Tελευταίες µέρες του 2024, η αγορά ελαιολάδου γνώρισε τα χαµηλά της εµπορικής σεζόν 2024/25 και αναζητά τους επόµενους τρεις µήνες τα υψηλά της. Αυτή την αίσθηση αφήνει η ανάγνωση του παγκόσµιου ισοζυγίου που έδωσε στη δηµοσιότητα στις 17 ∆εκεµβρίου το ∆ιεθνές Συµβούλιο Ελαιολάδου σε συνδυασµό µε τις τιµολογιακές εξελίξεις στην Ιβηρική χερσόνησο.
Από την Ισπανία το…περίμεναν οι κλαδικοί αναλυτές, όµως από Τουρκία και Τυνησία φαίνεται πως έρχεται (στα χαρτιά τουλάχιστον) το …σοκ προσφοράς στην αγορά ελαιολάδου, µε την παγκόσµια παραγωγή να εκτιµάται στους 3,4 εκατ. τόνους, µε την συµµετοχή των εξωκοινοτικών αγορών να διασπά ανοδικά τους 1,2 εκατ. τόνους για πρώτη φορά µετά την περίοδο 2021/22, έναντι 700-900 χιλιάδων που συνηθιζόταν. Τα νούµερα από µόνα τους λένε λίγα πράγµατα, όµως για πρώτη φορά έχουµε την εκτίµηση πως η παγκόσµια κατανάλωση θα παίξει πάνω από 3 εκατ. τόνους την φετινή σεζόν.
Την ίδια στιγμή η παγκόσμια κατανάλωση μειώθηκε από 35%-40%. Αναζητείται, λοιπόν, το νέο σημείο ισορροπίας, το οποίο θα διαμορφώσει και την τελική τιμή του προϊόντος μέσα στη χρονιά.
Αβέβαιες γενικότερα είναι οι εξελίξεις σε σχέση με τις τιμές του ελαιολάδου. Οι αποκλίσεις των τιμών από περιοχή σε περιοχή και από χώρα σε χώρα είναι πολύ μεγάλες. Η περυσινή άνοδος, που οφειλόταν κυρίως σε έλλειψη του προϊόντος, έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην αγορά ελαιόλαδου με την κατάσταση να βρίσκεται σε απόλυτη ανισορροπία.
Έχουμε, έτσι, παραγωγούς στην Ιταλία να πωλούν 9 ευρώ το κιλό ενώ στις άλλες χώρες της Μεσογείου οι τιμές κυμαίνονται από 4,10 έως και 5,50. Τα παράδοξα συνεχίζονται και εντός της χώρας, με τις τιμές να σημειώνουν επίσης πολύ μεγάλες αποκλίσεις από 4,20 έως και 5,50 ευρώ το κιλό.
Χαρακτηριστικά και εντός Μεσσηνίας όπως αναφέρει η “Ελευθερία” παρατηρούνται τις τελευταίες ημέρες διαφορετικές τιμές που αποκλίνουν από 40 έως και 70 λεπτά το κιλό. Οι εξηγήσεις για ποιοτικές διαφορές από περιοχή σε περιοχή και από ελαιοτριβείο σε ελαιοτριβείο μπορεί, θεωρητικά, να έχουν κάποια βάση αλλά είναι προφανές ότι δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος των τόσο μεγάλων αποκλίσεων. Είναι γεγονός πως όπου δεν υπάρχει μια στοιχειώδης οργάνωση – ιδιωτική ή συνεταιριστική – για συγκέντρωση του ελαιόλαδου είναι, προφανώς, πιο εύκολο να υπάρξουν πιέσεις στην τιμή.
* Στην Ισπανία, η Συντονιστική Αγροτικών και Κτηνοτροφικών Οργανώσεων (COAG) ζητά από τις αρχές της Ισπανίας έρευνα της λειτουργίας του ανταγωνισμού και της ύπαρξης καρτέλ στις αγοραπωλησίες ελαιολάδου την φετινή ελαιοκομική περίοδο.
Σε δηλώσεις του γενικού γραμματέα της COAG Jaén, Juan Luis Ávila, τονίζεται ότι «η πτώση της τιμής φτωχαίνει τον Ισπανό ελαιοπαραγωγό και πλουτίζει τον εξαγωγικό κλάδο». Και προσθέτει ότι «με τη δικαιολογία της μείωσης της τιμής του ελαιολάδου, που δεν αντιπροσωπεύει μεγάλη δαπάνη για το οικογενειακό καλάθι αγορών (30 ευρώ ανά οικογένεια), εξαθλιώνει πάνω από 200.000 οικογένειες ελαιοπαραγωγών στην Ανδαλουσία για να πλουτίσει τις τέσσερις οικογένειες που είναι ασχολούνται με το παγκόσμιο εμπόριο ελαιολάδου».
Στο μεταξύ η μέση τιμή παραγωγού του ελαιολάδου στην Ισπανία, στοιχεία από το σύστημα Poolred, για την εβδομάδα από 21 έως 27 Δεκεμβρίου 2024 ήταν:
Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο: 4,26 ευρώ το κιλό
Παρθένο Ελαιόλαδο: 3,90 ευρώ το κιλό
Ελαιόλαδο Lampante: 3,17 ευρώ το κιλό.
