Θα γράψω λοιπόν για τα επίθετα μερικών συμπολιτών μας, πού ή συνοδεύουν τις εξ όσου περίεργες επιγραφές μαγαζιών ή τα βλέπουμε κάθε μέρα να φιγουράρουν στις στήλες των εφημερίδων κάτω από διάφορες καταστάσεις.
Πολλά απ’ αυτά τα επίθετα δεν είναι τα πραγματικά των κατόχων τους, αλλά τους έχουν μείνει από παλιά παρατσούκλια. Τώρα για τον ένα ή άλλο λόγο τα επίθετα-παρατσούκλια κατόρθωσαν να εκτοπίσουν τα πραγματικά επίθετα σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε μόνο πλέον αυτά μπορούν να χαρακτηρίσουν το πρόσωπο.
Ας δούμε μερικά παραδείγματα:
Την περασμένη εβδομάδα έγινε κάποια απόπειρα απαγωγής κατά της δίδος Νίτσας Παπαγεωργίου, τραγουδίστριας σε κάποιο κέντρο του Πειραιά, ή οποία είχε σαν αποτέλεσμα η εν λόγω μεν δεσποινίς να τρομάξει λιγάκι, ο δε απαγωγέας της να συλληφθεί με τον πιο άδοξο τρόπο.
Αιτία όλης αυτής της φασαρίας, όπως είναι και ευνόητο, ήταν ο σφοδρός έρωτας τον οποίο αισθανόταν ο απαγωγέας προς την Νίτσα, και η οποία φαίνεται θέλοντας να δικαιολογήσει το πρώτο συστατικό του επιθέτου της, της άρεσε να του παίζει τον παπά. Το σπουδαιότερο όμως σε όλη αυτή την υπόθεση είναι το όνομα του απαγωγέα. Ονομάζεται λοιπόν Α. Σεβνταλής. Ποιος είναι τώρα εκείνος που θα αμφισβητήσει το ταιριαστό των επιθέτων και των δύο ηρώων του αστυνομικού μας δελτίου;
Κάποιος άλλος παρακινούσε τον φίλο του να παίξουν τόμπολα. Ο φίλος του -για ένα οποιονδήποτε λόγο ο άνθρωπος- δεν εννοούσε να συμμορφωθεί με την επιθυμία αυτού του κάποιου. Ο «κάποιος» όμως φαίνεται πως ήταν ευερέθιστος. Ανάβει λοιπόν, φουντώνει και τέλος τραβά την αμφίστομη και γεμίζει κουμπότρυπες τον φουκαρά τον φίλο.
Ασφαλώς τώρα θα θέλετε και το όνομα αυτού του «κάποιου». Ορίστε λοιπόν: Ν. Καυγάς! Όπερ έδει δείξαι.
Στην Κύμη δεν είναι πολλές μέρες που βρέθηκε το πτώμα ανδρός, που είχε φονευθεί με κυνηγετικό όπλο. Και ο φονευθείς έφερε το όνομα Γ. Καραμπίνας!Στο Δημόσιο Ταμείο Θηβών είχε σημειωθεί μια κατάχρηση εκατό χιλιάδων δραχμών. Ως υπεύθυνος όλης αυτής της ανωμαλίας συνελήφθη ο ταμίας… Δ. Γράψας, ο οποίος, θέλοντας βέβαια ν’ απομακρυνθεί από την σημασία του ονόματός του, παρέλειψε να … γράψει τα ποσά στα βιβλία του.
Σε ένα χωριό της Μακεδονίας κάποιος χωρικός κυνηγώντας σκότωσε κατά λάθος τον Ειρηνοδίκη… κ.Τσίχλα, που έτυχε να περνά ανύποπτος από τα μέρη εκείνα. Βλέπετε ότι για τη μοίρα φαίνεται, τσίχλα πουλί ή τσίχλα άνθρωπος δεν έχει καμία διαφορά. Γι’ αυτό και ο κ. Ειρηνοδίκης έπρεπε να το έχει υπόψη του και να προσπαθούσε να προφυλάγεται σαν αληθινή τσίχλα.
Κι’ ένα άλλο ακόμα: Καθώς ξέρετε, πάνε πολλά χρόνια που το επάγγελμα του δημίου εδώ στην Ελλάδα είναι σχεδόν άγνωστο. Οι Έλληνες προτιμούσαν να κάνουν μια οποιαδήποτε άλλη δουλειά παρά του δημίου. Τώρα τελευταία όμως που έσφιξε και η κρίση αποφάσισαν να καταλάβουν και την χηρεύουσα αυτή θέση. Και ως πλέον ειδικός παρουσιάστηκε ο κύριος Παράδεισος!
Όταν είπε το επίθετό του στο Υπουργείο ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε με δικαιολογημένη περιέργεια:
-Είναι το πραγματικό σας όνομα η ψευδώνυμο;
Και με το δίκιο του ο άνθρωπος γιατί δεν μπορούσε ποτέ να φανταστή πως θα υπήρχε τέτοιο όνομα καμωμένο επίτηδες για το καλούπι του δημίου.
Εκτός τώρα απ’ αυτά υπάρχουν και η αναποδιές των επιθέτων.
Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι το επίθετο Ιωακείμ δεν είναι … Πατριαρχικό; Φανταστείτε λοιπόν αυτόν που το έχει, να του αρέσει να μπερδεύει τη μύτη του σε όλες τις γυναικείες βρομοδουλειές…
Επίσης να λέγεσαι Αγέλαστος και να είσαι ο πιο χάχας άνθρωπος του κόσμου. Ή Μαχαίρας και να μην έχει πιάσει το χέρι σου μήτε λεπίδα της Ζιλέτ.
Και για να τελειώνουμε να είσαι μελαχρινός και να λέγεσαι: Λευτέρης Ξανθός!
(Βασισμένο σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εξέλσιορ», 1932)
Για περισσότερα: https://minoas.gr/syggrafeas/sitaras-thomas/
Θωμάς Σιταράς, Συγγραφέας-Αθηναιογράφος, FB: Σιταράς Θωμάς
