Η πρωτοχρονιάτικη ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού είχε σαφές πολιτικό μήνυμα: «Ήρθε η ώρα να κατακτήσουμε το όραμα, για το οποίο διψά η ψυχή μας και να βιώσουμε επιτέλους την ευτυχία & ευημερία που μας αξίζει. Φέτος, υψώνουμε το ανάστημα και τη φωνή μας! Η Ένωση μας είναι δεσμός άρρηκτος, χείμαρρος ορμητικός κοινωνικής αφύπνισης!». Στην ουσία, η Καρυστιανού με την ευχητήρια ανάρτησή της έκανε ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση της δημιουργίας του νέου πολιτικού φορέα, τον οποίο είχε προαναγγείλει σε προηγούμενες συνεντεύξεις της. Άλλωστε, το όλο ύφος της ανάρτησης της Καρυστιανού αντιστοιχεί στις ανάλογες δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών.
New entries
Παρόλο που δεν έχουν ανακοινωθεί επισήμως, το «κόμμα Τσίπρα» και το «κόμμα Καρυστιανού» θεωρούνται τα new entries στο πολιτικό σύστημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τόσο ο Τσίπρας όσο και η Καρυστιανού λογίζονται πλέον ως κανονικοί πολιτικοί αρχηγοί. Το γεγονός αυτό ασκεί μια ιδιότυπη πίεση και στους δύο να επισπεύσουν την ίδρυση των κομμάτων τους. Αυτή τη στιγμή υφίστανται τη φθορά από τις επιθέσεις που φυσιολογικά εξαπολύονται εναντίον των αρχηγών των κομμάτων, χωρίς όμως να προσπορίζονται τα οφέλη από τη λειτουργία των πραγματικών πολιτικών οργανισμών.
Ωστόσο, υπάρχει μια πολύ σοβαρή διαφορά ανάμεσα στους δύο. Ο Τσίπρας αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα του πολιτικού συστήματος, όντας πρώην πρωθυπουργός. Αυτά που περιμένουμε να δούμε από το «κόμμα Τσίπρα» είναι η αποσαφήνιση της προγραμματικής πρότασής του καθώς και η «ηγετική ομάδα» του. Ωστόσο, η Μαρία Καρυστιανού είναι τελείως άγνωστη. Γνωρίζουμε δηλαδή ότι πρόκειται για μια πολύ μαχητική και ικανή γυναίκα που μπήκε μπροστά στον αγώνα για να αποδοθεί δικαιοσύνη στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Αλλά από εκεί και πέρα δεν ξέρουμε ούτε πού θα τοποθετηθεί ιδεολογικά το «κόμμα Καρυστιανού» ούτε ποια πρόσωπα θα το πλαισιώσουν πλην της Μαρίας Καρυστιανού. Το (εύλογο) αίτημα να δοθεί τέλος στην προκλητική ατιμωρησία της ελίτ δεν συγκροτεί από μόνο του προγραμματική πρόταση για ένα κόμμα.
Η απήχηση της Καρυστιανού
Το «κόμμα Καρυστιανού» αποτελεί λοιπόν ένα μεγάλο πολιτικό ερώτημα για το 2026. Για την ακρίβεια, πρόκειται για το πιο μεγάλο πολιτικό ερώτημα για τη χρονιά που μόλις άρχισε. Κι αυτό γιατί όλα δείχνουν ότι το «κόμμα Καρυστιανού» δεν θα είναι ένα ακόμα κόμμα ανάμεσα στα άλλα, αλλά θα ανακατέψει για τα καλά την τράπουλα του πολιτικού συστήματος. Η εκτίμηση ότι είναι πολύ πιθανό το «κόμμα Καρυστιανού» να αλλάξει τους όρους του στηρίζεται σε πέντε παράγοντες:
Η Καρυστιανού αποτελεί πρόσωπο με πολύ μεγάλη απήχηση. Πέρα από την εμπειρία της καθημερινότητάς μας και την εμβέλειά της στα social media, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν πολύ μεγάλες δυνατότητες για το «κόμμα Καρυστιανού». Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι οι δημοσκοπικές καταγραφές για ένα κόμμα που δεν έχει ιδρυθεί ακόμα, έχουν σχετική μόνο αξία. Επί της ουσίας καταγράφουν ένα εν δυνάμει πολιτικό ακροατήριο. Ωστόσο, τα στοιχεία σε πίνακες όπως το Proximity To Vote (εγγύτητα ψήφου) είναι εντυπωσιακά.
