Ο κουρκουμάς, γνωστός και ως κιτρινόριζα, είναι ένα μπαχαρικό που προέρχεται από το φυτό Curcuma longa, το οποίο ευδοκιμεί στη νότια Ασία. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ινδία και αποτελεί βασικό συστατικό στο μείγμα κάρι.
Οι «ιδιότητες» του κουρκουμά στην κουζίνα είναι γνωστές και… αδιαμφισβήτητες, όμως μια νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας στην Ιταλία δείχνει ότι έχει σημαντικά οφέλη και για τη σκελετική υγεία!
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, το μπαχαρικό συμβάλλει στην ανάπτυξη και στην αποκατάσταση των οστών. Μάλιστα, η λήψη του σε μορφή συμπληρώματος μπορεί να αυξήσει την οστική πυκνότητα έως και κατά 7% σε διάστημα 6 μηνών!
Αυτή η ευεργετική επίδραση του κουρκουμά αποδίδεται στην κουρκουμίνη, το ενεργό συστατικό του, καθώς επιδρά στα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για την ανάπλαση των οστών, η δραστηριότητα των οποίων μειώνεται σταδιακά όσο περνούν τα χρόνια.
Σχεδόν τα τρία τέταρτα των ηλικιωμένων παρουσιάζουν αξιοσημείωτη μείωση της οστικής τους πυκνότητας, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην οστεοπόρωση, επομένως η εξεύρεση λύσεων για τη διατήρηση ή και την αύξηση της οστικής πυκνότητας στη μέση ή την τρίτη ηλικία κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική.
Οι ερευνητές από την Ιταλία μελέτησαν δείγμα ανδρών και γυναικών που δεν είχαν προβλήματα υγείας αλλά που παρουσίαζαν όλο και μεγαλύτερη μείωση της οστικής τους πυκνότητας. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν τα 70 έτη. Με τη βοήθεια υπέρηχου μετρήθηκε η πυκνότητα στο πέλμα, στη γνάθο και στα δάχτυλα των χεριών στην αρχή της μελέτης και στη συνέχεια οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες –η μία λάμβανε καθημερινά συμπλήρωμα κουρκουμά και η άλλη όχι.
Οι μετρήσεις επαναλήφθηκαν 6 μήνες μετά και διαπιστώθηκε ότι η ομάδα του κουρκουμά παρουσίασε αύξηση της οστικής πυκνότητα σε ποσοστό έως και 7%.
Να σημειωθεί ότι το συμπλήρωμα που χορηγήθηκε στο πλαίσιο της μελέτης περιείχε επίσης λεκιθίνη σόγιας, καθώς η ουσία αυτή προστατεύει τον κουρκουμά ώστε να μην καταστραφεί όταν φτάσει στο στομάχι κι έτσι να συνεχίσει το «ταξίδι» του μέχρι το λεπτό έντερο, όπου και θα απορροφηθεί πλήρως από τον οργανισμό.
Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει αντίστοιχα ευρήματα που είχαν προκύψει παλαιότερα βάσει δοκιμών σε πειραματόζωα και φαίνεται να προσφέρει μια νέα και πολλά υποσχόμενη στρατηγική πρόληψης της οστεοπόρωσης.
