Γράφει η Κατερίνα Αναγνωστοπούλου – Σωτηροπούλου
Πρώτη ενέργεια του γαμπρού μετά «τα τελειώματα» ήταν να βγει μαζί με την κοπέλα για να παραγγείλουν τις βέρες και να «ψωνίσει της νύφης» φόρεμα κ.λ.π
Οι αρραβώνες ήταν μισός γάμος και διαλύονταν σπάνια για σοβαρούς λόγους.
Γίνονταν συνήθως στο σπίτι του κοριτσιού το Σαββατόβραδο. Άλλοτε είχαν απλό χαρακτήρα λόγω στενότητας χώρου ή λόγω πένθους ή για λόγους οικονομίας και άλλοτε είχαν χαρακτήρα επίσημο, όταν τα σπίτια ήταν πλούσια ή όταν επρόκειτο για το πρώτο παιδί της οικογένειας ή ακόμα και όταν το προξενιό ήταν τόσο επιτυχημένο που δικαιολογούσε επισημότητα.
Το Σάββατο το βράδυ ο γαμπρός πήγαινε με τους συγγενείς του και με δώρα στο σπίτι της νύφης. Εκεί βρίσκονταν και οι συγγενείς της νύφης. Για να αλλάξουν τα δαχτυλίδια βάζανε πάνω στο τραπέζι το Ευαγγέλιο, ένα πιατάκι με αλεύρι, κουφέτα και τις βέρες. Ο παπάς σταύρωνε το Ευαγγέλιο με τις βέρες και μετά τις φορούσε στο αριστερό χέρι των μελλονύμφων λέγοντας: «αρραβωνίζεται ο δούλος του Θεού…» και η τελετή τελείωνε με τον κουμπάρο που άλλαζε και αυτός τα δαχτυλίδια. Αρραβώνες γίνονταν και χωρίς παπά έτσι απλά και ήσυχα, χωρίς φασαρίες και ιδιαίτερα έξοδα. Εκεί οι γονείς άλλαζαν τα δαχτυλίδια.
Στο διάστημα του αρραβώνα η νύφη απαραίτητα κυκλοφορούσε στην αυλή του σπιτιού της με τα πασούμια και τη ρόμπα που της είχε αγοράσει ο γαμπρός! Και τα δύο αυτά είχαν φανταχτερά χρώματα, για να ξεχωρίζει ότι είναι αρραβωνιασμένη! Τα φορούσε δε με ξεχωριστή χαρά, καμαρώνοντας!
Όσο διάστημα διαρκούσε ο αρραβώνας απαγορευόταν να πάει η νύφη στο σπίτι του γαμπρού. Μόνο ο γαμπρός πήγαινε στο σπίτι της νύφης σαν επισκέπτης. Δεν έπρεπε να κοιμηθεί εκεί. Αλλά αν έμενε, κοιμόταν… φρουρούμενος!
Οι δυο νέοι μετά τον αρραβώνα μπορούσαν να πηγαίνουν μαζί στην εκκλησία και στις κοινωνικές εκδηλώσεις αλλά η νύφη θα συνοδευόταν υποχρεωτικά και από δικό της άνθρωπο, τον αδελφό της ή τον πατέρα της. Η νύφη έπρεπε να φυλάξει την τιμή της μέχρι την ημέρα του γάμου. Συνήθως ο αρραβώνας κράταγε ένα χρόνο. Μπορούσε όμως να κρατήσει και πέντε χρόνια!
(Συνεχίζεται)
Στη φωτογραφία: Αρραβώνας στην Ανδρίτσαινα το 1903.
Πηγή : Fred Boissonnas
