Γράφει η Κατερίνα Αναγνωστοπούλου Σωτηροπούλου
(Για να θυμηθούν οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι)
Τα Χαλκιάτικα
Η Πλατεία Ηφαίστου (Χαλκιάτικα) ήταν το παλιό βιοτεχνικό κέντρο της πόλης, ενώ το εμπορικό ήταν το Σταυροπάζαρο.
Η ονομασία δεν είναι χαλικιάτικα διότι δεν προέρχεται από το χαλίκια αλλά χαλκιάτικα από τα εργαστήρια επεξεργασίας χαλκού. Γι’ αυτό δόθηκε και στην πλατεία το όνομα του Θεού του πυρός.
Σε όλη την περιοχή ακουγόταν ο θόρυβος από τα σφυριά και τα αμόνια των σιδεράδων που έφτιαχναν όλα τα γεωργικά εργαλεία (τσάπες δρεπάνια, κλαδευτήρια κ.α.) άροτρα και πέταλα.
Υπήρχαν επίσης τα γανωτήρια όπου γάνωναν κατσαρόλες, κουτάλια, πιρούνια κ.τ.λ, τα επιπλάδικα μέσα στα οποία οι επιδέξιοι επιπλοποιοί δημιουργούσαν σπάνια κομμάτια, όπως υπέροχες ντουλάπες, μπαούλα, μέχρι και φέρετρα.
Στα Χαλκιάτικα, εκτός από σιδεράδες, χαλκωματάδες, φαναρτζήδες, υπήρχαν καφετζήδες, φουρναραίοι, ταβερνιάρηδες, καραμελάδες κ.α.
Επίσης υπήρχε εκεί βιοτεχνία κατασκευής κάρων και σουστών καθώς και χάνια, στα οποία κατασκευάζονταν σαμάρια και συγχρόνως ήταν και τα μέρη όπου μπορούσε κάποιος ν’ αφήσει για λίγο το ζωντανό του για να κάνει τις δουλειές του.
Στη συνοικία αυτή υπάρχουν παλιά αρχοντόσπιτα, πολλά από αυτά ξεπεσμένα και έρημα, κάποια άλλα με πιο λαμπερά χρώματα, που διατηρούν ακόμη τον αριστοκρατικό τους αέρα. Τα περισσότερα από αυτά χτίστηκαν στις μέρες ευημερίας της πόλης, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, τότε που η παραγωγή και το εμπόριο της σταφίδας γνώριζαν άνθηση και έφεραν μεγάλη οικονομική και πολιτιστική πρόοδο στον Πύργο.
Στα Χαλκιάτικα βρίσκεται και η πλατεία Μεταξά με το άγαλμα των Κυπρίων Αγωνιστών.
(Συνεχίζεται)
