Τότε θα ήμουν βάζελος
Μια καθηγήτρια γυμνασίου σε σχολείο του Γκύζη, οπαδός του ΠΑΟ, περήφανη για την αναγέννηση της ομάδας με τον Πατέρα πρόεδρο, πηγαίνει στο σχολείο με το κασκόλ της ομάδας και δηλώνει μέσα στην τάξη ότι είναι Παναθηναϊκός και ζητάει από όσα παιδιά είναι κι αυτοί παναθηναϊκοί να σηκώσουν το χέρι τους.
Όλα τα παιδιά, Παναθηναϊκοί και μη, από φόβο μην πάρουν κακό βαθμό, σηκώνουν το χέρι τους, δηλώνοντας Παναθηναϊκοί εκτός από την Αννούλα. Έκπληκτη η καθηγήτρια ρωτάει με αυστηρό τόνο:
– Αννούλα, γιατί δε σήκωσες το χέρι σου;
– Γιατί δεν είμαι παναθηναϊκός, κυρία.
– Τι; Δεν είσαι πράσινη;;; Και τι ομάδα είσαι δηλαδή για να ‘χουμε καλό
ρώτημα;
– Είμαι υπερήφανη που είμαι Γαυρίνα, κυρία.
Η καθηγήτρια δεν πίστευε στ’ αυτιά της:
– Αννούλα, κοριτσάκι μου, τι αμαρτία έπραξες για να ‘σαι Γαυρίνα;
– Η μανούλα μου κυρία μεγάλωσε στην Καλλίπολη και όλη η οικογένεια της ήταν περήφανη που ήταν Ολυμπιακός. Ο πατερούλης μου Πασαλιμανιώτης και Γαύρος ως το κόκαλο κάθε Κυριακή βλέπει με την παρέα του τον αγαπημένο μας Ολυμπιακό, ενώ ο αδελφούλης μου κυρία μέλος της Θύρας 7 και ακολουθεί τον Ολυμπιακό όπου και να παίζει, μαθαίνοντας και σε μένα όλα τα συνθήματα και τα τραγούδια του Ολυμπιακού, που σαν και αυτά δεν έχει άλλη ομάδα. Έτσι λοιπόν κυρία κι εγώ είμαι Γαυρίνα, απάντησε η Αννούλα καμαρωτή καμαρωτή.
– Χμ, είπε η καθηγήτρια εμφανώς εκνευρισμένη. Κοριτσάκι μου, αυτός δεν είναι λόγος να είσαι Γαυρίνα. Δεν πρέπει να κάνεις ότι κάνουν οι άλλοι και πολύ περισσότερο να επιτρέπεις στον οικογενειακό σου κύκλο να καθορίζει τη ζωή σου. Πρέπει να είσαι ελεύθερη, ανεξάρτητη. Αν πχ η μάνα σου ήταν πρεζόνι και πόρνη, ο πατέρας σου αλητάμπουρας, αλκοολικός και έμπορος ναρκωτικών κι ο αδελφός σου ξεφωνημένη αδελφή στη Συγγρού, εσύ τι θα ήσουν;
– Βάζελος, κυρία!