Οι έρευνες δείχνουν ότι το «κόμμα Καρυστιανού» μπορεί να φέρει στην κάλπη κόσμο από την αποχή. Αυτό δεν αποτελεί μόνο ένα σοβαρό δυνητικό πλεονέκτημα για το ίδιο το κόμμα, αλλά μεταβάλλει τη συνολική εικόνα του εκλογικού σώματος. Μια ενδεχόμενη αύξηση της συμμετοχής θα καταστήσει ακόμα πιο δύσκολη τη διαμόρφωση κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή και θα πλήξει τα κόμματα που έχουν πιο «μπετοναρισμένα» κοινά.
Το «κόμμα Καρυστιανού» φαίνεται να είναι πολυσυλλεκτικό. Δηλαδή μπορεί να κερδίσει ψήφους από όλους τους πολιτικούς χώρους. Βεβαίως, το βασικό ακροατήριό του είναι οι πολίτες που δεν αυτοτοποθετούνται στον άξονα Αρσιτερά/Δεξιά. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η μεγαλύτερη απήχηση του «κόμματος Καρυστιανού» καταγράφεται στους πιο φτωχούς και η μικρότερη στους πιο πλούσιους.
Το «κόμμα Καρυστιανού» εμφανίζεται ως δύναμη ανανέωσης του πολιτικού συστήματος σε μια εποχή βαθιάς κρίσης εκπροσώπησης. Συντονίζεται δηλαδή με το αίτημα για «κάτι νέο».
Τέλος, δεδομένου ότι θα πάμε σε διπλές εκλογές και στις πρώτες θα έχει προεξοφληθεί ότι δεν θα προκύψει κυβέρνηση, το «κόμμα Καρυστιανού» αποτελεί μια πολύ «εύκολη» εναλλακτική για όσες-ους θέλουν να στείλουν μήνυμα διαμαρτυρίας στην πρώτη κάλπη, χωρίς να είναι αυτή κατ’ ανάγκη η τελική επιλογή τους.
Οι κίνδυνοι
Η απόσταση όμως μεταξύ της απήχησης στην κοινωνία και της τελικής στάσης στην κάλπη είναι πολύ μεγάλη. Από τον Αβραμόπουλο ως το Κασσελάκη, έχουμε δει πολλές φορές πολιτικούς να ξεκινάνε εντυπωσιακά αλλά στην πορεία να «ξεφουσκώνουν». Η μάχη στον εκλογικό στίβο είναι πολύ σκληρή κι η έκβαση της εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Είναι πολύ διαφορετικό να εκφράζεις ένα αίτημα δικαιοσύνης που ενστερνίζεται η μεγάλη κοινωνική πλειονότητα από το να εκπροσωπήσεις ένα πολύ συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο. Ήδη δημιουργούνται ερωτήματα για πρόσωπα που εμφανίζονται να αποτελούν το πολιτικό περιβάλλον της Μαρίας Καρυυστιανού, τα οποία εκφράζουν ακραία δεξιές θέσεις και δεν μπορούν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη στους προοδευτικούς πολίτες. Επιπλέον, οι πολύ αρνητικές αντιδράσεις των άλλων γονιών των Τεμπών δημιουργούν σοβαρό πολιτικό ζήτημα, αφού δείχνουν ότι το νέο πολιτικό εγχείρημα συνιστά προσωπική και όχι συλλογική επιλογή.
Βεβαίως, το νέο κόμμα είναι ακόμα στην αρχή κι έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να διανύσει. Σε κάθε περίπτωση μέσα στο 2026 η μεγάλη εικόνα θα ξεκαθαρίσει.
www.dnews.gr
