«Τα παιχνίδια, τα χαρτιά και τα ζάρια να τα κάψουν
και όσα βλάπτουν την ψυχή, έργα κακά να πάψουν…».
Yπάρχει, αγαπητοί μου φίλοι και Χριστιανοί μου, μια κοινωνική πληγή, ένα έθιμο που μοιάζει με φοβερό φίδι. Tο φίδι αυτό όλο το χρόνο λουφάζει. Tώρα στις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς βγαίνει. Ποίο είναι το φίδι; Tο φίδι, λοιπόν, που μαστίζει την κοινωνία τις ημέρες αυτές και ιδίως την νύχτα της Πρωτοχρονιάς, είναι η χαρτοπαιξία. Mεγάλο φίδι…
Κάθε χρόνο, κυρίως τις ημέρες του «Δωδεκαημέρου» και όταν πλησιάζει το νέο έτος, η χαρτοπαιξία, τα τυχερά παιχνίδια, οι ρουλέτες, τα λαχεία κλπ. Παρουσιάζουν μεγάλη έξαρση. Έχει περάσει το κακό έθιμο και οι περισσότεροι άνθρωποι υποδέχονται το νέο έτος με χαρτοπαίγνιο πάνω στην πράσινη τσόχα, μέσα σε αποπνικτική ατμόσφαιρα καπνού, ύβρεων, βλασφημιών κ.λ.π.
Έτσι αντί ο βασανισμένος και ταλαιπωρημένος άνθρωπος της ζωής του άγχους, της αβεβαιότητας και των ψυχονευρωτικών καταστάσεων να σκύψει στο ταπεινό Σπήλαιο της Βηθλεέμ, να πάρει από τον Γεννηθέντα Σωτήρα του κόσμου την ειρήνη, την ευλογία, τη γαλήνη και τη λύτρωση, τρέχει στα καταγώγια της αμαρτίας, κυνηγώντας το εύκολο και πολλάκις παράνομο κέρδος, νομίζοντας ότι έτσι ψυχαγωγείται ή ελπίζει ότι θα λύσει τα δυσεπύλητα προβλήματά του. Αντιθέτως όμως αυξάνεται το άγχος και οι νευρώσεις του και συγχρόνως επιβαρύνει την ψυχή του, με μεγαλύτερες αμαρτίες και απομακρύνεται από το Θεό. Έχει αποδειχθεί επίσης στην πράξη, ότι τα αποτελέσματα της χαρτοπαιξίας και γενικά των τυχερών παιχνιδιών είναι οδυνηρά και καταστρεπτικά τα οποία και σας αναφέρω:
Α) Οικονομικά: Πολλοί είναι αυτοί που έχουν καταστραφεί και καταστρέφονται καθημερινά από το πάθος αυτό. Περιουσίες μεγάλες έχουν χαθεί σε μια βραδιά στο τραπέζι του τζόγου, τις ρουλέτες κ.λ.π. Αποτέλεσμα, οικογένειες με περιουσία και ευμάρεια να μετατρέπονται σε ναυάγια.
Β) Ψυχολογικά: Το πάθος της χαρτοπαιξίας έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει αρνητικά την ψυχολογική κατάσταση όλων και ιδιαίτερα των νέων. Δεδομένου ότι σήμερα, στα παραδοσιακά τυχερά παιχνίδια, έχει προστεθεί και ο ηλεκτρονικός τζόγος και γενικά τα τυχερά παιχνίδια, προκαλούν νευρώσεις και εξαρτήσεις παρόμοιες με την ηρωίνη και τον αλκοολισμό. Το διαρκές κυνήγι του εύκολου κέδρους (χωρίς εργασία), κάνει τα θύματα ευάλωτα στην απάτη, την κλοπή, τη μέθη, κ.α. Επειδή όμως οι αποτυχίες είναι κατά κανόνα περισσότερες, οδηγούνται τα θύματα στην απογοήτευση και την αυτοκτονία.
Γ) Σωματική υγεία: Ο χαρτοπαίκτης και ο κάθε «τζογαδόρος» κατ’ αρχάς μόνο ενδιαφέρεται να κερδίσει, να πλουτίσει, να κυριαρχήσει σε βάρος των άλλων. Αργότερα, με την πάροδο του χρόνου, έχει τόσο κυριευθεί από τους αρμόδιους δαίμονας, ώστε ΔΕΝ τον ενδιαφέρει καν το γεγονός ότι χάνει. Το πάθος γίνεται «η τέχνη, δια την τέχνην!». Πλήρης ψυχοσωματική εξάρτηση. Ο παίκτης παύει να ενδιαφέρεται, όχι μόνον για τους άλλους, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτόν του! Πολλές φορές ξεχνάει να φάει ακόμα. Την ημέρα στην εργασία του είναι αφηρημένος. Το μόνο που τον βαστάει κάπως είναι ο καφές και το κάπνισμα. Μισεί τα πάντα και όλους, γιατί τους θεωρεί ως εμπόδια στη ζωή που κάνει. Το μόνο που σκέπτεται, είναι το πότε θα έλθει το βράδυ για να στρωθεί στο τραπέζι με την πράσινη τσόχα! Μόνο εκεί αποκτά κάποιο χρώμα το πρόσωπό του! Ο άλλοτε γερός οργανισμός του έχει προσβληθεί από νευρασθένεια, ταχυπαλμία και κακή λειτουργία όλων των οργάνων!
