χασμουρητά και ξύλινες πολιτικές αρλούμπες απέδιδαν δήθεν “τιμές” στους ήρωες της Επανάστασης.
Δυο τόσο διαφορετικές όψεις της ίδιας τόσο αλλοπρόσαλλης χώρας.
