Γράφει ο Γιάννης Αγγελίδης
Το Σταυροπάζαρο στον Πύργο ήταν το πιο ζωντανό οικονομικό κύτταρο της πόλης…
Ήταν η Εμπορική Ταυτότητα της πόλης…
Το Σταυροπάζαρο τα παλιά χρόνια
Στα όχι τόσο πολύ παλιά χρόνια το Σταυροπάζαρο στον Πύργο ήταν η “καρδιά” της εμπορικής κίνησης της πόλης.
Εκεί που “έβρισκες τα πάντα”…
Εκεί που τα Χριστούγεννα ήταν η Εμπορική γιορτή της πόλης…
Εκεί όλοι οι Πυργιώτες, και οι χωρικοί που έφθαναν στην πόλη, αγόραζαν τα τρόφιμά τους και όχι μόνο…
Κρεοπωλεία όπως του Ζήκου, του Βεργόπουλου, του Κούρτη, με ντόπια κρέατα…
Τυροκομικά όπως του Καλομοίρη, του Τζίνη και του Μπάρκα με ντόπιο τυρί φέτα, μυζήθρα και γιαούρτι…
Το Ψαράδικο του Καλαματιανού με τα φρέσκα ψάρια…
Το καφεκοπτείο του Ντάφη με τον μυρωδάτο καφέ και τα μπαχαρικά…
Το ποτοποιείο των Αφων Πασσά με τις μυρωδιές της μαστιχιάς, του τριαντάφυλλου, του κονιάκ, του ΧΑΡΠΑ, του βερμούτ
Τα μανάβικα του Φώτη Αλεξανδρόπουλου και του Σταμίρη που πωλούσαν φρέσκα λαχανικά, φρούτα και πλεκτά καλάθια…
Το ψαράδικο των Αφων Χορηγά
Το σουβλατζίδικο του Κανάκη με το νοστιμότερο σουβλάκι της πόλης…
Και το καζάνι του κυρ Γιώργη που έβραζαν τα λουκάνικα και οι πιτσιρικάδες βουτούσαμε την φέτα το ψωμί στο διάλειμμά του σχολείου με πληρωμή μια δεκάρα…
Το μπαρμπέρικο του Σκουντζή…
Τα τζαμάδικα των Αφων Κατέβα και του Γιάννη Γουρλομάτη…
Το περίπτερο του Αγγελάκη στην γωνία της Δημοτικής Αγοράς…
Το φανοποιείο του μάστορα Σάκη Πετρόπουλου με περίτεχνες κατασκευές. Το μόνο που υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Πολύ κοντά οι σιδηροκατασκευές του Μανώλη Ανδριόλα
Το μπακάλικο του Καράγιωργα …
Το καφενείο “ΠΟΣΤΟ” που ήταν σημείο συνάντησης…
Οι ξυλόφουρνοι του Δάββου, του Βασιλόπουλου και του Νικάκη με γευστικό ψωμί…
Πολύ κοντά, στην οδό Ερμού, το ζαχαροπλαστείο ΣΕΡΑΦΙΝΟ και δίπλα του ΠΕΤΡΟΓΙΑΝΝΗ με το χειροποίητο λουκούμι και τα γλυκά κουταλιού
Στο Σταυροπάζαρο έβγαζαν μεροκάματο και μικροπωλητές με τα καροτσάκια τους.
Στην κοντινή οδός Σισίνη υπήρχε το περίφημο Ζαχαροπλαστείο “ΚΥΨΕΛΗ” του Δημητρού Παντελίδη με το απίθανο γαλακτομπούρεκο και τους ζεστούς λουκουμάδες, Απέναντίτου το πηλοποιείο (καπελάδικο) του κυρ Σάκη Γρηγορόπουλου ,του καπελά, που κατασκεύαζε τις ρεμπούπλικες και κάθε λογής καπέλα.
Σήμερα ζει την απόλυτη παρακμή του και την μηδενική του εμπορική δραστηριότητα.
Το 95% των καταστημάτων είναι κλειστά!!!
Είναι το πιο νεκρό εμπορικό σημείο της πόλης!!!
ΟΛΟΙ οι εκλεγέντες Δήμαρχοι με τους Αντιδημάρχους τους την τελευταία εικοσαετία δεν έκαναν απολύτως τίποτα για το Σταυροπάζαρο. Αρκούντο μόνο σε λόγια, οράματα, προγράμματα ανάπτυξης, θα θα θα, χωρίς καμία απολύτως δράση.
Ασχολούνται με μικρά ασήμαντα καθημερινά θέματα που μπορούν να λυθούν από τομεακούς προϊσταμένους, ακόμα και από εργάτες…
Καταναλώνουν τον περισσότερο χρόνο τους με τις φωτογραφήσεις και τις αναρτήσεις στο Facebook για να προβάλουν τα μικρά και ασήμαντα (απεγκλωβισμός νταλίκας, κλπ)
Συντάσσουν και εγκρίνουν Επιχειρησιακά Σχέδια που δεν αναφέρουν πως θα μπορούσε να βελτιωθεί η δραματική κατάσταση στο Σταυροπάζαρο, την Ερμού, την Ανατολική πλευρά της πόλης, κλπ. Γιατί μια πόλη νεκρή οικονομικά δεν τιμά καμία Δημοτική Αρχή… Είναι σαν να είσαι καπετάνιος σε ένα σαπιοκάραβο έτοιμο να βουλιάξει και να σφυρίζεις αδιάφορα…
Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Επιμελητηρίου Ηλείας θα πρέπει να βρει λύσεις για το πρόβλημα, αφού η προηγούμενη Διοίκηση δεν έκανε απολύως τίποτα για το θέμα αυτό.
Μήπως ήλθε ο χρόνος που ΟΛΟΙ πρέπει να ασχοληθούν σοβαρά με το πρόβλημα αυτό;;;
