Συνέντευξη στην εβδομαδιαία εφημερίδα «Η ΑΠΟΨΗ» έδωσε ο πρώην Υπουργός Πολιτισμού και επί 16 χρόνια βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία, Κώστας Τζαβάρας. Απαντά μεταξύ άλλων για τη διαχείριση των «κόκκινων δανείων» από τα funds και τις τραπεζικές χρεώσεις, σχολιάζει τις κυβερνητικές αποφάσεις στα διεθνή θέματα και υπενθυμίζει την αδικία της Ηλείας ως προς τον πανεπιστημιακό χάρτη.
Έχετε ενδιαφερθεί, κύριε Τζαβάρα, για τους Έλληνες δανειολήπτες και καταγγείλατε τον ρόλο των funds. Τι συμβαίνει, κατά τη γνώμη και γνώση σας και τι πράττει η κυβέρνηση;
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του νόμου 4354/2015, που θέσπισε τη μεταβίβαση των απαιτήσεων από «κόκκινα» δάνεια, για να «εξυγιάνει» το τραπεζικό σύστημα, παρατηρούμε την τελευταία δεκαετία να έχει οικοδομηθεί στην Ελλάδα ένα σύστημα συναλλαγών που χαρακτηρίζεται από αδιαφάνεια, αθέμιτες εν πολλοίς πρακτικές αχαλίνωτης κερδοσκοπίας, αδίστακτους διωγμούς οφειλετών που καταλήγουν σε πλειστηριασμούς ακινήτων που τα περισσότερα χρησιμοποιούνται ως πρώτη κατοικία, για την ικανοποίηση τραπεζικών απαιτήσεων που έχουν σχηματιστεί με την ανεξέλεγκτη συσσώρευση τόκων που εκτοκίζονται χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό, κατ’ εφαρμογήν του γνωστού νόμου του 1923, που μέχρι σήμερα εξακολουθεί να πριμοδοτεί το τραπεζικό σύστημα με παράλογα και εν πολλοίς άδικα προνόμια.
Όλα αυτά συμβαίνουν και λειτουργούν κάτω από τα ελεγκτικά ραντάρ των αρμοδίων αρχών, με αποτέλεσμα το φαινόμενο αυτό να έχει εξελιχθεί σε πραγματική κοινωνική μάστιγα. Απαιτείται άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης, προκειμένου να τιθασευτεί η κερδοσκοπική ορμή με την οποία τα funds και οι servicers πολιορκούν την κοινωνία. Επιτέλους, πρέπει να σταματήσει η μεταβίβαση απαιτήσεων από τραπεζικά δάνεια στο 5% της ονομαστικής τους αξίας από τις τράπεζες στα funds, τα οποία εν συνεχεία απαιτούν από τους οφειλέτες να καταβάλουν το 100% μαζί με τους μέχρι τότε δεδουλευμένους τόκους. Επίσης, πρέπει να διαγραφούν οι εξωλογιστικοί τόκοι, καθώς και το μέρος της απαίτησης που απομένει μετά την ολοκλήρωση των αναγκαστικών μέτρων. Η αδικία αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί, για αυτό και δικαιολογημένα, μερίδα του επιστημονικού κόσμου, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς, έχουν εξεγερθεί και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την ανάσχεση του φαινομένου αυτού.
Είδαμε αυτές τις μέρες και αναφορές στις νέες χρεώσεις που επιβάλουν οι τράπεζες σε κάθε λογαριασμό. Μοιάζουν λίγα τα 0,80€ τον μήνα, αλλά ο κόσμος έχει την απορία, πώς γίνεται να πλουτίζουν οι τράπεζες με τη διαχείριση των δικών μας χρημάτων και παράλληλα μάς βάζουν να τις πληρώνουμε;
Όπως πρόσφατα δημοσιεύτηκε από μερίδα του οικονομικού Τύπου, τα κέρδη των τραπεζών ανέρχονται σε 4 δις. υρώ επί συνόλου κερδών 7 δις. ευρώ, που πραγματοποίησαν όλες οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες. Αυτό σημαίνει ότι στην Ελλάδα το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί κάτω από συνθήκες που ευνοούν μια πρωτοφανή κερδοφορία. Κυρίως η θηριώδης διαφορά που υπάρχει μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και επιτοκίων χορηγήσεων, δημιουργεί υπέρ των τραπεζών ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που μόνον σε τριτοκοσμικές χώρες απαντάται. Επιπλέον, η δραστηριοποίηση των τραπεζών -με την ανοχή του Κράτους- σε τομείς άσχετους με τον προορισμό τους, ο οποίος είναι η χρηματοδότηση της εθνικής οικονομίας με σχολάζοντα κεφάλαια που προέρχονται από την αποταμίευση, δημιουργεί υπέρ αυτών προνομιακές συνθήκες κερδοφορίας.
Στα προνόμια αυτά πρέπει να προστεθεί και ο αναβαλλόμενος φόρος, η ασυλία των τραπεζικών στελεχών που έχει νομοθετηθεί σε πολλές περιπτώσεις, οι ανακεφαλαιοποιήσεις, κλπ. Με τους όρους αυτούς έχει οικοδομηθεί στην Ελλάδα ένα τραπεζικό σύστημα που κερδοφορεί ασύστολα, προς δόξα του οικονομικού ανορθολογισμού που υποτίθεται ότι «ξορκίζει» ο καπιταλισμός.
