Γράφει ο Χάρης Κανελλακόπουλος
Οι συγγενείς ενός νεκρού (κτηρίου)θα βρεθούν αυτές τις μέρες στην μικρή μου πόλη να αποφασίσουν για την ταφή του.
Θα δείξουν τον θαυμασμό τους και πόσο πόνεσαν για την απώλεια με την υποκριτική ικανότητα των πολιτικών συστημάτων.
Μετά (υποθέτω) ο Δήμαρχος θα παραθέσει το γεύμα για το συχώριο σε παραλιακή ταβέρνα και θα μιλήσουν για ανάξιους κληρονόμους και σίγουρα θα αποφύγουν τους εαυτούς τους.
Έτσι το βρήκαμε θα πουν.
Και τότε που το κτήριο βανδαλιζοταν που ήταν ο Δήμος και τα Υπουργεία ;
Τότε που κατέρρεε μια ολόκληρη πόλη που είσαστε;
Όταν ο Δήμος πέταγε στο δρόμο τα μαντεμένια κάγκελα που ήταν η προστασία του Υπουργείου;
Αλλά έτσι σας έμαθαν.
Να κοιτάζεστε σε τυφλούς καθρέπτες.
Να ζείτε σε εικονικούς παραδείσους και με το πηλήκιο της έπαρσης σας να παραμυθιάζεται ολόκληρη χώρα.
Ολόκληρη πόλη……….
Το κτήριο Παπαγιαννη είναι νεκρό.
Η δυσοσμία του ανακατεύεται με τα αρώματα των καλοθρεμμένων υπαλλήλων σε μια πόλη που επιμένει να ζήσει.
Και θα ζήσει………
Καλημέρα
Υ.Γ
Έτσι.
Κάτι να λέμε………
