Μνήμη Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου

Γράφει ο Χρίστος Κανελλακόπουλος

Την επαύριο του θανάτου του ο Ικαριώτης φίλος μου Μάκης Φουντούλης γνωρίζοντας τη σχέση που είχα με τον Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο μου έστειλε το παρακάτω κείμενο μαζί με μία φωτογραφία με τον επίμαχο κέδρο.

«Η επιζωγραφισμένη από τον Λάκη Παπαστάθη φωτογραφία του Η.Χ.Π. είναι του Λευτέρη Ξανθόπουλου. Το κόσμημα (ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο, 1950), είναι του χαράκτη με καταγωγή από τον Πύργο, Θανάση Εξαρχόπουλου. Το δέντρο όπου ακουμπά ο Η.Χ.Π. είναι ένας σπάνιος, υπεραιωνόβιος, ίσως πεντακοσίων ετών, κέδρος της Πάρου. Για την κατασκευή ενός τοιχίου αντιστήριξης, προκειμένου το δέντρο να προστατευθεί και να μην πέσει στη θάλασσα, αναλήφθηκε σχετική πρωτοβουλία και αναπτύχθηκε από τον Η.Χ.Π. αλληλογραφία που διήρκεσε είκοσι έξη συναπτά έτη (με τον Δήμο Πάρου, το Λιμενικό Σώμα, τη Δασική Υπηρεσία Σύρου, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας  κλπ). Η σύνθεση της κάρτας και η αναπαραγωγή της έγιναν από τον ΝώνταΤσίγκα. Τυπώθηκε στο Τυπογραφείο Μαυρογένης Μ.Ι.Κ.Ε. στη Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 2023.»

«Η Δρυς έπεσε» στις 19/11/2024.

Ένας σπάνιος άνθρωπος που τίμησε τον τόπο με τα γραπτά του, το ήθος του και τις φιλίες του.

Άκουσα ότι λίγες μόνο μέρες μετά το θάνατο του εκποιήθηκαν τα προσωπικά του αντικείμενα από το σπίτι του στην Κυψέλη. Βεβαίως θα πει κανείς εμένα δεν μου πέφτει λόγος γι’ αυτό. Αλλά για την τύχη της μνήμης ενός δημοσίου προσώπου όπως ήταν ο Η.Χ.Π. σε όλους πέφτει ο λόγος.

Τον θαυμάσιο αυτό άνθρωπο αυτοί που τον γνώρισαν και εκτίμησαν το μεγάλο του έργο αποχαιρετούμε και εμείς με την αναμνηστική αυτή φωτογραφία μπρος στον επίμαχο κέδρο και στο όραμα του για έναν κέδρο που οι ρίζες του παλεύουν για χρόνια με τα κύματα στο αγαπημένο του ακρογιάλι της Πάρου και για έναν σπάνιο άνθρωπο του πολιτισμού και της κοινωνικής προσφοράς που η ψυχή του θα ανήκει πάντα στο γενέθλιο τόπο του, τον Πύργο της Ηλείας.