Μέσα σε αυτό το κλίμα και σε ένα περιβάλλον όπου η αγορά εργασίας μεταβάλλεται συνεχώς και με γρήγορους ρυθμούς, οι επιλογές που καλούνται να κάνουν οι μαθητές στο σχολείο δεν έχουν πλέον μόνο εκπαιδευτικό χαρακτήρα, αλλά συνδέονται άμεσα με τις μελλοντικές επαγγελματικές προοπτικές τους και τον τρόπο με τον οποίο θα διαμορφωθεί η επαγγελματική τους πορεία μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους.
Μια νέα μελέτη του εξειδικευμένου φορέα συμβουλευτικής εκπαίδευσης και επαγγελματικού προσανατολισμού EMPLOY EDU, -που επιμελήθηκαν οι Δρ Χρήστος Ταουσάνης και Στεφανία Ζαμβρακίδου- στοιχεία της οποίας δημοσιεύει σήμερα το protothema.gr, αναδεικνύει τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των γονέων της Gen Z σχετικά με το επαγγελματικό μέλλον των παιδιών τους.
Τι απασχολεί περισσότερο τους γονείς
Η έρευνα καταγράφει μια σειρά από βασικούς παράγοντες που διαμορφώνουν τις ανησυχίες των γονέων για το μέλλον των παιδιών τους, σε ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.
Αναλυτικά:
1. Επαγγελματική αποκατάσταση της νέας γενιάς: Πρώτη σε ένταση ανησυχία καταγράφεται ο φόβος για την επαγγελματική αποκατάσταση των νέων (4,22/5), με το 55,4% των ερωτηθέντων να δηλώνει το ανώτατο επίπεδο ανησυχίας.
2. Επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην εργασία: Ακολουθεί ο φόβος για την επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην αγορά εργασίας (3,71/5), που αποτυπώνει τον προβληματισμό για τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις.
3.Κόστος ζωής και επιλογές σπουδών: Σημαντικός παράγοντας στις επιλογές των μαθητών εμφανίζεται το κόστος ζωής (3,79/5), με τους γονείς να λαμβάνουν υπόψη τις οικονομικές συνθήκες των σπουδών.
4. Αδυναμία άσκησης του επαγγέλματος σπουδών: Σε χαμηλότερο αλλά υπαρκτό επίπεδο καταγράφεται η ανησυχία ότι οι νέοι δεν θα ασκήσουν τελικά το επάγγελμα που θα σπουδάσουν (3,13/5).
Το βασικό άγχος των γονέων
Την ίδια ώρα, η έρευνα αποκαλύπτει και ένα σαφές μοτίβο ανησυχιών γύρω από το επαγγελματικό μέλλον των νέων. Σχεδόν ένας στους δύο γονείς (48,5%) δηλώνει ως βασικό άγχος το ενδεχόμενο τα παιδιά τους να μην καταφέρουν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους.
Η συγκεκριμένη ανησυχία ξεπερνά την οικονομική αβεβαιότητα (21,8%), τη λανθασμένη επιλογή σπουδών (17,8%) καθώς και την προοπτική μετανάστευσης στο εξωτερικό (9,9%).
Τα εν λόγω ευρήματα αναδεικνύουν μια σαφή μετατόπιση στη γονεϊκή οπτική, από ζητήματα άμεσης οικονομικής ασφάλειας προς την προσωπική εξέλιξη και την επαγγελματική ολοκλήρωση των νέων.
Γυρίζουν την πλάτη στο Δημόσιο, «στροφή» στα τεχνικά επαγγέλματα
Παράλληλα εξίσου ενδιαφέροντα είναι τα στοιχεία σε ό,τι αφορά την άποψη των γονέων για την ιδανική επαγγελματική πορεία των νέων, όπου καταγράφεται σαφής μετατόπιση από τα παραδοσιακά πρότυπα.
• Καριέρα σε μεγάλη ιδιωτική εταιρεία: 35,6%
• Ελεύθερο επάγγελμα / επιχειρηματικότητα: 28,7%
• Ακαδημαϊκή καριέρα / έρευνα: 22,8%
• Σταθερότητα στο Δημόσιο τομέα: 12,9%
Το εύρημα αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στη γονεϊκή νοοτροπία, καθώς η προτίμηση για το Δημόσιο περιορίζεται πλέον σημαντικά, ενώ οι επιλογές που συνδέονται με τον ιδιωτικό τομέα, την επιχειρηματικότητα και την ακαδημαϊκή πορεία συγκεντρώνουν την πλειονότητα.
Συνολικά, πάνω από τους μισούς ερωτηθέντες (51,5%) στρέφονται σε διαδρομές εκτός παραδοσιακών δομών ασφάλειας, γεγονός που δείχνει ότι η έννοια της επαγγελματικής ασφάλειας επαναπροσδιορίζεται, με έμφαση στις δεξιότητες και την προσαρμοστικότητα.
Παράλληλα, καταγράφεται ευρεία αποδοχή ως προς τη σημασία των τεχνικών επαγγελμάτων, με υψηλό μέσο όρο (4,14/5) και σχεδόν καθολική αποδοχή στις απαντήσεις των γονέων, γεγονός που υποδηλώνει ευρεία αναγνώριση της μελλοντικής τους ζήτησης.
Σύμφωνα με την έρευνα, η τάση αυτή επιβεβαιώνεται και από τον ΣΕΒ (Έκθεση για τις Δεξιότητες του Μέλλοντος, 2024), ο οποίος εκτιμά ότι έως το 2030 η ελληνική οικονομία θα χρειαστεί σημαντικό αριθμό τεχνικά καταρτισμένων εργαζομένων σε τομείς όπως η πράσινη ενέργεια, η ψηφιακή υποδομή και η μεταποίηση.
Οι γνώσεις software συγκεντρώνουν μέσο όρο 3,55/5, δείχνοντας ότι οι γονείς αναγνωρίζουν τη σημασία τους, χωρίς όμως να έχουν απομακρυνθεί πλήρως από τη λογική του πτυχίου ως βασικού παράγοντα επαγγελματικής αποκατάστασης. Η εικόνα αυτή έρχεται σε αντιπαραβολή με διεθνείς τάσεις, όπως καταγράφονται στο LinkedIn Global Talent Trends Report (2024), όπου οι εργοδότες δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη έμφαση στις δεξιότητες έναντι των τυπικών προσόντων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μέτρια αισιοδοξία για τις ευκαιρίες των νέων στο μέλλον (2,99/5), που αποτυπώνει ένα πιο επιφυλακτικό κλίμα, παρά την παράλληλη προσπάθεια αναζήτησης των καλύτερων δυνατών επιλογών.
