Του Παναγιώτη Στάθη
Δύο διατάξεις που ουσιαστικά βάζουν – πέραν των άλλων – συγκεκριμένες “ποινές” στους δικαστές που καθυστερούν υπερβολικά στην έκδοση αποφάσεων, γεγονός που λειτουργεί ως αντίβαρο στην προσπάθεια επιτάχυνσης της Δικαιοσύνης, εισαγάγει ο νέος Κώδικας οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών που συζητείται και σήμερα στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Πρόκειται για μέτρα που δεν αφορούν την πειθαρχική διαδικασία αλλά επιβάλλονται απευθείας απο τον προϊστάμενο του δικαστηρίου που υπηρετεί ο δικαστής και αφορούν:
– Την περικοπή του μισθού του
– Τη δυνατότητα να μην του χορηγηθεί κανονική άδεια εφόσον υπάρχει κίνδυνος σοβαρής καθυστέρησης
Μάλιστα ήδη προ καιρού η Ένωση Δικαστών Εισαγγελέων είχε ζητήσει την “κατάργηση της διάταξης που προβλέπει δυνατότητα του διευθύνοντος το δικαστήριο ή την εισαγγελία να αποφασίζει την περικοπή μισθού σε περίπτωση αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων και παράδοση δικογραφιών, ως μέτρο που συνιστά άσκηση οιονεί πειθαρχικής εξουσίας κατά παρέκκλιση από τα ουσιαστικά και δικονομικά εχέγγυα που κατοχυρώνονται στον ΚΟΔΚΔΛ για την εν γένει απόδοση πειθαρχικών ευθυνών σε δικαστικούς λειτουργούς (άρθρο 50 παρ. 3 και 4 ΣχΝ). Αντίστοιχα και για τους ίδιους λόγους πρέπει να καταργηθεί και η διάταξη του άρθρου 52 παρ. 12 ΣχΝ, που προβλέπει ότι δικαστικός λειτουργός δεν έχει δικαίωμα να κάνει χρήση κανονικής άδειας αν υπάρχει κίνδυνος ουσιώδους καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων”.
Οι διατάξεις
Η πρώτη διάταξη για την περικοπή μισθού αναφέρει στο άρθρο 50 παρ. 3:
“Δεν οφείλεται μισθός για το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο δικαστικός λειτουργός από δική του υπαιτιότητα δεν παρέχει υπηρεσία. Ως μη παροχή υπηρεσίας νοείται και η, κατά την κρίση των οργάνων, που αναφέρονται στην παρ. 4, κατ’ επανάληψη αδικαιολόγητη καθυστέρηση παράδοσης σχεδίων αποφάσεων και δικογραφιών που του ανατίθενται προς επεξεργασία, καθώς και η αδικαιολόγητη μη συμμετοχή στις συνεδριάσεις των οργάνων του δικαστηρίου ή η αδικαιολόγητη μη εκτέλεση υπηρεσίας που του ανατέθηκε αρμοδίως”.
Η δεύτερη διάταξη για το κόψιμο της άδειας αναφέρει στο άρθρο 52 παρ. 12:
“Δικαστικός λειτουργός δεν έχει δικαίωμα να κάνει χρήση κανονικής αδείας, εφόσον, κατά την κρίση του οικείου προϊσταμένου, υπάρχει κίνδυνος ουσιώδους καθυστέρησης στην έκδοση αποφάσεων ή βουλευμάτων σε επείγουσες υποθέσεις, εκτός αν συντρέχουν εξαιρετικά σοβαροί λόγοι υγείας’.
