Όλο και περισσότεροι μύκητες εμφανίζουν αντοχή στα διαθέσιμα φάρμακα, αυξάνοντας τον κίνδυνο σοβαρών και δύσκολα θεραπεύσιμων λοιμώξεων, κυρίως σε ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Με αυτό το δεδομένο, 50 ερευνητές από όλο τον κόσμο, υπό τον συντονισμό του Radboudumc στην Ολλανδία, ζητούν να μπει η αντοχή των μυκήτων στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής για την αντοχή στα αντιμικροβιακά. Η παρέμβασή τους δημοσιεύθηκε στο Nature Medicine.
Η διεθνής ομάδα, με επικεφαλής τον ιατρικό μικροβιολόγο και καθηγητή στο Radboudumc Paul Verweij, συγκέντρωσε παγκόσμια δεδομένα και κατέληξε σε ένα σχέδιο πέντε αξόνων για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Οι προτάσεις επικεντρώνονται στην ευαισθητοποίηση, στην επιτήρηση, στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων, στη βελτιστοποίηση της χρήσης των αντιμυκητιασικών και στις επενδύσεις σε νέα εργαλεία και θεραπείες.
Candida auris, Aspergillus και άλλα ανθεκτικά στελέχη
Για τους περισσότερους υγιείς ανθρώπους, η έκθεση σε μύκητες δεν προκαλεί συνήθως σοβαρό πρόβλημα. Η εικόνα αλλάζει, όμως, δραστικά σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, όπου οι μυκητιασικές λοιμώξεις μπορεί να εξελιχθούν σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η αντοχή στα αντιμυκητιασικά έχει μείνει μέχρι σήμερα στη «σκιά» της αντίστοιχης συζήτησης για τα βακτήρια, παρότι η κλινική της σημασία αυξάνεται.
Ο Verweij προειδοποίησε ειδικά για τον Aspergillus fumigatus, λέγοντας πως «εισπνέουμε αυτόν τον μύκητα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στους πνεύμονες», ενώ σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται συχνότερα ακόμη και στις ΜΕΘ, για παράδειγμα σε ασθενείς με γρίπη.
Η αντοχή δεν ξεκινά στο νοσοκομείο
Σε αυτό το πλαίσιο, η καθηγήτρια Michaela Lackner υπογράμμισε ότι «η διπλή χρήση αντιμυκητιασικών στόχων στην ιατρική και τη γεωργία επιταχύνει την ανάπτυξη ανθεκτικότητας από τα χωράφια έως τις ΜΕΘ». Όπως ανέφερε, η ευθυγράμμιση των γεωργικών αδειών με τις αξιολογήσεις κινδύνου για την υγεία, μαζί με επενδύσεις σε νέα φάρμακα και προσιτές διαγνωστικές μεθόδους, αποτελεί μια ρεαλιστική λύση στο πλαίσιο της προσέγγισης «One Health».
Ελάχιστα νέα φάρμακα, μεγάλες ανάγκες
Η ανάπτυξη νέων αντιμυκητιασικών φαρμάκων παραμένει εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι μύκητες, σε αντίθεση με τα βακτήρια, έχουν κυτταρική δομή πιο κοντά σε εκείνη των ανθρώπινων κυττάρων, κάτι που περιορίζει τους θεραπευτικούς στόχους και αυξάνει τον κίνδυνο παρενεργειών. Σύμφωνα με τον Verweij, μόνο πέντε νέες κατηγορίες αντιμυκητιασικών έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία 75 χρόνια.
Στο ίδιο πνεύμα, ο Haileyesus Getahun από τον ΠΟΥ τόνισε ότι χρειάζονται περισσότερα δεδομένα και στοιχεία για τις μυκητιασικές λοιμώξεις και την αντοχή στα φάρμακα, ώστε να βελτιωθεί η αντιμετώπιση των παθογόνων προτεραιότητας.
Συμπέρασμα
Η διεθνής παρέμβαση καθιστά σαφές ότι η αντοχή των μυκήτων δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως περιθωριακό πρόβλημα. Με τα διαθέσιμα θεραπευτικά όπλα να παραμένουν περιορισμένα και τους πιο ευάλωτους ασθενείς να κινδυνεύουν περισσότερο, οι ερευνητές καλούν τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς να κινηθούν άμεσα, πριν το πρόβλημα πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις.
ygeiamou.gr
