Καθημερινή κοσμοσυρροή παρατηρείται στην αίθουσα του “ΟΡΦΕΑ” σον Πύργο για το “Υπάρχω”.
Εκατοντάδες Πύργιοι και Ηλείοι έχουν δε την ταινία στον κινηματογράφο “ΟΡΦΕΑΣ” στον Πύργο.
Κια ταινία που όσοι αγάπησαν και αγαπούν τα τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη θα πρέπει να την δουν.
Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ γράφει για την ταινία:
Ορθογραφημένη, σεναριακά διεκπεραιωτική, μα σκηνοθετημένη με ευαισθησία βιογραφία ενός θρυλικού λαϊκού ειδώλου (πετυχημένη πρωταγωνιστική επιλογή ο Χρήστος Μάστορας), η οποία προσηλώνεται στο ανθρώπινο δράμα.
Πέντε χρόνια μετά τη μουσική σινε-βιογραφία της στιχουργού “Ευτυχίας” Παπαγιαννοπούλου, η οποία –μαζί με το “Ένας Άλλος Κόσμος”– εξελίχθηκε στην εμπορικότερη ελληνική ταινία της δεκαετίας, η δημιουργική της ομάδα (ο παραγωγός Διονύσης Σαμιώτης, η σεναριογράφος Κατερίνα Μπέη, ο φωτογράφος Γιάννης Δρακουλαράκος, ο συνθέτης Μίνως Μάτσας) αναβιώνει τώρα στην οθόνη τη ζωή ενός ακόμα θρύλου του λαϊκού τραγουδιού. Του μεγαλύτερου ίσως απ’ όλους: στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Στέλιος Καζαντζίδης έχει αποσυρθεί από το τραγούδι και έχει επιστρέψει από τη σχεδόν διετή παραμονή του στις ΗΠΑ. Έχει συμφωνήσει να δώσει συνέντευξη σε έναν νεαρό δημοσιογράφο, ο οποίος τον βρίσκει να ψαρεύει ανοιχτά από το εξοχικό του στον Άγιο Κωνσταντίνο. Πάνω στη βάρκα, λοιπόν, και επί πολλές ώρες, ο Καζαντζίδης θα διηγηθεί τη ζωή του στον Γιώργο (Λιάνη, μια συνάντηση που στην πραγματικότητα έγινε μια δεκαετία πριν στη Χαλάστρα), ξεκινώντας από τον πατέρα του, μετανάστη από τον Πόντο, ο οποίος τα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε στις Σέρρες από παρακρατικούς εθνικόφρονες.
Η διήγηση θα περάσει από τα δύσκολα νεανικά του χρόνια στη Μακεδονία και τη Νέα Ιωνία Αττικής, τις διάφορες δουλειές που έκανε για να συντηρήσει τη μητέρα και το μικρότερο αδελφό του, το ξεκίνημά του ως τραγουδιστή το 1950, τις σχέσεις του με τις τραγουδίστριες Καίτη Γκρέυ και Μαρινέλλα, την ανακήρυξή του σε λαϊκό είδωλο, τις απανωτές κόντρες του με τις δισκογραφικές εταιρείες, μέχρι και την απόφασή του να αποσυρθεί από τα νυχτερινά κέντρα το 1966 και τελικά, μετά την ανεπανάληπτη επιτυχία του “Υπάρχω” το 1975, να σταματήσει να δισκογραφεί.
Πρόκειται για μια συναρπαστική διαδρομή, η οποία διασχίζει τη μεταπολεμική Ελλάδα, συλλογικά αισθήματα της οποίας εξέφρασε με μοναδική ευαισθησία η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη. Ενός ανθρώπου γεμάτου αντιφάσεις, δέσμιου του μύθου του, της εποχής του και της καταγωγής του, ιδανικού λοιπόν να μεταμορφωθεί μυθοπλαστικά σε ένα αυθεντικά σκορσεζικό χαρακτήρα. Η σεναριακή προσέγγισή του, όμως, επιλέγει μια πιο ασφαλή και στρωτή, αλλά και διεκπεραιωτική αφήγηση βιογραφικών “επεισοδίων”, προσπαθώντας να αποφύγει τόσο την αγιογραφία (αν και λειαίνει πολλές γωνίες) όσο και το πικάντικο κουτσομπολιό. Από την πλευρά του, ο πάντα κομψός σκηνοθετικά Γιώργος Τσεμπερόπουλος (“Ξαφνικός Έρωτας”, “Πίσω Πόρτα”, “Ο Εχθρός μου”) αναδεικνύει δεξιοτεχνικά το πρώτο υλικό και “βγάζει ζουμί” εστιάζοντας στα πρόσωπα του δράματος. Έτσι, το ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό φόντο θολώνει, αλλά το ανθρώπινο στοιχείο έρχεται δυναμικά σε πρώτο πλάνο, με τον Χρήστο Μάστορα, ο οποίος ερμηνεύει πειστικότατα ο ίδιος τα τραγούδια, να κλέβει τις εντυπώσεις από το υποδειγματικό πρωταγωνιστικό τρίο.
