Η εικόνα τείνει να γίνει καθημερινότητα στο πέρασμα Ρίου–Αντιρρίου: τα φέρι αναχωρούν γεμάτα, ενώ ολοένα και περισσότεροι οδηγοί αφήνουν τη γέφυρα και στρέφονται στη θαλάσσια διαδρομή. Δεν πρόκειται για μια επιλογή νοσταλγίας ή συνήθειας, αλλά για μια καθαρά οικονομική απόφαση που αποτυπώνει την πίεση που δέχονται τα νοικοκυριά.
Οι διαφορές στο κόστος είναι ενδεικτικές και εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τη μεταστροφή. Για ένα Ι.Χ., η διέλευση από τη γέφυρα κοστίζει περίπου 16 ευρώ, δηλαδή 32 ευρώ με επιστροφή. Αντίθετα, το καράβι κοστίζει περίπου 7 ευρώ ανά διαδρομή, δηλαδή 14 ευρώ με επιστροφή. Η διαφορά των 18 ευρώ δεν είναι αμελητέα, ειδικά για όσους πραγματοποιούν συχνά τη συγκεκριμένη διαδρομή, είτε για εργασία είτε για καθημερινές υποχρεώσεις.
Μέσα σε ένα γενικότερο περιβάλλον ακρίβειας, όπου το κόστος ζωής αυξάνεται διαρκώς, τέτοιου είδους επιλογές δεν είναι πλέον θέμα άνεσης αλλά ανάγκης. Καύσιμα, βασικά αγαθά, υπηρεσίες, όλα συνθέτουν μια οικονομική πίεση που οδηγεί τους πολίτες να επανεξετάζουν ακόμη και τις πιο απλές μετακινήσεις τους. Έτσι, η εξοικονόμηση που προσφέρει το καράβι, έστω και με λίγα λεπτά παραπάνω στη διαδρομή, γίνεται καθοριστικός παράγοντας.
Χαρακτηριστικό της αυξημένης ζήτησης είναι και το περιστατικό που καταγράφηκε σήμερα το μεσημέρι: το δρομολόγιο της 13:00 από το Ρίο αναχώρησε πλήρες, με αποτέλεσμα πέντε αυτοκίνητα να μην καταφέρουν να επιβιβαστούν και να μείνουν πίσω, περιμένοντας το επόμενο. Ένα γεγονός που μέχρι πρότινος θα θεωρούνταν σπάνιο, αλλά πλέον δείχνει να εντάσσεται σε μια νέα κανονικότητα.