Τη στάση της κυβέρνησης στις διεθνείς εξελίξεις, πώς την κρίνετε; Θεωρείτε σωστή την αποστολή F-16 και φρεγάτας στην Κύπρο; Σάς ρωτώ, κύριε Τζαβάρα, διότι ακούστηκε στον δημόσιο διάλογο ότι έτσι δόθηκε η δυνατότητα στην Τουρκία να αυξήσει τις δυνάμεις της στα κατεχόμενα…
Αναμφίβολα, η αποστολή του «Κίμωνα» και των «Ψαρών» στην Κύπρο μαζί με τα τα τέσσερα F16 αποτελεί οφειλόμενη εκδήλωση πατριωτικής υποστήριξης της Μεγαλονήσου, που αξιοποιεί την προβλεπόμενη από τις συνθήκες της Ε.Ε. υποχρέωση για αλληλεγγύη των κρατών-μελών. Αντιθέτως, η από μέρους της Τουρκίας ενίσχυση με έξι μαχητικά αεροσκάφη των κατοχικών δυνάμεων που εξακολουθούν -κατά παράβαση των ψηφισμάτων της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ- να βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, εκδηλώνει τη σταθερή βούλησή της για διαρκή παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου.
Πώς κρίνετε τη σύμβαση του ελληνικού δημοσίου και της Chevron για τις εξορύξεις υδρογονανθράκων; Ακούσαμε στη Βουλή τον πρώην Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να καταγγέλλει κάποιες προσθήκες της τελευταίας στιγμής.
Η προσθήκη την τελευταία στιγμή στη σύμβαση με τη Chevron της διάταξης ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της συμβατικής περιοχής μπορεί να αναθεωρηθούν σε περίπτωση που απολεσθεί η κυριαρχία της Ελλάδας σε τμήμα της συμβατικής περιοχής, γεννάει εύλογα και δικαιολογημένα ερωτηματικά. Αυτήν ακριβώς την απροσδόκητη μεταβολή επισήμανε εύστοχα με παρέμβασή του ο πρόεδρος Αντ. Σαμαράς, ο οποίος προφανώς δεν ενήργησε ως «επαγγελματίας ανησυχών», αλλά εξέφρασε την αγωνία που προκαλεί μια τέτοια εξέλιξη σε κάθε Έλληνα πατριώτη. Η κυβέρνηση οφείλει μια εξήγηση επί της ουσίας ως προς το ζήτημα αυτό, γιατί από την προσθήκη αυτή προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι συμβαλλόμενοι προβλέπουν ως ενδεχόμενο να απολέσει η Ελλάδα στο μέλλον την κυριαρχία της σε ένα τμήμα της εδαφικής περιοχής που παραχωρείται για εκμετάλλευση στη Chevron. Άρα, για ποια αιτία;
Η κυβέρνηση ανέβηκε δημοσκοπικά τον τελευταίο μήνα, αλλά έχει μπροστά της τη δίκη για τα Τέμπη, τις εξελίξεις για τις παρακολουθήσεις και τη νέα δικογραφία για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ… Πόσο θα επηρεαστεί;
Προφανώς η κυβέρνηση εισέρχεται σε φάση δοκιμασίας από τις πολύκροτες αυτές υποθέσεις, που έχουν κοστίσει δημοσκοπικά, όχι μόνο σε αυτήν αλλά και στην αντιπολίτευση, η οποία εξακολουθεί -τουλάχιστον επικοινωνιακά- να αναζητά ένα σαφές και εποικοδομητικό πολιτικό αφήγημα. Η τύχη όμως της κυβέρνησης πιστεύω ότι θα κριθεί από την εξέλιξη δύο παραγόντων, που φαίνεται να καθορίζουν το μέλλον του τόπου. Πρώτον, αν θα υπάρξει στο εγγύς μέλλον συγκροτημένη προσπάθεια ανάσχεσης του κλίματος της πολιτικής και κοινωνικής παρακμής, που έχει αρχίσει να διαπιστώνεται και στις δημοσκοπήσεις και αποτυπώνεται στη φθορά και την υποβάθμιση των αντιπροσωπευτικών και δικαιοκρατικών θεσμών, όσο και σε ένα ρεύμα ηθικού και αξιακού μηδενισμού που έχει προσβάλει μερίδες της κοινωνίας και κυρίως τη νεολαία (φαινόμενα οπαδικής και σχολικής βίας).
Δεύτερον, από το αν στο άμεσο μέλλον θα εκδηλωθούν πρωτοβουλίες από νέα πολιτικά υποκείμενα, που θα υπερασπιστούν ως πολιτικές αλήθειες τα συλλογικά αιτήματα για Δικαιοσύνη, Διαφάνεια, Λογοδοσία και Αλήθεια.
Τι γίνεται, κύριε Τζαβάρα, με τον αποκλεισμό της Ηλείας από τον ακαδημαϊκό χάρτη;
Ο αποκλεισμός της Ηλείας από τον ακαδημαϊκό χάρτη υπήρξε μια απόφαση πρωτοφανούς αδικίας για τον νομό. Εκδηλώθηκε επιλεκτικά εναντίον μιας περιφέρειας που η Ιστορία και ο πολιτισμός την έχουν προικίσει με ξεχωριστά πλεονεκτήματα. Η μεταχείριση αυτή υπήρξε άνιση σε σχέση με δεκάδες άλλες περιφέρειες, που εκπροσωπούνται στον ακαδημαϊκό χάρτη χωρίς να το αξίζουν. Η αδικία αυτή ήταν ένας από τους λόγους που με ανάγκασαν για λόγους πολιτικής ευθιξίας και προσωπικής αξιοπρέπειας να αποσυρθώ από την κοινοβουλευτική ζωή. Ας σημειωθεί ότι το 2023 σε προεκλογική του ομιλία ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναγνώρισε το λάθος, πλην όμως μέχρι σήμερα η αδικία αυτή δεν έχει αποκατασταθεί.
