Είναι γνωστό ότι το ψυχολογικό stress και το άγχος επιβαρύνει το σύνολο του οργανισμού, και συνεπώς τα πρώτα σημεία εκδήλωσης διαφαίνονται στο δέρμα μας. Το άγχος αποτελεί αιτία τόσο εμφάνισης νέων δερματοπαθειών όσο και επιδείνωσης ήδη υπαρχόντων νοσημάτων. Ασθένειες που επιδεινώνονται με το άγχος είναι παραδείγματος χάριν η ψωρίαση, η ατοπική δερματίτιδα και η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα. Αυτές είναι χρόνιες παθήσεις που διαδράμουν με εξάρσεις και υφέσεις, και ένας σημαντικό προδιαθεσικός παράγοντας για την έξαρση αυτών, πλην των υπολοίπων παραγόντων, είναι και το άγχος.
Η έξαρση κάθε μίας από αυτές τις νόσους αντιμετωπίζεται χωριστά, ανάλογα με την πάθηση. Συνήθως εντείνουμε την τοπική αγωγή, δηλαδή τη χορήγηση αλοιφών εξειδικευμένων για την κάθε πάθηση. Ορισμένες φορές απαιτείται και η συγχορήγηση συστηματικής αγωγής, δηλαδή η χορήγηση φαρμάκων από του στόματος ή ενέσειμων θεραπειών υποδορίως ή ενδοφλεβίως. Όταν είμαστε βέβαιοι ότι οι πολλαπλές και συχνές εξάρσεις ενός ασθενούς οφείλονται κατά πλειοψηφία στον ψυχολογικό παράγοντα και το stress, σε συνεργασία με έναν ψυχίατρο ή ψυχολόγο, μπορούμε να χορηγήσουμε συνεπικουρικά και αγχολυτικά φάρμακα.
Το άγχος επηρεάζει ορισμένες φορές, μέσω των ορμονών, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, με αποτέλεσμα άτομα με άγχος να παρουσιάζουν λιγότερη αντοχή σε διαφορετικές οργανικές διαταραχές. Υπάρχουν αυτοάνοσα νοσήματα τα οποία, εκτός από τις συστηματικές, έχουν και τυπικές δερματολογικές εκδηλώσεις, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, η συστηματική σκληροδερμία και η δερματομυοσίτιδα. Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος εμφανίζει παραδείγματος χάριν το χαρακτηριστικό «εξάνθημα της πεταλούδας» στη μύτη και τις παρειές, μετά από έκθεση στον ήλιο. Παρομοίως και η δερματομυοσίτιδα, η οποία εμφανίζει το εξάνθημα «δίκην ηλιοτροπίου» στις παρειές μετά από ηλιακή έκθεση. Η συστηματική σκληροδερμία έχει τυπικές αλλοιώσεις τόσο στο πρόσωπο όσο και στις άκρες χείρες και τα ακροδάκτυλα, που μας καθοδηγούν στο να τεθεί ή να επιβεβαιωθεί η διάγνωση.
Όλες οι προαναφερθείσες αυτοάνοσες παθήσεις μπορούν να έχουν ως πρώτο σύμπτωμα τη δερματολογική εκδήλωση, με αποτέλεσμα ο δερματολόγος μας να μπορέσει να μας κατευθύνει ώστε να να τεθεί η διάγνωση. Ακόμη και ο σακχαρώδης διαβήτης, ή η πυλαία υπέρταση ή η κίρρωση του ήπατος μπορούν να έχουν ως πρώτες εκδηλώσεις τις δερματολογικές αλλοιώσεις. Μόλις ο γιατρός έχει την υποψία για ένα πιο συστηματικό νόσημα, δίνει οδηγίες για περαιτέρω εξετάσεις και κάθε νόσημα εν συνέχεια αντιμετωπίζεται και θεραπεύεται διαφορετικά, ανάλογα με τη φύση του και την εξέλιξή του.
