Φίλοι κολλητοί ήταν οι δυο νέοι της ιστορίας μας, αλλά ενώ ο ένας είχε τον
τρόπο του με τις γυναίκες, είχε το κατιτίς του, που λέμε, ο άλλος δεν
μπορούσε να σταυρώσει θηλυκό. Δεν είχε και μπλα-μπλα ο άνθρωπος και, ξέρεις
τώρα, λέγε-λέγε κάνεις το … να θέλει.
-Κοίτα να δεις, του λέει ο άλλος, διάβασε και κανένα βιβλίο. Διάβασε κανένα
Αρλεκιν, να δεις εκεί τι ωραία που τα λένε και τις ρίχνουν τις γκόμενες.
Αγόρασε ο δικός μας ότι Αρλεκιν και Βίπερ Νόρα κυκλοφορούσε στα περίπτερα
κι έπεσε με τα μούτρα στη μελέτη. Σε 6 μήνες είχε διαβάσει ότι υπήρχε και
δεν υπήρχε, είχε ξαναδιαβάσει και τα καλύτερα από δυο-τρεις φορές, τα είχε
μάθει απ απέξω.
Αισθανόμενος πλέον ώριμος και έτοιμος, μπαίνει στο πρώτο μπαρ για πρακτική
εξάσκηση.
Πλησιάζει μια ωραία κοπέλα που τον ψιλοκοίταζε από απέναντι και, παίρνοντας
λάγνο ύφος, της απευθύνει το λόγο:
-“Τα μάτια σου είναι σαν Αυγουστιάτικο ηλιοβασίλεμα” είπε ο Τζών.
