ΠΑΤΡΑ. Σαν «λάβα» εισχωρεί στις παραλίες της Κορινθίας και της Αιγιαλείας το νερό της θάλασσας κατατρώγοντας ακτές, κτίρια, δρόμους και έργα υποδομής. Αν και το φαινόμενο της διάβρωσης των ακτών δεν είναι νέο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η επέκταση της ανθρώπινης δραστηριότητας στις παραλιακές περιοχές καθιστά εμφανείς τις επιπτώσεις.
Πλέον πρόσφατο γεγονός η καταβύθιση στο Δερβένι, με αποτέλεσμα η θάλασσα να εισχωρήσει κάτω από σπίτια στην παραλία. Οπως ανέφερε στην «Κ» ο αντιπεριφερειάρχης Κορινθίας κ. Γιώργος Δέδες, η διάβρωση των ακτών εκτείνεται από τα Μαύρα Λιθάρια μέχρι τις παρυφές της πόλης της Κορίνθου. Μάλιστα στην περιοχή της Λυγιάς, ανάμεσα στο Δερβένι και το Ξυλόκαστρο, τα τελευταία 50 χρόνια η θάλασσα έχει εισχωρήσει στην ακτή σε βάθος 80 μ.
Στην παλαιά εθνική οδό
Σύμφωνα με τον κ. Δέδε, έντονα είναι τα προβλήματα που δημιουργούνται στην παλαιά εθνική οδό Κορίνθου – Πατρών. Το νερό εισχωρεί στην υπόβαση του δρόμου, προκαλώντας καθιζήσεις. Επίσης σημαντικά προβλήματα έχουν καταγραφεί στο κτίριο του ειρηνοδικείου στο Δερβένι και στο αποχετευτικό δίκτυο στο Λέχαιο.
Στην περιοχή της Αχαΐας τα εντονότερα προβλήματα από τη διάβρωση των ακτών καταγράφονται στις παραλιακές περιοχές που βρέχονται από τον Κορινθιακό Κόλπο, στις περιοχές Βαλιμήτικων, Διγελιώτικων, Τέμενης, Ροδιάς – Ελαιώνα, Πλατανιού, Διακοπτού, Νικολέικων και Αιγείρας. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 46% των ακτών της Αιγιαλείας, από το Δερβένι μέχρι και το Αίγιο, έχουν υποστεί διάβρωση, δηλαδή έχουν χαθεί 2.500 στρέμματα. Από την άλλη πλευρά, το 40% των ακτών παραμένει αναλλοίωτο και μόνο στο 14% έχει γίνει πρόσθεση εδαφικού υλικού.
Ως αιτία του φαινομένου ο κ. Δέδες αναφέρει την ανθρώπινη δραστηριότητα, την αστικοποίηση των παραλιακών περιοχών, με αποτέλεσμα να μπαζωθούν χείμαρροι που μετέφεραν υλικά στις παραλίες, καθώς και την εκτέλεση τεχνικών έργων χωρίς προγραμματισμό. Πάντως η αντιμετώπιση του φαινομένου εκτιμάται ότι δεν είναι εύκολη υπόθεση, λόγω του υψηλού κόστους των εργασιών αποκατάστασης. «Αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο αποσπασματικά, όπου δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα», λέει ο κ. Δέδες και προσθέτει ότι απαιτείται μελέτη για το σύνολο της διάβρωσης, ώστε να δοθεί λύση. Ομως τα χρήματα που χρειάζονται είναι πολλά. Σύμφωνα με μελέτη, η αποκατάσταση ακτής μήκους έξι χλμ. απαιτεί έργα 22 εκατ. ευρώ. Ετσι, ελπίδες εναποτίθενται σε προκήρυξη μελέτης από το υπ. Περιβάλλοντος και χρηματοδότηση μέσω ΥΠΕΡΑ.
Από την πλευρά του ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Γιώργος Φερεντίνος (Εργαστήριο Θαλάσσιας Γεωλογίας και Φυσικής Ωκεανογραφίας, μέλος του δικτύου Εργαστηρίων «Ωκεανός» του Παν. Πατρών) μιλώντας στην «Κ» τονίζει ότι όλη η ακτογραμμή του Κορινθιακού επηρεάζεται από τις κατολισθήσεις και ανάλογα φαινόμενα έχουν καταγραφεί τα τελευταία 50 χρόνια. Μετά τον μεγάλο σεισμό στο Αίγιο το 1995, η θάλασσα είχε εισχωρήσει στην παραλία των Νικολέικων έως και 60 μ., ενώ καταγράφηκαν δύο παρόμοια περιστατικά στην απέναντι πλευρά, στην Ερατεινή και τον Τολοφώνα. Φαινόμενο κατολίσθησης έχει καταγραφεί πάλι στην περιοχή της Ερατεινής το 1965, ενώ δύο χρόνια νωρίτερα, το 1963, κατολίσθηση είχε σημειωθεί στις Καμάρες Αιγιαλείας, όπου η ακτή οπισθοχώρησε μέχρι και 200 μ. Μάλιστα στην περίπτωση των Καμαρών είχε προκληθεί και τσουνάμι ύψους 5 μ.
Γρήγορη η εξέλιξη τα τελευταία 60 χρόνια
Ο κ. Φερεντίνος περιγράφει στην «Κ» περιστατικό που είχε συμβεί κατά τη διάρκεια που κατασκευαζόταν η μαρίνα στο Ξυλόκαστρο. Την ώρα που το σκαπτικό μηχάνημα εκτελούσε εργασίες, ο χειριστής του άκουσε έντονους θορύβους και έσπευσε να το εγκαταλείψει. Αμέσως μετά το σκαπτικό μηχάνημα το ρούφηξε η θάλασσα και παρά τις εκτεταμένες έρευνες από δύτες δεν βρέθηκε ποτέ. Κατά τον κ. Φερεντίνο το φαινόμενο δεν είναι νέο, όμως τις προηγούμενες δεκαετίες δεν υπήρχαν στις παραλιακές περιοχές κατοικίες και οι άνθρωποι έχαναν μερικά μέτρα από τις καλλιέργειές τους. Τώρα χάνουν οικόπεδα και κτίρια που έχουν μεγαλύτερη οικονομική αξία. Το φαινόμενο επιταχύνθηκε τα τελευταία 60 χρόνια. Ο κ. Φερεντίνος θεωρεί ότι στον Κορινθιακό έπαιξαν επιβαρυντικό ρόλο και οι εργασίες για την κατασκευή της εθνικής οδού Πατρών – Κορίνθου στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Οπως αναφέρει, πήραν από ποτάμια αδρανή υλικά για να κατασκευαστεί το έργο, με αποτέλεσμα την αποψίλωση, ενώ ταυτόχρονα μειώθηκε η ποσότητα των φερτών υλικών που έφταναν στις παραλίες. Επίσης ρόλο έπαιξαν κατασκευές όπως μαρίνες και λιμάνια.
Οσον αφορά τις λύσεις, σύμφωνα με τον κ. Φερεντίνο, υπάρχουν σκληρά μέτρα, όπως λιμενοβραχίονες και υποθαλάσσιοι κυματοθραύστες, αλλά και ήπια, δηλαδή εμπλουτισμός της ακτής με υλικό. «Πρέπει να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας, πολιτεία, επιστήμονες, μηχανικοί και πολίτες» λέει. Οπως τονίζει, η περιφέρεια θα πρέπει να πάρει αποφάσεις, να τις γνωστοποιήσει στους δήμους και όλοι μαζί να προχωρήσουν.
kathimerini.gr
