Αλλαγές επήλθαν στο που διέπει την απευθείας παραχώρηση με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας καθώς και όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους δήμους.
Με τροποποιητική κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών αλλάζουν οι διατάξεις προηγούμενης ΚΥΑ σχετικά με την παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας στους δήμους. Με την νέα απόφαση δεν καθορίζονται κυρώσεις για τραπεζοκαθίσματα από επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος πάνω στο «κύμα», καθώς αυτή ακριβώς η φράση απαλείφεται.
Σημειώνεται, όπως και πριν, ότι η παραχώρηση γίνεται αποκλειστικά για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού (όπως εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, σετ ομπρελών με ξαπλώστρες ή καθίσματα με ή χωρίς τραπεζάκι, λειτουργία τροχήλατου −αυτοκινούμενου ή μη− αναψυκτηρίου).
Επίσης ορίζεται ότι η άσκηση άλλης δραστηριότητας, όπως η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων από επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος επιφέρει τις κυρώσεις του άρθρου 13 της παρούσας και της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας για τον αιγιαλό και την παραλία, την όχθη και την παρόχθια ζώνη μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών.
Δηλαδή σε αυτή την ΚΥΑ προστέθηκε η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων από επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος Επίσης, αξίζει να επισημανθεί ότι είναι πιο ευνοϊκή ως προς το οικονομικό όφελος για δημοτικές επιχειρήσεις η ρύθμιση για το ποσοστό των εσόδων που κατευθύνεται στο Δημόσιο, σε περίπτωση που το δικαίωμα έχει μεταβιβαστεί από τον OTA α’ βαθμού, σε υφιστάμενη δημοτική ανώνυμη εταιρεία του άρθρου 266 του Ν. 3463/2006.
Σε αυτήν την περίπτωση το υπέρ του Δημοσίου αντάλλαγμα ορίζεται σε ποσοστό 10% επί των ακαθάριστων εσόδων που πραγματοποιεί η ίδια η δημοτική ανώνυμη εταιρεία από την άσκηση των δραστηριοτήτων στους κοινόχρηστους χώρους. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην περίπτωση που οι ίδιοι οι OTA α’ βαθμού χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους, το υπέρ του Δημοσίου αντάλλαγμα ορίζεται σε ποσοστό 30% επί των ακαθάριστων εσόδων που πραγματοποιεί o δήμος από την άσκηση των δραστηριοτήτων στους κοινόχρηστους χώρους.
Πέραν τούτων υπάρχουν αλλαγές ως κάποια χρονικά όρια που τίθενται. Μειώνεται στον ένα χρόνο αντί στα δύο που οριζόταν η ισχύς της παραχώρησης. Αντί να ισχύει μέχρι τις 31.3.2017, επήλθε τροποποίηση και τώρα η ισχύς της ορίζεται μέχρι τις 30.4.2016. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αυτή η αλλαγή συνδέεται με την πρόσφατη απόφαση του, που προβλέπει ότι θα πρέπει να γίνει χαρτογράφηση των ευαίσθητων περιβαλλοντικά περιοχών σε αιγιαλό παραλία, όχθη και παρόχθια ζώνη για την παραχώρηση.
Θεωρητικά μέσα σε ένα έτος μπορεί να γίνει η παρέμβαση αυτή, ενώ αν οριζόταν διετής η ισχύς της παραχώρησης θα ήταν σαν να παρέπεμπαν στις ελληνικές καλένδες και θα μπορούσε κάποιος να προσφύγει νομικά κατά της ρύθμισης.
Παράλληλα, ορίζεται ότι ο προϊστάμενος της Περιφερειακής Διεύθυνσης Δημόσιας Περιουσίας ή ο εξουσιοδοτημένος υπάλληλος του Αυτοτελούς Γραφείου Δημόσιας Περιουσίας υποχρεούται να ενημερώσει εντός 12 εργάσιμων ημερών (αντί επτά εργάσιμων ημερών που ήταν πριν) από τη της προκήρυξης τον οικείο δήμο εγγράφως με κάθε πρόσφορο μέσο .χ. τηλεομοιοτυπία, e-mail κτλ.) εάν το περιεχόμενο της προκήρυξης συμφωνεί με την κείμενη νομοθεσία περί αιγιαλού και της παρούσας απόφασης.
Τον Απρίλιο, όταν είχε δημοσιευθεί η απόφαση για την απευθείας παραχώρηση στους δήμους, με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας καθώς και όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, κύκλοι του υπουργείου περιβάλλοντος είχαν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους γιατί, παρά τα όσα ορίζει η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ (απόφαση 646/2015 – Ε’ Τμήμα), έλειπε η υπογραφή του αναπληρωτή υπουργού Γιάννη Τσιρώνη.
Ως προς αυτό δεν άλλαξε κάτι με την τροποποίησή της. Δύο είναι οι υπογραφές και όχι τρεις, αν και η αρμοδιότητα της παραχώρησης, όπως έκρινε το ΣτΕ, για τη χρήση παραλίας και αιγιαλού από τους δήμους ανήκει από κοινού στους υπουργούς Περιβάλλοντος, Οικονομικών και Εσωτερικών.
