Ητιμή του αμερικανικού αργού τύπου West Texas Intermediate (WTI) κατρακύλησε κατά 8% σήμερα, υποχωρώντας κάτω από τα 62 δολάρια το βαρέλι
Σε χαμηλό άνω των τριών ετών κατρακύλησαν οι τιμές του αμερικανικού πετρελαίου, καθώς εντείνονται οι ανησυχίες για επικείμενη ύφεση μετά την ανακοίνωση μαζικών δασμών από τις ΗΠΑ, ενώ την ίδια ώρα οι χώρες του OPEC+ αιφνιδίασαν τις αγορές με σημαντική αύξηση της παραγωγής.
Η τιμή του αμερικανικού αργού τύπου West Texas Intermediate (WTI) κατρακύλησε κατά 8% σήμερα, υποχωρώντας κάτω από τα 62 δολάρια το βαρέλι – στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2021. Η πτώση αυτή έρχεται σε συνέχεια της ήδη αρνητικής συνεδρίασης της Πέμπτης, κατά την οποία σημειώθηκε απώλεια 6,6%.
Οι πιέσεις στις τιμές του πετρελαίου αντανακλούν μια διπλή πίεση τόσο από την πλευρά της προσφοράς όσο και από τη ζήτηση. Από τη μία, οι δασμοί που ανακοίνωσε αυτή την εβδομάδα ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εντείνουν τις ανησυχίες για επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, εξέλιξη που παραδοσιακά επιφέρει μείωση στη ζήτηση ενέργειας.
Όπως επισημαίνουν οικονομολόγοι, η αυξημένη πιθανότητα ύφεσης πλήττει ευθέως τις προοπτικές για την αγορά πετρελαίου, επηρεάζοντας τόσο τους καταναλωτές όσο και τη βιομηχανία που εξαρτάται ενεργειακά από τις πρώτες ύλες.
Την ίδια στιγμή, κατακόρυφα αυξάνονται και οι εκτιμήσεις για την προσφορά πετρελαίου. Την Πέμπτη, οκτώ χώρες του OPEC+ ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να αυξήσουν την ημερήσια παραγωγή τους κατά 411.000 βαρέλια, με το εύρος και τη χρονική συγκυρία της κίνησης να ξεπερνά τις προβλέψεις των αγορών.
Η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι σε Ιράν και Βενεζουέλα – δύο σημαντικούς πετρελαιοπαραγωγούς – αποτελεί επίσης έναν παράγοντα που ενδέχεται να επηρεάσει μελλοντικά την παγκόσμια ενεργειακή εξίσωση.
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι οι χαμηλότερες τιμές του πετρελαίου θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως «αντίβαρο» στην αύξηση των τιμών άλλων αγαθών που προκαλεί ο εμπορικός πόλεμος.
Η κυβέρνηση Τραμπ, άλλωστε, προβάλει την αυξημένη εγχώρια παραγωγή ενέργειας και τις χαμηλότερες τιμές ως εργαλείο για την ανάσχεση του επίμονου πληθωρισμού, που εξακολουθεί να κινείται πάνω από τον στόχο του 2% που έχει θέσει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ.