Δ) Πνευματικά: Το χαρτοπαίγνιο είναι μεγάλη αμαρτία, σύμφωνα με την Εκκλησία μας. Αν κερδίσει κάποιος, κλέβει τον ιδρώτα του άλλου τον στερεί από μια οικογένεια. Αν χάσει, τον στερεί από την οικογένειά του. Ο αρχαίος φιλόσοφος Αριστοτέλης, τους χαρτοπαίκτες τους αριθμούσε και τους κατάτασσε με τους ληστές και τους κλέφτες: «Ο κυβευτής (παίκτης χαρτιών – ζαριών), ο λωποδύτης και ο ληστής, των ανελευθέρων εισί» γράφει. Έχει αποδειχθεί ότι το χαρτοπαίγνιο, τα καζίνα και τα συναφή, εξουσιάζονται και υπηρετούν το διάβολο. Και για το λόγο αυτό, το συγκεκριμένο πάθος, ισοδυναμεί με δουλεία στο διάβολο. Βλέπουμε οι μανιώδεις χαρτοπαίκτες και τζογαδόροι, να είναι πολύ βλάσφημοι και προληπτικοί. Πολλοί μάλιστα από αυτούς για να κερδίσουν χρησιμοποιούν σατανικά φυλακτά. Μερικοί δε φτάνουν στο σημείο, με σατανικές τελετές, να κάνουν συμφωνίες με τον Σατανά.
ΤΑ ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥΣ
Το πρώτο «τυχερό» παιχνίδι που διαδόθηκε ήταν τα ζάρια, τα οποία γρήγορα μεταδόθηκαν από την Ασία στη Δύση. Οι Αρχαίοι Έλληνες, Ρωμαίοι, Καρχηδόνιοι, Ασσύριοι και άλλοι αρχαίοι λαοί, φαίνεται ότι γνώριζαν καλά ότι τα ζάρια ήταν στη δικαιοδοσία των δαιμόνων. Και τούτο, γιατί σε πολλές αρχαίες παραστάσεις με παίκτες ζαριών, βλέπουμε και παραστάσεις μικρών μαλλιαρών δαιμόνων.
Οι τόποι όπου έπαιζαν συνήθως τα ζάρια ήταν τα πορνεία, δημόσια λουτρά, καπηλειά και οι αγορές. Από το Ευαγγέλιο γνωρίζουμε ότι οι Ρωμαίοι στρατιώτες κατά τη Σταύρωση του Χριστού έπαιξαν στα ζάρια τα ιμάτια Του.
Η χαρτοπαιξία και τα περισσότερα τυχερά παιχνίδια, επινοήθηκαν όπως φαίνεται από κινέζικα κείμενα (που αναφέρονται παρακάτω), πολλά χρόνια π.χ. στο Θιβέτ και στην Κίνα από το λευκό αδελφάτο των Ιμαλαΐων σε συνεργασία με δαίμονες.
Στην περιοχή των Ιμαλαΐων λοιπόν, δημιουργήθηκε κατά την αρχαιότητα το Λευκό αδελφάτο, όταν εκεί εγκαταστάθηκαν φυλές από τα νησιά του Ειρηνικού ωκεανού, που η ζωή τους ήταν ταυτισμένη με την σατανολατρεία, κατορθώνοντας σταδιακά να μεταδώσουν τις συνήθειές τους σ’ όλους τους Ασιατικούς λαούς, κυρίως μέσω των θρησκειών τους. Στο «άντρο» του Λευκού αδελφάτου, επινοήθηκαν με την επίκληση και τη συνεργεία των δαιμόνων, διάφοροι «τρόποι ζωής», που θα κατηύθυναν την ζωή των ανθρώπων, καθώς και τυχερά παιχνίδια, ένα εκ των οποίων ήταν και η χαρτοπαιξία (Τράπουλα), που μέσω των εμπόρων μεταδόθηκε γρήγορα και έγινε μέχρι και πάθος για πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρη τη Δύση. Έκτοτε, η τράπουλα με τα 52 χαρτιά έγινε το «αγαπημένο» παιχνίδι που δήθεν «ψυχαγωγεί» τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για ένα καθαρά δαιμονικό παιχνίδι που έχει καταστρέψει αναρίθμητους ανθρώπους και οικογένειες, έχοντας κλείσει σπίτια, προκαλώντας εξαπατήσεις, φόνους, αυτοκτονίες, ληστείες και άλλα παρόμοια!
