Είναι νέος και αποφάσισε να μην πάει να ζητήσει μεροκάματο σε κάποια μεγαλούπολη.
Η οικονομική κρίση τον προβλημάτισε αλλά δεν τον φόβισε. Βασικό του όπλο αντιμετώπισής της έβαλε την όρεξή του για δουλειά και προκοπή.
Αποφάσισε να ακολουθήσει το δύσκολο επάγγελμα του πατέρα του.
Έγινε καρβουνιάρης.
Παράγει κάρβουνα αρίστης ποιότητας στο χωριό Κλεινδιά του πρώην Δήμου Ωλένης Ηλείας.
Την παραγωγή του όμως την έπερναν αρχικά οι χονδρέμποροι σε τιμή κάτω απο την μισή απο αυτή που πωλούνται τα κάρβουνα στο Super Marketς. Του είπαν ότι τα εισαγόμενα είναι πολύ φθηνα.
Αποφάσισε να τα προσπαθίσει να τα πωλεί μόνος του.
Πέρυσι έφερε τις τελευταίες ημέρες της Μεγάλης Βδομάδας, λίγη απο την παραγωγή του με το φορτηγάκι του στον Πύργο.
Τα πωλούσε σε σακιά των 20 κιλών και τσάντες των 10 κιλών και τιμή ελαφρώς χαμηλότερη των Super Market.
Ξεπούλησε αμέσως λόγω και της καλής ποιότητας του προιόντος του.
Φέτος ήλθε να πωλήσει στον Πύργο απο την αρχή της Μεγάλης Βδομάδας και με στόχο να πωλήσει μεγαλύτερη ποσότητα.
Έβαλε πάλι χαμηλότερα την τιμή απο αυτή των Super Markets. Όταν μάλιστα κάποιο Super Market έβαλε τιμή ίση με αυτή που αυτός πωλούσε, χαμήλωσε ακόμα περισσότερο την τιμή. Εγώ είμαι παραγωγός, αυτοί είναι με μεσάζοντες χονδρέμπορους έλεγε.
Οι Πυργιώτες τον προτίμησαν, γιατί ήταν αφενός η τιμή αφετέρου η καλή ποιότητα του προιόντος του που το είχαν απο πέρυσι αρκετοί δοκιμάσει.
Κάθε ημέρα γύριζε στο χωριό του με το φορτηγάκι του άδειο. Πούλησε τριπλάσια απο πέρυσι ποσότητα. Το Μεγάλο Σάββατο νωρίς το μεσημέρι είχε ξεπουλήσει.
Θα οργανωθώ καλύτερα τώρα, μου είπε, θα δουλέψουμε με τον πατέρα μου και θα πάρουμε στην δουλειά και συγχωριανούς μας, ώστε να παράγουμε μεγαλύτερη ποσότητα καλού κάρβουνου και θα βρώ και νέα μαγαζιά να τους τα πωλώ. Του χρόνου το Πάσχα θα φέρω στον Πύργο μεγαλύτερη ποσότητα.
Και κλείνοντας μου είπε: Φίλε αν δουλέψουμε θα τους νικήσουμε. Όρεξη για δουλειά, καλό εμπόρευμα και θα…. “τους φάμε”.
