Μια πρωτοποριακή συνεργασία μεταξύ της Microsoft και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού είχε ως αποτέλεσμα την αναβίωση του αρχαιολογικού χώρου της Ολυμπίας, όπως ήταν πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια, προσφέροντας μια μοναδική ψηφιακή εμπειρία.
Η αναπαράσταση, που δημιουργήθηκε προ ετών με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης της Microsoft, επιτρέπει στους επισκέπτες να περιηγηθούν εικονικά στον τόπο γέννησης των Ολυμπιακών Αγώνων. Μέσω αυτής της τεχνολογικής καινοτομίας, διατηρείται ζωντανή η πολιτιστική κληρονομιά της Αρχαίας Ολυμπίας για τις επόμενες γενιές.
Η Ολυμπία υπήρξε μία από τις πιο ιερές τοποθεσίες της αρχαίας Ελλάδας, αφιερωμένη στον θεό Δία. Παράλληλα, αποτέλεσε τον τόπο διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, που τελούνταν στο πλαίσιο των Ολυμπίων και συγκέντρωναν αθλητές και θεατές από ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο.
Η Ολυμπία ήταν γνωστή και ως Άλτις, δηλαδή Ιερό Άλσος, και βρισκόταν στη βόρεια όχθη του ποταμού Αλφειού. Ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή εντοπίζονται ήδη από τη Νεολιθική περίοδο. Αρχικά αποτέλεσε έναν μικρό αγροτικό οικισμό, ο οποίος σταδιακά εξελίχθηκε στο σημαντικότερο θρησκευτικό κέντρο του αρχαίου κόσμου.
Για περίπου χίλια χρόνια, στην Ολυμπία δέσποζε το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός, έργο του γλύπτη Φειδία. Το άγαλμα, ύψους 12 μέτρων, συγκαταλεγόταν στα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και ήταν κατασκευασμένο από ξύλο, χρυσό, ελεφαντόδοντο, ασήμι και πολύτιμους λίθους.
Η έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων τοποθετείται στο 776 π.Χ., με τη διεξαγωγή τους κάθε τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, σύμφωνα με την παράδοση, οι αγώνες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από τον Πέλοπα, ο οποίος νίκησε σε αρματοδρομία τον βασιλιά της Πίσας, Οινόμαο. Με την πάροδο του χρόνου, ανεγέρθηκαν στην περιοχή πλήθος οικοδομημάτων θρησκευτικού και κοσμικού χαρακτήρα, διαμορφώνοντας την εικόνα που είχε η Ολυμπία έως τον 2ο αιώνα μ.Χ.
Το παλαιότερο κτίσμα του ιερού είναι ο ναός της Ήρας, ενώ από τα νεότερα ξεχωρίζει το Νυμφαίο. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, πολλά από τα οικοδομήματα επισκευάστηκαν ή επεκτάθηκαν, καθώς οι Ρωμαίοι συνέχισαν τη διεξαγωγή των αγώνων χωρίς διακοπή.
Η παρακμή και η καταστροφή του ιερού
Η λειτουργία του ιερού συνεχίστηκε και στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου. Το 392 μ.Χ. τελέστηκαν οι τελευταίοι Ολυμπιακοί Αγώνες. Λίγο αργότερα, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Θεοδόσιος Α΄ εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγόρευσε οριστικά την τέλεσή τους, καθώς θεωρήθηκαν παγανιστικοί.
Επί Θεοδοσίου Β΄, το 426 μ.Χ., επήλθε η οριστική καταστροφή του ιερού χώρου, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που συνέδεσε τη λατρεία, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας.
