Με πρόταση η εισαγγελέας στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών ζήτησε την ενοχή του ιδρυτή της “Κιβωτού του Κόσμου”, πατέρα Αντωνίου (Αντώνιου Παπανικολάου), και τεσσάρων συνεργατών του, στη δίκη που εξετάζει σε δεύτερο βαθμό τις καταγγελίες για σωματικές κακοποιήσεις και τιμωρητικές πρακτικές σε δομές της οργάνωσης. Η εισαγγελική λειτουργός ζήτησε την ενοχή τους για σειρά περιστατικών, προτείνοντας ταυτόχρονα απαλλαγές για ορισμένες επιμέρους κατηγορίες, κυρίως όσες αφορούν τη δομή της Χίου, ενώ για δύο κατηγορουμένους που συνδέονται με αυτήν εισηγήθηκε πλήρη αθώωση.
Στην αγόρευσή της περιέγραψε τον πατέρα Αντώνιο ως τον άνθρωπο που είχε τον καθοριστικό λόγο στη λειτουργία της οργάνωσης. “Ήταν το πρόσωπο της Κιβωτού, το πρόσωπο αναφοράς· όλα περνούσαν από το χέρι του, τίποτα δεν γινόταν αν δεν το ήξερε. Πρόκειται για το εν τοις πράγμασι κεντρικό πρόσωπο και τον ηγέτη της Κιβωτού του Κόσμου”, ανέφερε. Για τους συγκατηγορουμένους επισήμανε ότι εργάζονταν σε δομές της οργάνωσης, ενώ δύο από αυτούς υπήρξαν πρώην ωφελούμενοι που παρέμειναν ως εργαζόμενοι, έχοντας υπό την ευθύνη τους ανήλικους φιλοξενούμενους.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο περιστατικό παρατεταμένης απομόνωσης ανηλίκου στη δομή του Άνω Βόλου, στον οποίο είχε αποδοθεί κλοπή. “Πρόκειται για περιστατικό που προκάλεσε ψυχικό πόνο στον ανήλικο. Είναι ένα ακραίο μέτρο αυτό που ελήφθη”, σημείωσε, τονίζοντας ότι στη λήψη της απόφασης συμμετείχαν η διευθύντρια και παιδαγωγός της δομής, ενώ “λόγο είχε και ο πατέρας Αντώνιος”, ο οποίος — κατά την εισαγγελέα — γνώριζε τα μέτρα που επιβάλλονταν. “Είχε λόγο σε σημαντικά ζητήματα που σχετίζονται με τους ανηλίκους”, πρόσθεσε, απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι δεν είχε γνώση, επισημαίνοντας ότι είχε επισκεφθεί τη δομή εκείνες τις ημέρες.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό εισηγήθηκε την ενοχή του πατέρα Αντωνίου, της διευθύντριας και του παιδαγωγού για βαριά σωματική βλάβη, ενώ για αντίστοιχη κατηγορία που αφορούσε φιλοξενούμενο ο οποίος μεταφέρθηκε στη Χίο πρότεινε αθώωση.
Η εισαγγελέας ζήτησε επίσης την ενοχή των κατηγορουμένων για τον ξυλοδαρμό του ίδιου ανηλίκου, ενώ για έναν εξ αυτών πρότεινε ενοχή και για απειλή. Σχολιάζοντας φωτογραφία που προσκομίστηκε για να αμφισβητηθούν τα τραύματα, ανέφερε: “Σε κάθε περίπτωση προκύπτουν ίχνη στο πρόσωπο που μπορούν να παραπέμπουν σε χτυπήματα. Η φωτογραφία ελήφθη από τον ίδιο τον δράστη. Ο σκοπός ήταν να συγκαλύψει την πράξη του και να προστατεύσει τον εαυτό του. Δεν προκύπτει καμία αξιοπιστία αυτού του μέσου”. Πρόσθεσε ότι υπάρχει μάρτυρας που εκτιμά πως μπορεί να είναι επεξεργασμένη και ότι “δεν έχει κανένα εχέγγυο αξιόπιστης λήψης”. Για τη διευθύντρια της δομής ζήτησε επιπλέον να κηρυχθεί ένοχη για έκθεση σε κίνδυνο.
Αναφερόμενη σε περιστατικό ξυλοδαρμού πέντε ανηλίκων στον χώρο του οινοποιείου της δομής, υποστήριξε ότι τελέστηκε και ζήτησε την ενοχή των εμπλεκομένων για απλή σωματική βλάβη και απειλή, κατά περίπτωση.
Η εισαγγελέας απέδωσε στον πατέρα Αντώνιο ρόλο ηθικού αυτουργού για όσα συνέβαιναν στη δομή του Βόλου, ζητώντας να καταδικαστεί για ηθική αυτουργία σε σωματική βλάβη σε δύο περιστατικά που αφορούν έξι ανήλικους. “Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν αποδειχθεί τα περιστατικά και δεν στηρίζονται σε γενικές και αφηρημένες αναφορές. Ο πρώτος κατηγορούμενος γνώριζε την επικίνδυνη συμπεριφορά των συγκατηγορουμένων του. Ο ισχυρισμός περί αυτοτραυματισμού δεν αποδεικνύεται”, είπε, προσθέτοντας ότι “καθίσταται αποδεδειγμένος ο ισχυρισμός ότι ο ρόλος του ήταν του ηθικού αυτουργού στις πράξεις των στενών συνεργατών του”.
Παράλληλα, εισηγήθηκε απαλλαγές για περιστατικά στη δομή της Χίου, σημειώνοντας ότι φιλοξενούμενος που απασχολήθηκε ως μάγειρας συμμετείχε σε δραστηριότητα που “του άρεσε και του πρόσφερε χαρά”. Απαλλακτική ήταν η πρότασή της και για άλλες περιπτώσεις, κρίνοντας ότι δεν στοιχειοθετείται βαριά σωματική βλάβη και ότι υπήρξε ψυχολογική υποστήριξη.
Αντίθετα, πρότεινε την ενοχή του πατέρα Αντωνίου και ενός ακόμη προσώπου για υπόθεση βαριάς σωματικής βλάβης σε βάρος φιλοξενούμενων που μεταφέρθηκαν από την Καλαμάτα στον Κολωνό, καθώς και για περίπτωση φιλοξενούμενου που, ενώ ήταν τραυματισμένος, υποχρεωνόταν να εργάζεται. “Η κατάθεσή του για το πώς εργαζόταν με νάρθηκα ήταν ιδιαίτερα παραστατική. Η πράξη είχε διάρκεια και επανάληψη. Εμφορούνταν από την αντίληψη ότι έπρεπε να εργάζεται ακόμη και εις βάρος της υγείας του”, ανέφερε, ενώ ζήτησε την ενοχή του πατέρα Αντωνίου και για καταναγκαστικές πρακτικές επιβάλλονταν σε φιλοξενούμενους στη δομή του Βόλου.
Παναγιώτης Στάθης
