Κραυγή αγωνίας μέσω ανακοίνωσης κάνει ο Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Τροπαίων Αρκαδίας καθώς με τον αποκλεισμό που υφίσταται ολόκληρη η Γορτυνία μετά τις κατολισθήσεις στην εθνική οδό Πύργου-Τρίπολης οι κάτοικοι είναι σε απόγνωση και κινδυνέυεουν ζωές αφού το κέντρο υγείας δεν μπορεί να καλύψει σοβαρά περιστατικά που μέχρι πρότεινος ερχόντουσαν στο νοσοκομείο του Πύργου. Τώρα χωρίς τον δρόμο πως θα σωθούν ζωές; Όλα αυτα την ώρα που για το σοβαρό αυτό θέμα η κυβέρνηση δεν δείχνει κανένα ενδιαφέρον.
Τι αναφέρει η ανακοίνωση:
Εδώ και μήνες οι κάτοικοι της περιοχής μας βιώνουν τις συνέπειες του αποκλεισμού του οδικού άξονα Τρίπολης – Πύργου. Οι παρακάμψεις, η ταλαιπωρία και οι καθυστερήσεις έχουν γίνει καθημερινότητα.
Όμως δεν πρέπει να συνηθίσουμε αυτό που δεν είναι φυσιολογικό.
Ως γιατρός και Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Τροπαίων γνωρίζω πολύ καλά ότι πίσω από αυτό το πρόβλημα δεν κρύβεται μόνο μια δυσκολία στις μετακινήσεις.
Πίσω από έναν κλειστό δρόμο δεν κρύβεται μόνο ταλαιπωρία. Κρύβονται ανθρώπινες ζωές. Κρύβεται ο ασθενής με έμφραγμα που περιμένει να φτάσει έγκαιρα στο νοσοκομείο. Κρύβεται ο ηλικιωμένος που ζει μόνος σε ένα απομακρυσμένο χωριό και νιώθει ότι η βοήθεια βρίσκεται όλο και πιο μακριά. Κρύβεται το παιδί που θα χρειαστεί επείγουσα ιατρική φροντίδα, ο τραυματίας που δεν έχει την πολυτέλεια της καθυστέρησης, η οικογένεια που αγωνιά αν το ασθενοφόρο θα προλάβει να φτάσει στην ώρα του.
Δυστυχώς, το πρόβλημα που βιώνει σήμερα η Γορτυνία δεν φαίνεται να απασχολεί όσο θα έπρεπε τη δημόσια συζήτηση.
Αναρωτιέμαι πολλές φορές: αν στην περιοχή μας είχε συμβεί κάποιο γεγονός που προκαλεί θόρυβο και τηλεθέαση, πόσα τηλεοπτικά συνεργεία και πόσοι δημοσιογράφοι θα είχαν ήδη φτάσει εδώ; Πόσοι θα έβρισκαν τρόπο να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να διανύσουν τις ίδιες διαδρομές που σήμερα χαρακτηρίζονται δύσκολες και απρόσιτες;
Σήμερα όμως, που ολόκληρη η περιοχή βιώνει έναν καθημερινό αποκλεισμό, που οι κάτοικοι αγωνιούν για την πρόσβαση στην υγεία, για την ασφάλεια των μετακινήσεων και για το μέλλον του τόπου τους, η φωνή της Γορτυνίας ακούγεται πολύ λιγότερο απ’ όσο αξίζει.
Όμως η αξία ενός προβλήματος δεν μετριέται από τα λεπτά που θα καταλάβει σε ένα δελτίο ειδήσεων. Μετριέται από τις ζωές που επηρεάζει καθημερινά. Και σε αυτόν τον τόπο επηρεάζονται καθημερινά άνθρωποι, οικογένειες και ολόκληρα χωριά.
Οι κάτοικοι της ορεινής Γορτυνίας δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Η ασφάλεια των μετακινήσεων, η πρόσβαση στην υγεία και η δυνατότητα να φτάνει έγκαιρα ένα ασθενοφόρο δεν είναι πολυτέλεια. Είναι δικαίωμα.
Καμία περιοχή δεν κερδίζει τίποτα όταν οι πολίτες της μένουν αδρανείς. Τα δίκαια αιτήματα προχωρούν μόνο όταν η κοινωνία τα στηρίζει, τα αναδεικνύει και τα διεκδικεί συλλογικά.
Γι’ αυτό καλώ όλους τους κατοίκους, τους συλλόγους, τα τοπικά συμβούλια, τους επαγγελματίες, τη νεολαία και κάθε ενεργό πολίτη να μη συμβιβαστούμε με αυτή την κατάσταση. Να ενώσουμε τις φωνές μας, να απαιτήσουμε λύσεις και να διεκδικήσουμε όσα δικαιούται ο τόπος μας.
Ας αναρωτηθούμε όλοι: αν απόψε χρειαστεί να διακομιστεί επειγόντως ένας δικός μας άνθρωπος, είμαστε βέβαιοι ότι η σημερινή κατάσταση μάς παρέχει την ασφάλεια που δικαιούμαστε; Αν η απάντηση είναι όχι, τότε η σιωπή δεν είναι επιλογή και η διεκδίκηση γίνεται υποχρέωση.
Η Γορτυνία δεν ζητά προνόμια. Απαιτεί τα αυτονόητα. Απαιτεί ασφάλεια, πρόσβαση στην υγεία και σεβασμό στους ανθρώπους της.
Τίποτα δεν χαρίζεται σε έναν τόπο που σιωπά. Όσα κερδήθηκαν διαχρονικά σε αυτή τη χώρα κερδήθηκαν με ενότητα, επιμονή και διεκδίκηση.
Αν δεν υψώσουμε τη φωνή μας σήμερα, αύριο θα κληθούμε να ζήσουμε με τις συνέπειες της σιωπής μας.
Η Γορτυνία αξίζει καλύτερα. Και το καλύτερο δεν θα έρθει μόνο του. Θα έρθει μόνο όταν οι πολίτες της σταθούν όρθιοι, ενωμένοι και αποφασισμένοι να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται.
Κανείς δεν πρέπει να μείνει αμέτοχος. Κανείς δεν πρέπει να συνηθίσει την εγκατάλειψη. Γιατί όταν πρόκειται για την ασφάλεια, την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων μας, η διεκδίκηση δεν είναι επιλογή. Είναι καθήκον.
Δεν ζητώ likes. Δεν ζητώ σχόλια. Δεν ζητώ διαδικτυακή συμπαράσταση.
Ζητώ παρουσία, συμμετοχή και διεκδίκηση.
Να τα πούμε στους δρόμους. Εκεί όπου οι κοινωνίες διεκδικούν, εκεί όπου οι πολίτες ενώνονται, εκεί όπου κερδίζονται τα δίκαια αιτήματα ενός τόπου.
Για τη Γορτυνία. Για τα χωριά μας. Για κάθε άνθρωπο που επιμένει να ζει και να δημιουργεί σε αυτόν τον τόπο.
Νίκος Κακούρας
Διευθυντής Κέντρου Υγείας Τροπαίων
Γενικός Ιατρός Ε.Σ.Υ.
