N.Bέρρας
Η ανατολή του 2026 δεν βρήκε την ελληνική ύπαιθρο σε κατάσταση γιορτινής ραστώνης, αλλά σε θέση μάχης. Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού αλλά και ουσιαστικής πίεσης, εκατοντάδες αγρότες επέλεξαν να κάνουν «ποδαρικό» πάνω στα τρακτέρ, μετατρέποντας τις εθνικές οδούς και τους κόμβους σε πρόχειρους καταυλισμούς αγωνίας και διεκδίκησης.
Η εικόνα από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από τη Θεσσαλία μέχρι την Πελοπόννησο είναι ενιαία: αναμμένες μηχανές, φωτιές για να σπάσει ο παγετός και μια αίσθηση ότι ο κλάδος παίζει το τελευταίο του χαρτί.
Η καρδιά των κινητοποιήσεων χτυπά δυνατά στον κόμβο της Νίκαιας στη Λάρισα, το παραδοσιακό προπύργιο του αγροτικού συνδικαλισμού, αλλά και στο Κάστρο Βοιωτίας, όπου οι παραγωγοί της Στερεάς Ελλάδας έχουν στήσει ένα από τα πιο μαζικά μπλόκα των τελευταίων ετών.
Αξιοσημείωτη είναι η στάση ευθύνης που τηρούν οι αγρότες αυτές τις γιορτινές μέρες, γεγονός που αναδεικνύεται και από πολλούς πολίτες. Συγκεκριμένα, κατανοώντας την ανάγκη των πολιτών για μετακίνηση, οι αγρότες έχουν επιλέξει -προς το παρόν- να μην προχωρήσουν σε ολικούς αποκλεισμούς δρόμων.
Πίσω από την απόφαση να περάσουν την Πρωτοχρονιά στο κρύο, κρύβεται η συσσωρευμένη αγανάκτηση για το κόστος παραγωγής που έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη. Το τρίπτυχο «ενέργεια – εφόδια – καύσιμα» συνεχίζει να αποτελεί τη θηλιά στον λαιμό του παραγωγού.
Οι αγρότες ζητούν θεσμοθετημένο αγροτικό πετρέλαιο και πλαφόν στην τιμή του ρεύματος, καθώς οι αυξήσεις έχουν εξανεμίσει κάθε περιθώριο κέρδους.
Επιπλέον, παρά το πέρασμα του χρόνου από τις καταστροφικές πλημμύρες του Daniel, η Θεσσαλία δεν έχει επουλώσει τις πληγές της. Πολλά χωράφια παραμένουν μη καλλιεργήσιμα, ενώ οι αποζημιώσεις -όπου δόθηκαν- θεωρούνται από πολλούς «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής του κεφαλαίου (φυτικού και ζωικού).
Την ίδια στιγμή, η εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής έχει δημιουργήσει γραφειοκρατικό χάος και μειώσεις στις επιδοτήσεις, με τους αγρότες να ζητούν άμεση επαναδιαπραγμάτευση των όρων της.
Η Κυριακή των αποφάσεων
Η σημερινή ηρεμία φαντάζει φαινομενική, καθώς όλα δείχνουν πως πρόκειται για «ηρεμία πριν την καταιγίδα». Τα βλέμματα είναι καρφωμένα στην Κυριακή, 4 Ιανουαρίου. Στην πανελλαδική σύσκεψη που έχει προγραμματιστεί, θα μετρηθούν οι δυνάμεις και θα παρθεί η απόφαση για τη μορφή του αγώνα.
Οι «σκληροπυρηνικοί» πιέζουν για κλείσιμο των εθνικών οδών και κάθοδο στην Αθήνα, ενώ οι πιο μετριοπαθείς αναμένουν τις τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης.
Με τα τρακτέρ ζεστά και την υπομονή εξαντλημένη, το μήνυμα που εκπέμπεται από τα μπλόκα είναι πως ο αγώνας αυτός δεν είναι εθιμοτυπικός, αλλά υπαρξιακός. Και όπως όλα δείχνουν, ο Ιανουάριος θα είναι ένας «καυτός» μήνας για την ελληνική ύπαιθρο.
Τι φοβάται η κυβέρνηση
Στο κυβερνητικό επιτελείο μεγαλώνει η ανησυχία για το τι θα ακολουθήσει μετά τα Φώτα.
Ο βασικός φόβος δεν είναι η κλιμάκωση των μπλόκων, αλλά το ενδεχόμενο οι αγρότες να αποτελέσουν τον πυρήνα ενός ευρύτερου κοινωνικού μετώπου, με κοινό παρονομαστή την ακρίβεια και τις πιέσεις στο κόστος διαβίωσης. Ένα τέτοιο σενάριο θα μετέτρεπε τις κινητοποιήσεις από κλαδικό πρόβλημα σε γενικευμένη πολιτική πρόκληση και σε κρίσιμο πολιτικό τεστ για την κυβέρνηση.
Το ερώτημα στο Μέγαρο Μαξίμου δεν είναι πλέον αν τα μπλόκα θα συνεχιστούν, αλλά αν θα αποτελέσουν αφετηρία ενός ευρύτερου κύματος κοινωνικών αντιδράσεων, με φόντο την ακρίβεια, το αυξημένο κόστος παραγωγής και τη γενικευμένη πίεση στα εισοδήματα.
πληροφορίες in.gr & sofokleousin.gr
