Οι καταρράκτες, λόγω της λαϊκής παράδοσης, συχνά συνδέονται με πληθώρα από μύθους και παραμύθια, τα οποία αποτελούν πλέον κληρονομιά των ντόπιων για την εκάστοτε περιοχή. Συχνά, λόγω του υδάτινου στοιχείου και της οφθαλμαπάτης που δημιουργείται από το νερό, τον αέρα και τη φύση, οι ντόπιοι χαρακτηρίζουν τους καταρράκτες ως τον τόπο των Νεράιδων, ενώ άλλοι πιστεύουν πως είναι η «Πύλη του Παραδείσου», ή ακόμη και της «Κόλασης».
Ταυτόχρονα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, λόγω της μυθολογίας, οι περιοχές με καταρράκτες, συνδέονται με κάποιον μύθο και κάποιον από τους άθλους του Ηρακλή. Μία από αυτές τις περιπτώσεις, είναι και ο καταρράκτης της Νεμούτας, στον νομό Ηλείας, στην Πελοπόννησο, ο οποίος αν και βρίσκεται πολύ κοντά στην Αρχαία Ολυμπία, παραμένει άγνωστος και πλαισιώνεται από φήμες αλλά και μία σπάνια ομορφιά.
Ο καταρράκτης της Νεμούτας – Το μυστικό της Πελοποννήσου
Το σημείο, λαμβάνει το όνομά του από του χωριό «Νεμούτα» της ορεινής Ηλίας και βρίσκεται σε υψόμετρο, περίπου 562 μέτρων πάνω από τη θάλασσα, με την περιοχή, να «ανήκει» στο φαράγγι του Ερύμανθου ποταμού.
Πρόκειται για μία άγνωστη πλευρά της Πελοποννήσου, η οποία διατηρεί ακόμη και σήμερα την φύση και την πλούσια ομορφιά του, χωρίς να έχει επηρεαστεί από την ανθρώπινη παρέμβαση, ενώ όσοι έχουν βρεθεί στο σημείο, έχουν ενθουσιαστεί με την σπάνια, ακατέργαστη ομορφιά του τόπου. Κάτι τέτοιο μάλιστα, φαίνεται και από τις αναζητήσεις στην Google, καθώς η βαθμολογία του καταρράκτη, αγγίζει το 4,8 ανεξαρτήτως των δύσβατων μονοπατιών που οδηγούν στο σημείο.
Ο καταρράκτης της Νεμούτας, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, είναι άμεσα συνδεδεμένος με τη μυθολογία και τους άθλους του Ηρακλή, καθώς σύμφωνα με τις τοπικές παραδόσεις, εκεί κατοικούσαν οι Κένταυροι, ενώ εκεί πραγματοποιήθηκε από τον ημίθεο και η σύλληψη του Ερυμάνθιου Κάπρου.
Ο μύθος λέει ότι το θηρίο κατέβαινε συχνά στα χαράδρα και στα ρέματα προκαλώντας τρόμο στους κατοίκους. Όταν ο Ηρακλής το κυνήγησε μέσα από τα πυκνά δάση και τα φαράγγια, το θηρίο εγκλωβίστηκε σε μια παγωμένη κοίτη ποταμού, κοντά σε έναν μεγάλο καταρράκτη. Λέγεται ακόμη, ότι η ορμή του νερό, ανέτρεψε τον δρόμο του κάπρου, και έτσι ο Ηρακλής μπόρεσε να τον δέσει ζωντανό και να τον πάει στον Ευρυσθέα, με αποτέλεσμα οι καταρράκτες, να γίνουν σύμμαχοι του Ηρακλή.
Ταυτόχρονα, σύμφωνα με παλιές τοπικές παραδόσεις, λέγεται ότι εκεί ζούσε ένα πνεύμα του νερού, ένα είδος νύμφης που φρόντιζε τα ρυάκια, τα δέντρα και τα ζώα του δάσους και ήλεγχαν την «Πύλη του Παραδείσου». Έτσι, όταν κάποιος με αγνή ψυχή, περιπλανιόταν στο φαράγγι, το νερό γινόταν ήρεμο και έφτανε να ακούγεται σαν ψίθυρος, στα αυτά των επισκεπτών, ενώ όταν κάποιος με κακή «ενέργεια», πλησίαζε τα νερά, εκείνα γινόντουσαν ορμητικά και πιο «άγρια».
Οι Καταρράκτες της Νεμούτας είναι ένας τόπος όπου η φύση δείχνει όλη της τη δύναμη και την ομορφιά, με καταπράσινα δάση που αγκαλιάζουν το φαράγγι, νερά που πέφτουν με δύναμη πάνω σε βράχια φωτισμένα από το φως του ήλιου και με μία βλάστηση που γεμίζει τον τόπο δροσιά.
Για να φτάσει κανείς εκεί, αρκεί να οδηγήσει μέχρι το χωριό Νεμούτα και από εκεί να ακολουθήσει έναν χωματόδρομο περίπου τριών χιλιομέτρων που οδηγεί στην είσοδο του μονοπατιού. Από εκείνο το σημείο, αρκεί μια σύντομη πεζοπορία μέσα στη σκιά των δέντρων και δίπλα σε μικρά ρυάκια για να οδηγήσει τους επισκέπτες τους καταρράκτες.
Οι καταρράκτες της Νεμούτας θεωρούνται «άγνωστοι» γιατί, σε αντίθεση με άλλους δημοφιλείς φυσικούς προορισμούς, δεν έχουν αναπτυχθεί τουριστικά και παραμένουν ουσιαστικά «κρυμμένοι» μέσα στο πυκνό δάσος και στο φαράγγι του Ερύμανθου. Έτσι, δεν υπάρχουν μεγάλες πινακίδες και οργανωμένες εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα να παραμένει η περιοχή μέχρι και σήμερα, ένα ακατέργαστο διαμάντι της φύσης.
dnews.gr
