του Διονυσίου Τραμπαδώρου
Στη συμβολή των οδών 28ης Οκτωβρίου και Μπιζανίου, στο καφενείο του Αναλυτή, που βρισκόταν στο ισόγειο του σπιτιού της οικογένειας Παπαχριστόπουλου.
Από αριστερά, ο πατέρας μου Γιάννης Τραμπαδώρος και ο Γιάννης Παναγούτσος, ενώ ο μικρός που εικονίζεται, με το τσιγάρο και τον καφέ, είμαι εγώ.
Ο πατέρας μου έφυγε από τη ζωή νωρίς, στις 5-6-1982, σε ηλικία 57 ετών.
Η γειτονιά μου, θέση που μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ονομαζόταν «Αλώνια», είχε τότε διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Νεοκλασσικά ή και παλαιά κτίσματα (τα Πετροπουλαίικα, του Ψυχαλίνου, του Παπαχριστόπουλου, του Ζαριφόπουλου, του Σοφιανόπουλου, το δικό μας), οικόπεδα με δέντρα και τριανταφυλλιές, πολύ μικρότερη κίνηση, ενώ και οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί.
Η ταβέρνα του πατέρα μου, το καφενείο του Αναλυτή, καθώς επίσης και το καφενείο του Λολή (Δασκόπουλου), σφράγιζαν, με την παρουσία τους, το χαρακτήρα της.
Ποιον να πρωτοθυμηθεί κανείς…
Τα βιώματα από τις παλιές μας γειτονιές θα μας ακολουθούν..
(Συνεχίζεται)
