Ανάπτυξη χωρίς ρευστότητα δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται να υπάρξει. Οι Έλληνες πολίτες θυσίασαν σχεδόν τα πάντα, ενώ οι τράπεζες αντιθέτως ευνοήθηκαν κατά κόρον από τις απανωτές ανακεφαλαιοποιήσεις, οι οποίες δεν είχαν κανένα αντίκρισμα στην πραγματική οικονομία. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών «έσωσε» τα αδηφάγα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία βρέθηκαν σε δεινή θέση, αφού τα κόκκινα δάνεια πολλαπλασιάζονταν μέρα με την μέρα και οι κακές επενδύσεις τους σε παράγωγα υψηλού ρίσκου δημιουργούσαν συνεχώς όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για την πλήρη κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος.
Φυσικά και προσμετράται θετικά η μεγάλη προσπάθεια του Πρωθυπουργού, ο οποίος κατάφερε να βρει τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όμως από εκεί και πέρα θα έπρεπε να διασφαλιστεί, κυρίως με ορθές παρεμβάσεις του Υπουργού Οικονομικών, η διοχέτευση χρηματικών ποσών στην πραγματική οικονομία, προσφέροντας ρευστότητα στις επιχειρήσεις και σε αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Ας μου πει ο κ. Στουρνάρας πόσα δάνεια έχουν πάρει οι υγιείς επιχειρήσεις μετά την ανακεφαλαιοποίηση και διάσωση των ελληνικών τραπεζών.
Ας μην γελιόμαστε οι τραπεζίτες εξυπηρετούσαν μόνο οφειλέτες οι οποίοι χρωστούσαν ασφαλιστικές και άλλες εισφορές προς το Δημόσιο, υποθηκεύοντας οικίες και άλλες περιουσίες αδύναμων οικονομικά πολιτών. Πώς θα υπάρξει λοιπόν ανάπτυξη χωρίς την συμμετοχή του τραπεζικού συστήματος; Μπορούν μόνο οι εισροές συναλλάγματος από τους ξένους επενδυτές να σώσουν την κατάσταση; Όχι φυσικά.
Η οικονομία μας επιβίωνε ανέκαθεν από τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τις επενδύσεις στον τουρισμό. Και τουρισμός χωρίς μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στην Ελλάδα τουλάχιστον, δεν μπορεί να υπάρξει. Έχετε υποχρέωση λοιπόν κ. Στουρνάρα να πιέσετε τους τραπεζίτες να ανοίξουν έστω και λίγο την κάνουλα της δανειοδότησης, διότι αν δεν το κάνετε εντός ολίγου θα πενθούμε την ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση.
