Γράφει η Κατερίνα Αναγνωστοπούλου Σωτηροπούλου
Σε πύρινο κλοιό η Αττική: Με κουβάδες και λάστιχα η μάχη σε Βριλήσσια, Πεντέλη. Εκκενώθηκε το νοσοκομείο Παίδων!
Η πύρινη λαίλαπα δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμά της. Αρκετές επιχειρήσεις τυλίχθηκαν στις φλόγες – κάποιες από αυτές με εύφλεκτα υλικά, με αποτέλεσμα τις συνεχείς εκρήξεις. Πολλοί είδαν επίσης τα σπίτια τους και τους κόπους μιας ζωής να γίνονται στάχτη.
Οι καταγγελίες για ολιγωρία, καθυστερήσεις, ανεπάρκεια στα εναέρια μέσα πληθαίνουν από τους κατοίκους, που προσπαθούν με κάθε μέσο οι ίδιοι να σώσουν ό,τι μπορούν.
Ένα έγκλημα συντελείται στη χώρα μας κάθε χρόνο!
Περιουσίες καταστρέφονται! Δάση γίνονται στάχτη!
Κραυγές απόγνωσης, πνιγμένες στον καπνό, εκλιπαρούν για βοήθεια…
Μυρωδιά από καμένο ξύλο, ήχοι από δέντρα που σκίζονται, φωνές ζώων που προσπαθούν να σωθούν, αποκαΐδια που στροβιλίζονται στον αέρα, και μια γεύση στάχτης, γεύση πικρή, πολύ πικρή…
Οι πυροσβέστες μάχονται με τις φλόγες….
Τα πύρινα μέτωπα μαίνονται ανεξέλεγκτα …
Οι εικόνες της φωτιάς σε γεμίζουν πόνο, οργή, αγανάκτηση, φόβο, θλίψη…
Ένα μεγάλο «Γιατί» πλανιέται στα αποκαΐδια.
Χιλιάδες τα ερωτηματικά!
Ποιοί είναι αυτοί που στήνουν αυτή τη «βιομηχανία» εμπρησμών;
Ποιοί είναι αυτοί που δε σέβονται ούτε τη ζωή της σημερινής γενιάς ούτε της επόμενης;
Γιατί η Πολιτεία εμφανίζεται ανήμπορη να προστατέψει αποτελεσματικά το φυσικό πλούτο της χώρας, καθώς και τις περιουσίες των κατοίκων;
Ποιός θα δώσει απαντήσεις σε αυτούς που βλέπουν να γίνονται συντρίμμια τα όνειρα, οι ελπίδες τους, οι ζωές τους;
