Σφοδρή κριτική στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ασκεί ο Μιχάλης Κατρίνης, με αφορμή την απάντηση της υπουργού Σοφίας Ζαχαράκη στην ερώτησή του για τις σοβαρές δυσλειτουργίες του
ΚΕΔΑΣΥ Ηλείας. Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ καταλογίζει στο υπουργείο ενσυνείδητη αδράνεια, υπογραμμίζοντας ότι το πρόβλημα είναι γνωστό, τεκμηριωμένο και αναγνωρισμένο, καθώς έχει ήδη διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση για το ΚΕΔΑΣΥ Ηλείας. Παρ’ όλα αυτά, όπως επισημαίνει, η απάντηση της υπουργού δεν περιλαμβάνει καμία ουσιαστική λύση για το παρόν.
«Το Υπουργείο παραδέχεται ότι γνωρίζει, αλλά δεν κάνει τίποτα. Δεν προτείνει άμεσα μέτρα, δεν δίνει λύση, δεν δείχνει να καταλαβαίνει την πίεση που βιώνουν σήμερα οι οικογένειες και τα παιδιά που
περιμένουν για μήνες. Απαντά με γραφειοκρατική γλώσσα και στατιστικά στοιχεία, αντί να σταθεί δίπλα στον πολίτη», δηλώνει ο κ. Κατρίνης.
Ο Ηλείος βουλευτής αναδεικνύει το κεντρικό παράδοξο της απάντησης,ότι από τη μία γίνεται λόγος για πλήρη στελέχωση της δομής, ενώ από την άλλη, το ίδιο το Υπουργείο έχει κινήσει πειθαρχική διαδικασία. «Αν όλα λειτουργούν κανονικά, γιατί χρειάστηκε ΕΔΕ;», αναρωτιέται και προσθέτει με έμφαση αφήνοντας σαφείς αιχμές για διοικητικές ευθύνες: «Δεν μπορεί η πρόσβαση των παιδιών με ειδικές ανάγκες στην εκπαίδευση να εξαρτάται από πρόσωπα ή διοικητικές στρεβλώσεις. Το
κράτος οφείλει να διασφαλίζει λειτουργικές και αποτελεσματικές υπηρεσίες σε κάθε γωνιά της χώρας.
Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε υπάρχει πολιτική ευθύνη».
Επιπλέον, επικρίνει έντονα την παράλειψη της Υπουργού να απαντήσει στο αίτημα για εναλλακτική πρόσβαση σε διαγνωστικές υπηρεσίες πέρα από το ΚΕΔΑΣΥ, ώστε να δοθεί διέξοδος στους μαθητές που έχουν μείνει χωρίς στήριξη. «Η αδυναμία ή η άρνηση να προσφερθεί λύση μέσω άλλων φορέων είναι ακατανόητη. Δεν μπορεί η εκπαιδευτική υποστήριξη των παιδιών να εξαρτάται από το αν λειτουργεί ή όχι μία και μόνη δομή. Χρειάζεται ευελιξία, όχι απάθεια», τονίζει.
Ο Μιχάλης Κατρίνης επισημαίνει ότι «η ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση δεν είναι λογιστικό ζήτημα, ούτε απαντιέται με πίνακες Excel. Όταν υπάρχουν παιδιά χωρίς παράλληλη στήριξη και οικογένειες
σε απόγνωση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι αριθμοί διορισμών ή ορισμοί αρμοδιοτήτων, αλλά κρίνεται στην πράξη και στο πεδίο, εκεί όπου το κράτος οφείλει να είναι παρόν».
Κλείνοντας, τονίζει: «Η Πολιτεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με ρυθμούς γραφειοκρατίας τις ανάγκες των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Δεν μπορεί να γνωρίζει και να σιωπά. Το
πρόβλημα είναι εδώ και τώρα. Δυστυχώς, όμως, η απάντηση της υπουργού είναι ‘’αύριο και κάποια στιγμή’’».
