Προς επίλυση οδεύει σύμφωνα με πληροφορίες το ασφαλιστικό πρόβλημα που αφορά περίπου 200.000 συνταξιούχους, οι οποίοι αποχώρησαν από την εργασία πριν από τις 13 Μαΐου 2016 και είχαν καταβάλει εισφορές σε δύο ασφαλιστικά ταμεία ταυτόχρονα. Η συζήτηση επικεντρώνεται στο ενδεχόμενο επέκτασης της προσαύξησης σύνταξης που ισχύει σήμερα για τους νεότερους συνταξιούχους και στους παλαιούς ασφαλισμένους, οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν απολαμβάνουν αντίστοιχη μεταχείριση.
Το θέμα έχει επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο μετά από σχετική αλληλογραφία μεταξύ του ΕΦΚΑ και του υπουργείου Εργασίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ έχουν δεχθεί μεγάλο αριθμό αιτήσεων από συνταξιούχους που ζητούν να ληφθεί υπόψη ο χρόνος της παράλληλης ασφάλισής τους, ο οποίος δεν αξιοποιήθηκε κατά την απονομή της σύνταξης. Οι αιτήσεις αυτές δεν απορρίπτονται, αλλά παραμένουν σε εκκρεμότητα, καθώς αναμένονται οδηγίες από το υπουργείο για τον τρόπο αντιμετώπισής τους.
Η προσαύξηση σύνταξης για παράλληλη ασφάλιση θεσπίστηκε με τον νόμο 4387/2016, γνωστό και ως νόμο Κατρούγκαλου. Ωστόσο, η διάταξη αυτή εφαρμόστηκε μόνο για όσους συνταξιοδοτήθηκαν μετά τις 13 Μαΐου 2016. Έτσι δημιουργήθηκε μια διαφοροποίηση μεταξύ παλαιών και νέων συνταξιούχων, παρά το γεγονός ότι και οι δύο κατηγορίες είχαν καταβάλει εισφορές σε περισσότερα από ένα ασφαλιστικά ταμεία.
Στο παλαιότερο καθεστώς, οι συνταξιούχοι που είχαν παράλληλη ασφάλιση μπορούσαν να αξιοποιήσουν τον επιπλέον χρόνο μόνο εφόσον είχαν συμπληρώσει τουλάχιστον 16 χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση, είχαν τη δυνατότητα να λάβουν δεύτερη σύνταξη όταν συμπλήρωναν το 67ο έτος της ηλικίας τους. Αν όμως τα χρόνια παράλληλης ασφάλισης ήταν λιγότερα από 16, τότε οι εισφορές αυτές ουσιαστικά δεν αξιοποιούνταν, γεγονός που δημιούργησε έντονες αντιδράσεις και αίσθημα αδικίας στους ασφαλισμένους.
Αντίθετα, οι συνταξιούχοι που αποχώρησαν μετά το 2016 έχουν τη δυνατότητα να λάβουν προσαύξηση στη σύνταξή τους για τον παράλληλο χρόνο ασφάλισης, ακόμη και αν αυτός είναι μικρότερος από 16 έτη. Η προσαύξηση υπολογίζεται με συγκεκριμένο συντελεστή και συνδέεται με τις εισφορές που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της παράλληλης ασφάλισης.
Η διαφορά αυτή έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς άνισης μεταχείρισης μεταξύ συνταξιούχων που στην πράξη κατέβαλαν τις ίδιες ή παρόμοιες εισφορές. Για τον λόγο αυτό εξετάζεται πλέον η πιθανότητα νομοθετικής παρέμβασης που θα επιτρέψει και στους παλαιούς συνταξιούχους να λάβουν προσαύξηση για τον χρόνο παράλληλης ασφάλισης που δεν αξιοποιήθηκε.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το ύψος της προσαύξησης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως όταν ο παράλληλος χρόνος ασφάλισης φτάνει τα 15 έτη και οι εισφορές αντιστοιχούν σε υψηλότερες συντάξιμες αποδοχές, η αύξηση στη σύνταξη μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 360 ευρώ μηνιαίως. Σε άλλες περιπτώσεις, με λιγότερα χρόνια παράλληλης ασφάλισης, τα ποσά είναι μικρότερα, αλλά παραμένουν σημαντικά για το εισόδημα των συνταξιούχων.
Ενδεικτικά, ένας συνταξιούχος που είχε ασφαλιστεί στο ΙΚΑ για 35 χρόνια και ταυτόχρονα για 10 χρόνια σε άλλο ταμείο, όπως το ΤΕΒΕ, δεν λαμβάνει σήμερα καμία προσαύξηση για τα δεύτερα αυτά ένσημα, εφόσον δεν συμπληρώνει 16 χρόνια παράλληλης ασφάλισης. Με τη νέα ρύθμιση, όμως, θα μπορούσε να λάβει αύξηση στη σύνταξή του, ανάλογη με τις εισφορές που είχε καταβάλει.
Η πιθανή ρύθμιση εκτιμάται ότι θα δώσει λύση σε μια εκκρεμότητα πολλών ετών, ενώ παράλληλα θα αποκαταστήσει την ισότητα μεταξύ παλαιών και νέων συνταξιούχων. Παράλληλα, θα αναγνωρίσει έμπρακτα τις εισφορές που καταβλήθηκαν από εργαζομένους οι οποίοι, λόγω της επαγγελματικής τους δραστηριότητας, ήταν υποχρεωμένοι να ασφαλίζονται σε περισσότερα από ένα ταμεία.
Μέχρι να υπάρξει οριστική απόφαση, οι ειδικοί συμβουλεύουν τους ενδιαφερόμενους συνταξιούχους να υποβάλουν αίτηση στον ΕΦΚΑ ζητώντας να εξεταστεί ο παράλληλος χρόνος ασφάλισής τους. Με τον τρόπο αυτό κατοχυρώνουν το δικαίωμά τους σε περίπτωση που τελικά θεσπιστεί η σχετική νομοθετική ρύθμιση.
