Ζω στη φεγγοβολή που προχωράει
ολόγιομα είν’ τα χέρια μου με πόθους
και ο κόσμος είναι όμορφος πολύ, μοσχοβολάει ..
Ναζίμ Χικμέτ
Της Ελένης Παπαδοπούλου
Πολύ καθυστερεί τούτη η άνοιξη. Μου.. λειψε ο ήλιος ο ζεστός, το φως, η καθαρότητα του ουρανού, η ζωντάνια της φύσης και ο πολύχρωμος καμβάς των κάμπων. Σαν να διστάζει ακόμα και η πλάση να αναγεννηθεί. Ο νοτιάς που φυσομανάει νοιώθω ότι διασπά την προσοχή μου κι έχω όπως όλοι μας τόσο πολύ ανάγκη ένα καθαρό μυαλό! Μόνο που δεν μπορώ να το μαζέψω με τίποτα.
Κάθε πρωί που σκάει ο ήλιος, λέω στον εαυτό μου ότι σήμερα αρχίζει μια καινούργια μέρα και πρέπει να επιστρατεύσεις τους πόθους σου και τα κουράγια σου και να βάλεις πλώρη γι άλλα. Να κάνεις το επόμενο βήμα. Μας έφαγε όμως, δυστυχώς, η ακινησία. Σε όλα τα επίπεδα. Δεν μπορείς να ονειρεύεσαι από τον καναπέ. Καμία επανάσταση δεν ξεκίνησε από τον καναπέ! Όλοι το ξέρουμε αυτό αλλά δεν κάνουμε τίποτα για να το αλλάξουμε. Διαθέτουμε μια άρνηση αξιοπερίεργη. Κακή ψυχολογία, κακό βόλεμα; Ότι και να’ ναι όμως είναι σίγουρα κακό!
Αμπελοφιλοσοφίες, θα μου πείτε. Όταν έχεις μπόλικο χρόνο, έχεις καιρό να φιλοσοφείς. Αυτό είναι σίγουρο. Κάποτε, θεωρούσαμε ότι ορισμένες φορές ακόμα και το 24ωρο ήταν λίγο, δεν επαρκούσε για όσα είχαμε να κάνουμε. Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς. Οι περισσότεροι δεν έχουμε πώς να σκοτώσουμε το χρόνο μας. Φρόντισαν βλέπετε να μας διαθέσουν.. μπόλικο!
Κι όσοι δεν έχουν χρόνο περισσό είτε γιατί έχουν μια δουλειά που τους κρατάει κάποιες ώρες σε εγρήγορση είτε γιατί έχουν πάθει μια μικρή κρίση δημιουργικότητας σε πείσμα των καιρών και κυρίως για να μην τρελαθούν, μακάρι και οι δύο περιπτώσεις να ήταν πολλές, έχω την εντύπωση ότι δεν το κάνουν πια με την ψυχή τους. Το δόσιμο μοιάζει λίγο σαν καταναγκαστικό έργο. Μαγική συνταγή για να «ανέβουμε» δεν υπάρχει, το ξέρω. Αλλά είναι απαραίτητο για να αντέξουμε.
Γι αυτό και υπολογίζω πολύ στην άνοιξη. Για να δανειστώ το φως της μέρας, για να δανειστώ την αναγέννηση της φύσης, για να μεταμορφωθώ. Οι άνθρωποι που ζουν σε ηλιόλουστα μέρη δεν έχουν σκοτεινά πρόσωπα. Δεν είναι μικρόψυχοι και κακομοίρηδες. Κάποτε εμείς οι Έλληνες ίσως επειδή ζούμε σε κλίμα σχεδόν ιδανικό, μαζί με τους άλλους μεσογειακούς λαούς, ξεχωρίζαμε σε όλη την Ευρώπη. Χαμογελαστοί, φιλόξενοι, έξω καρδιά. Δεν λέω ότι υπήρξαμε τέλειοι, όμως είχαμε να δώσουμε και δίναμε απλόχερα. Τώρα, φαίνεται ότι… γερμανοποιηθήκαμε! Αυτό άφησε στο πέρασμά της η τρόϊκα. Έκλεψε την ελληνική ψυχή..
Πού θα πάει όμως; Θα κάνει ξαστεριά, δεν μπορεί. Αν βοηθήσουμε κι εμείς λίγο, η άνοιξη δεν θα καθυστερήσει άλλο…
