Άνθρωποι, πάθη, ένστικτά …. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ! Μια αλληλουχία πραγμάτων που λειτουργούν σαν συνδετικοί κρίκοι, σε μια δύσκολη εποχή για όνειρα και αναζητήσεις. Σε μια εποχή που η πραγματικότητα και το όνειρο μοιάζουν έννοιες που απέχουν και δεν συμβαδίζουν. Ασυμβίβαστες έννοιες εξ’ ορισμού, παρ όλα αυτά το πάντρεμά τους αποτέλεσε πρόκληση για κάποιους, τολμηρούς και δυνατούς. Είναι αυτοί που δάμασαν τους φόβους τους και πίστεψαν στο δικό τους ιδανικό κι ας τους είπαν αιθεροβάμονες, οι φοβισμένοι και στενόμυαλοι που έτρεξαν να τους χαρακτηρίσουν. Αυτοί πίστεψαν σε κάτι ανώτερο. Είμαι σίγουρος ότι αν και όταν το έζησαν, το φύλαξαν μέσα τους.
Αν η ζωή έχει πολλά μονοπάτια, ίσως ένας δρόμος είναι αυτός … Η συνεχής επαγρύπνηση του μυαλού και των αισθήσεων, σαν κύριο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που ψάχνουν την πνευματική τροφή τους, οξύνει την αντίληψη. Την αντίληψη που μας φέρνει σε επαφή με την ανθρώπινη υπόσταση που δείχνουμε να ξεχνάμε, καθώς αναλωνόμαστε και φθείρουμε τον εαυτό μας με ανούσια καθημερινά ζητήματα. Ο λόγος που παραθέτω την παραπάνω κατηγορία ανθρώπων είναι αυτός που ακολουθεί :
Θα τονίζω πάντα και σε κάθε ευκαιρία που μου δίνεται, τις απεριόριστες δυνατότητες που έχει ο άνθρωπος. Αυτές που έχει ο καθένας. Αυτές που οι περισσότεροι δεν αξιοποιούν γιατί δεν τις γνωρίζουν.
Η ενέργεια και κατ επέκταση η δύναμη που διαθέτει ο άνθρωπος, χωρίζεται σε τρείς κατηγορίες :
Την πνευματική, την ψυχική και την φυσική. Αν η τελευταία θεωρείται περιορισμένη και τα αποτελέσματα της είναι χειροπιαστά, φανταστείτε την τεράστια αξία που έχουν οι άλλες δύο. Αφορμή για να αναδείξουμε την πνευματική και ψυχική μας δύναμη είναι οι προκλήσεις και οι δοκιμασίες της ζωής. Όσο πιο μεγάλες και δύσκολες, τόσο μεγαλύτερα τα ψυχικά και πνευματικά αποθέματα που απαιτούν. Όσο μεγαλύτερο το φορτίο, τόσο πιο γεμάτη η ανάσα που πρέπει να πάρουμε. Το ήθος, η αντοχή και η υπομονή πρέπει να επιστρατευτούν. Να γίνουν τα όπλα μας. Να διατηρήσουν το ηθικό και την αισιοδοξία μας, όσο δυσοίωνες κι αν είναι οι καταστάσεις. Να αναπτύξουν έναν νέο μηχανισμό και να δημιουργήσουν μια νέα προοπτική. Μετά απο ένα διάστημα, το τοπίο θα αρχίζει να ξεκαθαρίζει. Την αμφιβολία για την καλή έκβαση των πραγμάτων θα διαδεχτεί η προσωπική δυναμική του καθενός και η σιγουριά.
Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση απ το να ξέρεις ότι βαδίζεις δίπλα σ έναν άνθρωπο που σε χρειάζεται. Να τον κάνεις να νοιώσει ότι έχει έναν σύμμαχο που θα τον οδηγήσει στη δύσκολη στιγμή. Η στιγμή που γίνεται και δική σου.
H αξία της όλης διαδικασίας θα φανεί στον επίλογο. Το πιο σημαντικό στοιχείο που έπεται αυτής της μάχης, είναι αυτός-η που είσαι όταν όλα έχουν τελειώσει. Είναι το προιόν της εξέλιξης της οντότητας και της προσωπικότητάς σου. Μια ακόμα ιστορία έχει προστεθεί στο σεντούκι της ζωής. Είναι η ηθική ικανοποιήση που εισπράτεις και η αίσθηση του νικητή που κουβαλάς σε όλη την υπόλοιπη ζωή σου. Οι παλιοί έλεγαν : Θα τα θυμάσαι και θα γελάς. Θα το αλλάξω λίγο και θα πώ : Θα τα θυμάσαι και θα τα εκτιμάς !
Όλα αυτά λοιπόν, μέχρι να παρουσιαστεί η επόμενη δοκιμασία … Αυτή που πρέπει να είσαι προετοιμασμένος και όταν παρουσιαστεί, να την καλοδεχτείς. Να μην την φοβηθείς, γιατί σε επιβεβαιώνει σαν άνθρωπο και δίνει νόημα στην ύπαρξη σου. Κλείνω με την φράση του William Congreve : ” Ο φόβος πηγάζει από την αβεβαιότητα. Όταν είμαστε απολύτως βέβαιοι για την αξία μας είμαστε άτρωτοι στο φόβο. “
Γρηγόρης Ε. Καπερώνης