Οι «εμπνευστές» του παιχνιδιού έχουν «εφεύρει» διάφορα σύμβολα που απεικονίζονται σε όλα τα τραπουλόχαρτα. Όπως η «κούπα» που παριστάνει τα στήθια και το γεννητικό όργανο της γυναίκας, το «μπαστούνι» που δείχνει τα γεννητικά όργανα του άνδρα, το «σπαθί» σαν μια απομίμηση σταυρού της μαύρης μαγείας, συνδυάζοντας και τα γεννητικά όργανα του άνδρα και της γυναίκας, η «ντάμα» που ο ρόμβος της είναι δύο τρίγωνα που εφάπτονται και με μια μικρή κίνηση σχηματίζουν τον αστέρα-σύμβολο των Εβραίων!
Η χαρτοπαιξία είναι ένα παιχνίδι που προκαθορίζεται αποκλειστικά από τους δαίμονες, οι οποίοι αοράτως παρίστανται γύρω από το τραπέζι, επηρεάζοντας κάθε παίχτη, που χάνει ή κερδίζει αναλόγως με τα σχέδια των δαιμόνων για το ποιον θέλουν να καταστρέψουν ή να ευνοήσουν προσωρινά ώσπου να έρθει η σειρά του, ή έστω για να επηρεάσουν την έκβαση της ζωής του.
Από την χαρτοπαιξία έχει πολλά οικονομικά συμφέροντα και οφέλη το ίδιο το κράτος (καζίνα, χαρτοπαιχτικές λέσχες κ.α.), ενώ καθιερώνονται και πλανεμένα έθιμα, όπου διάφοροι άνθρωποι οι οποίοι έχουν άγνοια περί του Θεού, παίζουν χαρτιά παρασέρνοντας και άλλους αφελείς, για να πάει δήθεν καλά το νέο έτος που εισέρχεται!
Επίσης, χρησιμοποιούνται τα τραπουλόχαρτα και από τους ταχυδακτυλουργούς που κάνουν διάφορα κόλπα αφήνοντας έκπληκτους τους παρακολουθούντες, που δεν αντιλαμβάνονται την απάτη, καθώς και τις χαρτορίχτρες που κοροϊδεύουν την «πελατεία» τους, έχοντας συνεργούς τους δαίμονες που βοηθούν για να πραγματοποιηθούν κάποιες από τις προβλέψεις των «μαντισσών» ώστε να πιστεύουν οι άνθρωποι στα χαρτιά και σ’ αυτές!
Και να φαντασθεί κανείς ότι πολλοί συνάνθρωποί μας έχασαν τα πάντα από την μανία του τζόγου, φέροντας αμετανόητοι την δαιμονική επιρροή που συνοδεύει την ζωή τους από την χρησιμοποίηση της τράπουλας, δημιουργώντας σωρεία προβλημάτων στην κοινωνία που ζουν, μένοντας τελικά απορημένοι για ότι τους συμβαίνει…
Η τράπουλα μεταδόθηκε στην Ευρώπη περί το 1.400 μ.Χ. από τους εμπόρους που είχαν επισκεφτεί τις Ινδίες, την Κίνα, την Περσία και άλλες ασιατικές χώρες. Οι πρώτες χώρες που τη δέχτηκαν ήταν η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία. Στην Ελλάδα φέρανε τα χαρτιά οι Ενετοί, με το όνομα «τράπουλα», το οποίο στην Ιταλική ορολογία σημαίνει παγίδα και απάτη. Αλλά και η άλλη Ιταλική ονομασία «κοντσίνα» σημαίνει επίσης παγίδα, συμπαιγνία.
Το πρώτο Ελληνικό γραπτό κείμενο, που μνημονεύει τα χαρτιά στην Ελλάδα, το συναντούμε σε ένα ποίημα. Το ποίημα αυτό, που γράφτηκε το 1949, έχει τίτλο: «Το Θανατικό της Ρόδου». Ο ποιητής Εμμ. Γεωργιλάς, αποδίδει την πανούκλα, που θέρισε πολύ κόσμο την εποχή εκείνη, στην οργή του Θεού, επειδή παίζανε εκεί με μεγάλο πάθος χαρτιά! Συμβουλεύει λοιπόν τους Ροδίτες και τους καλούς χριστιανούς, ο Γεωργιλάς, που παρασύρθηκαν στη «σατανική χαρτοπαιξία» να μετανοήσουν, για να πάψει η δίκαιη οργή του Θεού.
Αγαπητοί μου, εν όψει της αυριανής ημέρας κατά την οποία κορυφώνεται το πάθος της Χαρτοπαιξίας και του Τζόγου, παρουσίασα συνοπτικά στην αγάπη σας, επιστημονικά, ιστορικά και ψυχολογικά την χαρτοπαιξία και τον τζόγο με τα θλιβερά και ολέθρια αποτελέσματά τους, με την ευχή και την προσμονή η νύχτα της φετινής Πρωτοχρονιάς, να μας εύρει κερδισμένους με την οικογενειακή περισυλλογή και προσευχή μας και όχι χαμένους και δυστυχισμένους…
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΣΗΔΗΜΑΣ
