Γράφει η Κατερίνα Αναγνωστοπούλου Σωτηροπούλου
(Για να θυμηθούν οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι)
Η Δεξαμενή
Η Δεξαμενή είναι από τις παλιές γειτονιές του Πύργου. Πήρε το όνομά της από τη δεξαμενή που υπήρχε εκεί, από όπου γινόταν η ύδρευση της πόλης, έργο του Δημάρχου Λετρίνων Αντωνίου Μπελούση.
Ονομάζεται και Κοκκινόχωμα γιατί όπως λέγεται εκεί υπήρχαν πολλά καμίνια. Ένα καμίνι κεραμουργίας βρέθηκε στη συμβολή των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Συγγρού, σε βάθος 2 μέτρων και καλύφτηκε, χωρίς να καταστραφεί, από την οδό.
Η περιοχή απέκτησε ζωή κυρίως με ανθρώπους που έφυγαν από την Αρκαδία, αναζητώντας ένα καλύτερο μέρος για να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους ως κτηνοτρόφοι.
Η περιοχή της Δεξαμενής είναι ένας από τους επτά λόφους που είναι κτισμένη η πόλη του Πύργου.
Οι άλλοι λόφοι είναι του Κοιμητηρίου, (θέση τυροκομίστρα), του ναού του Αγίου Αθανασίου, (θέση αχιβάδα), του Επαρχείου, του χώρου μεταξύ των σημερινών πλατειών Αυγερινού και Κύπρου, του ιερού ναού της Αγ. Κυριακής, όπου βρίσκεται και η «Αγιοχαραλαμπόρουγα» και του Αγίου Διονυσίου μέχρι το νοσοκομείο(θέση «ανεμόμυλος» ή «τούμπι»).
Στη Δεξαμενή και στη συμβολή των οδών Βύρωνος και Αναπαύσεως, βρίσκεται μία από τις ιστορικές κρήνες της πόλης. Τοποθετήθηκε εκεί το Φθινόπωρο του 1868, ύστερα από πρωτοβουλία του δημάρχου Πέτρου Αυγερινού, με τρεχούμενο νερό για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες περιοίκων και περαστικών.
Η περιοχή έχει ονομαστεί από τους ντόπιους “μαρμαρένια βρύση” και είναι σημείο αναφοράς έως σήμερα. Έχει τη μορφή κίονα χωρίς ραβδώσεις και σε χαμηλό ύψος βρίσκεται το στόμιο απ’ όπου ρέει το νερό. Υπάρχει ακόμα η επιγραφή “ΕΠΙ ΔΗΜΑΡΧΟΥ Π.Δ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΥ 1869”.
Η Δεξαμενή ήταν κάποτε το στολίδι της ανατολικής πλευράς της πόλης, χώρος αναψυχής και παιδότοπος.
Μετά όμως ήταν ένας εγκαταλελειμμένος χώρος. Τα τελευταία χρόνια ο πολιτιστικός σύλλογος Δεξαμενής δημιούργησε εκεί έναν ανοικτό κοινωνικό χώρο αλληλεγγύης και πολιτισμού, με στόχο την αναβάθμιση της παραμελημένης και υποβαθμισμένης αυτής περιοχής.
(Συνεχίζεται)
