Έφυγε από την ζωή ο επιχειρηματίας Τηλέμαχος Φωτεινός από την Δίβρη και η είδηση του θανάτου του έφερε θλίψη στην κοινωνία της Λαμπείας. Άνθρωπος της προσφοράς, ξεχώρισε για την βοήθεια που προσέφερε στην ιδιαίτερη πατρίδα του ακόμα και λίγο καιρό πριν φύγει από την ζωή.
Τελευταία του βοήθεια που προσέφερε ήταν στα οικονομικό επίδομα σε παιδιά του σχολείου της Δίβρης ώστε να στηρίξει τα σχολεία της περιοχής και να δώσει ένα παραπάνω κίνητρο.
O κ. Τηλέμαχος Φωτεινός είναι ο πρώτος Έλληνας που έλαβε άδεια για τη δημιουργία ιδιωτικού υδροηλεκτρικού εργοστασίου. Η αδειοδοτική διαδικασία διήρκεσε 5 χρόνια ενώ το 2000 ολοκληρώθηκε η μονάδα ισχύος 1,3 μεγαβάτ στο ρέμα Κλομπόκη, έναν παραπόταμο του Ερύμανθου στην ορεινή Ηλεία.
«Ήταν η πρώτη άδεια ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως θεωρούνται τα μικρά υδροηλεκτρικά, που δόθηκε σε ιδιώτη. Δεν ήταν εύκολο να την αποκτήσω, με τους ισχύοντες νόμους εκείνη την περίοδο χρειάζονταν 148 γνωμοδοτήσεις. Με τον νέο νόμο που είναι σε διαβούλευση σήμερα, ο χρόνος για τις διαδικασίες αναμένεται να μειωθεί σημαντικά, από 4-5 έτη σε λιγότερο από 12 μήνες. Η νομοθεσία είναι σε πολύ καλή κατεύθυνση αν και βάζει τα μικρά υδροηλεκτρικά στην ίδια κατηγορία (Α1) με τα πυρηνικά και τα βυρσοδεψεία όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους», λέει ο κ. Φωτεινός που είναι ένας από τους πλέον έμπειρους Έλληνες σε αυτά τα θέματα. «Στην Ελλάδα λειτουργούν 55 μονάδες συνολικής ισχύος 80 μεγαβάτ, ενώ έχουμε χώρο για τουλάχιστον 3.000 μικρούς υδροηλεκτρικούς σταθμούς της τάξεως των 0,5 με 1 μεγαβάτ βάσει σχετικής μελέτης του ΙΓΜΕ. Σε Γερμανία, Ισπανία και Αυστρία υπάρχουν από 2.500 τέτοιες μονάδες».
Οι περιπέτειες του κ. Φωτεινού στον «θαυμαστό κόσμο των υδροηλεκτρικών έργων» άρχισαν το 1993 όταν κατέβηκε ως υποψήφιος πρόεδρος στις δημοτικές εκλογές στη Λάμπεια της Ηλείας και πρότεινε να δημιουργήσουν τη μονάδα για να αυτονομηθεί οικονομικά η κοινότητα. «Είχα υπολογίσει ότι το έργο θα απέδιδε 100 εκατ. δραχμές, το σύνθημά μου στις εκλογές ήταν “να μην εξαρτώμαστε από κανέναν” και έγινε η αιτία για να χάσω αφού κανείς δεν πείστηκε».
