Είναι μια χειμωνιάτικη Παρασκευή στη Νέα Σμύρνη. Στις κεντρικές οδούς υπάρχουν σειρές διπλοπαρκαρισμένων οχημάτων. Οι οδηγοί τσακώνονται και κορνάρουν με νεύρα, όσοι δηλαδή δεν κάνουν άσκοπους κύκλους ψάχνοντας για περισσότερο από 30 λεπτά να βρουν κάπου (συνήθως παράνομα) να παρκάρουν. Σε υπόγεια επιχείρηση στάθμευσης της περιοχής, ένας μόνιμος κάτοικος ζητά να νοικιάσει μια θέση με τον μήνα. Ενημερώνεται ότι υπάρχει μακρά λίστα αναμονής (περίπου 100 ενδιαφερομένων) και πως δεν υπάρχει πιθανότητα να βρεθεί μια θέση στα… επόμενα χρόνια.
Αυτή η εικόνα του χάους με το πάρκινγκ δεν είναι καινοφανής. Είναι ένα πρόβλημα που γίνεται όλο και πιο έντονο σε όλες τις περιοχές της Αθήνας. Αλλά και της Θεσσαλονίκης, καθώς και των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας. Ο υπερκορεσμός στη χρήση αυτοκινήτων και η ελλιπής πρόνοια σε ό,τι αφορά τις θέσεις στάθμευσης έχει γιγαντώσει το πρόβλημα μετατρέποντάς το σε εφιάλτη. Και ως συνήθως, όπου εμφανίζεται ο ανελέητος νόμος της αγοράς με τη μειωμένη προσφορά και την αυξημένη ζήτηση, η τιμή εκτοξεύεται. Οπως ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή με τις θέσεις στάθμευσης στις περισσότερες περιοχές της χώρας.
Σε τιμή που φτάνει τις 989.000 ευρώ πωλήθηκε θέση πάρκινγκ 10 τ.μ. στο Μαρoύσι το 2023
Σε πολυκατοικία στο Μαρούσι, υπόγεια θέση στάθμευσης 10 τ.μ. πουλήθηκε 989.000 ευρώ. Στην ίδια πολυκατοικία πουλήθηκαν άλλες τρεις θέσεις ίδιου εμβαδού. Η μία αντί 543.000 ευρώ και οι άλλες δύο αντί 485.000 ευρώ εκάστη. Συνολικά, δηλαδή, στο ίδιο ακίνητο οι τέσσερις θέσεις στάθμευσης πουλήθηκαν για περίπου 2,5 εκατ. ευρώ. Και στην υπόλοιπη χώρα, όμως, η κατάσταση δεν είναι διαφορετική. Στη Θεσσαλονίκη πάρκινγκ στην Καλαμαριά, έκτασης 12 τ.μ., πουλήθηκε για 166.600 ευρώ. Στη Λάρισα, ίδιας έκτασης θέση στάθμευσης έπιασε 115.000 ευρώ, ενώ παρόμοια ρεκόρ καταγράφονται και σε άλλες περιοχές, εκτός Αθηνών. Σε περίπτωση που κάποιος αναρωτιέται, σε αυτή την τιμή με τις θέσεις δεν δίνονται δώρο κάποιο συλλεκτικό supercar, ούτε είναι κρεμασμένοι αυθεντικοί πίνακες του Βαν Γκογκ στους τοίχους.
Η παραπάνω τετραπλή περίπτωση είναι η πιο ακραία και προς το παρόν η συντριπτική πλειονότητα των θέσεων στάθμευσης δεν πωλείται σε (τόσο) τρελές τιμές, αλλά κυρίως προσεγγίζει ή και ξεπερνά αυτές των διαμερισμάτων. Οπου υπάρχουν, δηλαδή, με δεδομένο ότι στις περιοχές του κέντρου της πρωτεύουσας, για παράδειγμα, δεν διατίθεται καμία θέση στάθμευσης προς πώληση. Και αν βγει (όπως προ ολίγων μηνών στον Λυκαβηττό), θα πουληθεί με… συνοπτικές διαδικασίες όπως η προαναφερόμενη, εμβαδού 30 τ.μ., η οποία μεταβιβάστηκε έναντι 65.000 ευρώ.
Λίγο νωρίτερα, στο κέντρο της Αθήνας, θέση στάθμευσης 23,6 τ.μ. μεταβιβάστηκε έναντι 55.000 ευρώ. Η τιμή πώλησης, δηλαδή, είναι μεγαλύτερη από ένα διαμέρισμα, εάν αναλογιστεί κανείς ότι η τιμή ζώνης για ένα νεόδμητο διαμέρισμα πρώτου ορόφου έχει οριστεί στις 2.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο ενώ η θέση στάθμευσης έπιασε τις 2.330 ευρώ ανά τ.μ.
