Γράφει ο Μαρίνος Λάμπρου
Δεν είναι μόνο η τελευταία ταβέρνα/κρασοπουλειό (προσφέρει μόνο κρασί σε κατρούτσο) αλλά η ταβέρνα/ κρασοπουλειό του Πύργου .. του Χρήστου Παπαγιαννόπουλου στον Άγιο Σπυρίδωνας Πύργου
αποτελεί
- κιβωτό μνήμης, αυθεντικών ανθρώπων, ποίησης της στεναχώριας, θύμησης του χτες, του ξεχωριστού και μοναχικού πόνου, της νεότητας της ψυχής (που ποτέ δεν έφυγε – πάντα φτερακάει εντός μας και κοιτάει στο έξω και στα αύρια), η γκλαμουριά της απλότητας, ο πόνος των συνοδοιπόρων που είτε χάθηκαν και «εκστράτευσαν» στα επέκεινα είτε είναι πια στα restaurant…
Το κρασί υπέροχο, τα βαρέλια μια αλκοολική γοητεία, ο Χρήστος Παπαγιαννόπουλος (& ο υιός) κάτι σαν φίλοι, ο σκύλος ο Γκρίλο … και πάρε τον μεζέ σου ή παράγγειλε τον και όλα είναι (και θα είναι) όμορφα και απλά …
..για να μην χαθούν θέλουν την ενίσχυση μας και να τα επιλέγουμε …
- … εκεί … που κάποτε ήταν Γαλανάκης, ο Ούζος, ο Σπύρος, ο Γιώτης, ο Δήμος, ένας αδελφός, πολλοί σύντροφοι & ένας Πύργος όλος …( που πήγαν όλοι ? )
Υ.Γ.
- ..για ένα φίλο & σύντροφο (Γ.Σ.) που την έχει άσχημα και βασανίζεται στο Νοσοκομείο Πύργου…
Σημείωση:
…επειδή έλαβα κάποια ερωτήματα που είναι και πως πάνε στην ταβέρνα
..είναι στο τέρμα της οδού Ρήγα Φεραίου, λίγο πρίνε από τον ναό του Άγιου Σπυρίδωνα .. Η είσοδος και η πόρτα σημειώνονται στην φωτογραφία ..κάθε μέρα ανοιχτά…