Οι περιπτώσεις των εκατομμυρίων για μια θέση (μακριά από τον ήλιο και τη βροχή) είναι μετρημένες στα δάχτυλα, αλλά εκατοντάδες είναι εκείνες των δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Οπως στον Νέο Κόσμο, όπου μια θέση 11 τ.μ., σε πολυκατοικία κατασκευής του 2002, μεταβιβάστηκε για 70.000 ευρώ, και μία 12 τ.μ. στην ίδια περιοχή (σχεδιασμένη για μοτοσικλέτες, οι ιδιοκτήτες των οποίων ψάχνουν εναγωνίως κλειστά πάρκινγκ για να τις γλιτώσουν από τον κίνδυνο κλοπής) πουλήθηκε για 50.000 ευρώ.
Στη Γλυφάδα, θέση 25 τ.μ. μεταβιβάστηκε για 45.000 ευρώ και στη Νέα Σμύρνη, θέση 36 τ.μ. μεταβιβάστηκε για 42.000 ευρώ. Στον Βύρωνα, θέση 50 τ.μ. (η οποία, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, χωρά περισσότερα από ένα αυτοκίνητα), μεταβιβάστηκε έναντι 70.000 ευρώ, ενώ στην Καλλιθέα -όπου επίσης υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τη στάθμευση- μία θέση 12 τ.μ. πουλήθηκε για 70.000 ευρώ. Στον Πειραιά, μία θέση 15 τ.μ. πωλείται 40.000 ευρώ, στην Πανόρμου 21.000 ευρώ, στην Πετρούπολη 20.000 και στον Βύρωνα 15.000 ευρώ.
Παράγοντες της μεσιτικής αγοράς αναφέρουν ότι οι τιμές για τα πάρκινγκ είναι φουσκωμένες μεν, όμως οι τιμές των εκατομμυρίων ή των σχεδόν εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ περισσότερο στρεβλώνουν την αγορά παρά καταδεικνύουν την πραγματική εικόνα.
Οπως επισημαίνουν, οι αγγελίες για πωλήσεις πάρκινγκ στις περιοχές πέριξ του κέντρου της Αθήνας κινούνται περίπου στις 10.000 με 15.000 ευρώ ανά 10 τ.μ., ενώ, όπως σε όλες τις αγορές, έτσι και σε αυτή υπάρχουν και οι «ευκαιρίες», θέσεις οι οποίες πωλούνται για 6.000 ή ακόμα και για 3.000 ευρώ.
Στο κέντρο της Αθήνας δεν βρίσκει κανείς να νοικιάσει θέση με τον μήνα και αν βρει, θα πρέπει να δώσει ποσό που θα φτάνει ως και τα 350 ευρώ. Στις άλλες κορεσμένες περιοχές, όπως η Νέα Σμύρνη, ο… τυχερός-άτυχος που θα βρει να νοικιάσει μηνιαίως μια θέση θα πρέπει να δίνει ποσό το οποίο θα κυμαίνεται από 100 ως 200 ευρώ αναλόγως της θέσης (κοντά σε κεντρικές αρτηρίες, πλατείες κ.λπ.) και της… φύσης της θέσης, δηλαδή αν βρίσκεται σε πιλοτή, αν είναι υπόγεια και διαθέτει και άλλες ανέσεις, όπως τηλεχειριζόμενη πόρτα, κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης, συναγερμό, παροχή ηλεκτρικού ρεύματος για φόρτιση.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα θέσης 30 τ.μ. στο Περιστέρι για ένα αυτοκίνητο και 2 μοτοσικλέτες, με συναγερμό, κάμερες, αυτόματη πυρόσβεση και αισθητήρες καπνού, η οποία ενοικιάζεται για 300 ευρώ τον μήνα. Στο Κολωνάκι, από την άλλη, μια θέση στάθμευσης χωρίς… παροχές μπορεί άνετα να νοικιαστεί για 200 ευρώ τον μήνα.
Σε ό,τι αφορά την ενοικίαση με την ώρα, φυσικά το κέντρο της Αθήνας, και δη το Κολωνάκι, κατέχει τα σκήπτρα της ακρίβειας, καθώς βρίσκουμε τιμές από 12 ως και λίγο πάνω από 20 ευρώ την ώρα. Στη Χαρ. Τρικούπη, ένα 8ωρο… ξεκούρασης για το τετράτροχο καμάρι μας κοστίζει 13,5 ευρώ, ενώ και στις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας υπάρχουν παρόμοιες τιμές.
Στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, στο κέντρο, η μηνιαία θέση ενοικιάζεται για 300 ευρώ και η ημερήσια σε τιμές από 10 ως 20 ευρώ. Και σε άλλες περιοχές της χώρας οι θέσεις στάθμευσης είναι λίγες και νοικιάζονται ακριβά. Στη Νάξο, ένα πάρκινγκ χρεώνει 7 ευρώ την πρώτη ώρα στάθμευσης και 3 ευρώ κάθε ώρα. Εάν, λοιπόν, κάποιος θέλει να αφήσει το αυτοκίνητό του για ένα 24ωρο, θα πρέπει να πληρώσει 76 ευρώ. Με αυτή τη συλλογιστική, μπορεί κάποιος να κατανοήσει γιατί οι εταιρείες διαχείρισης προτιμούν να ενοικιάζουν τις θέσεις που κατέχουν με την ώρα ή την ημέρα αντί να επιλέγουν μόνιμους πελάτες που θα σταθμεύουν με τον μήνα.
